ஒரு ரசிகனின் வலை தேடல்கள்

நானும் வந்துட்டேன் - ஜூலை 2008 PIT போட்டி

2008-07-13T00:36:00.000-07:00

ரொம்ப மாசத்துக்கு அப்புறம் போன வாரம் தான் என்னோட கேமராவை எடுத்தேன். ஆபீஸ்ல இருந்து ராணிதேசம் (அதாங்க Queensland) ஒரு டிரிப் போனோம். என்னோட டிரிப் படங்களை பார்த்து எனக்குள்ள இருக்கிற கலைஞனை தட்டி எழுப்பிட்டாங்க..

சரி, ஜூலை PIT போட்டிக்கான என்னோட படம்..

போன வருஷம், துபாய் பயணம் போன போது எடுத்தது. இந்த படத்தை இன்னும் அற்புதமா எடுத்திருக்கலாம். ஆனா tripod எடுத்துட்டு போகலை.. இரவுல அந்த கடற்கரைல பச்சை விளக்குகள் போட்டு இருந்தாங்க. அந்த பச்சை விளக்குல கடல் மணல் எல்லாம், புல்தரை மாதிரி காட்சித்தந்தது. அதையும் நல்ல கொண்டுவந்திருக்கலாம்..

இருட்டில புகைப்படம் எடுக்கிறது எனக்கு எப்பவுமே சரியா வந்தது இல்லை. ISO Settingல தப்பு பண்ணிடுவேன். எடுத்த பல படங்கள்ல ரவை ரவையா வந்திருக்கு. அதனால, பல நேரங்கள்ல வெளிச்சம் இல்லாடி கேமராவை மூடி பைக்குள்ளே வச்சிருவேன்..

இதுதான் என்னோட PIT போட்டிக்கு முதற்படம். தலைங்க எல்லாம் இருக்கும் போது, இந்த வாலும் கொஞ்சம் ஆடுது.. :-)

ஸ்ரீதர்

Taare Zameen Par - Magnum opus

2008-01-26T23:42:00.000-08:00

இந்த படத்தை பத்தி விமர்சனம் எழுத எனக்கு இன்னும் நிறைய காலம் வேணும். இப்போ ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொல்றேன், Magnum opus .

இந்த படத்தை தவறாம பாருங்க.. சில சமயம் உங்களோட தேடுதலுக்கு விடை இதுல இருக்கும்.

என்னை கவர்ந்த பாடல்,

ஸ்ரீதர்.

பொங்கல் வாழ்த்துக்கள் - எனது கவிதை

2008-01-14T23:50:00.000-08:00

கரு கரும்பு கசப்பதில்லை,
சிவக்கும் மஞ்சள் இனிப்பதில்லை,

கருப்பதினால் கரிப்பதில்லை,
சிவப்பதினால் சிறப்புமில்லை,

சிந்தை இழந்த வீரர்கள், (cricket)
நிறம் பார்ப்பது புகழில்லை.

நிறம் பிரித்த சமுகத்தை, இத்'தை'யில் தைப்போம்..

பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்..

நேற்று பொங்கல் வாழ்த்து சொல்வதற்காக நான் அனுப்பிய குறுந்செய்தி.. நல்லா இருக்குனு ஒரு நினைப்புல உங்க பார்வைக்கு பதிவுல போடுறேன்.

பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்..

ஸ்ரீதர்.

சாப்ளின் மேதையின் மகா படைப்பு

2007-10-28T00:28:00.000-07:00

சாப்ளின் படங்களை நான் சின்ன வயசுல நிறைய தூர்தர்ஷனில் பார்த்திருக்கிறேன். ஞாயிறு மதியம் காது கேளாதவர் செய்திக்கு பிறகு போடுவாங்கனு நினைக்குறேன். அந்த வயசுல சாப்ளின் படங்கள் வெறும் காமெடி படம்னு மட்டும்தான் நினைவிருக்கும்.

இந்த மீடியா ஆதிக்கத்துல சாப்ளின் பத்தி எல்லாம் மறந்து போச்சு. (ஜோடி நம்பர் ஒன்ல குத்தாட்டம் தான் ஞாபகம் இருக்கு) விகடன்ல 'நாயகன்' பகுதில கடந்த சில வாரமா சாப்ளின் வரலாறு வருது. அதை படிச்சதுல இருந்து சாப்ளினின் ஒரு படமாவது மறுபடியும் பார்க்கனும் அசை. DVD எல்லாம் தேடி கடைசில youtubeல தான் கிடைச்சது.

'The Kid' சாப்ளின் எடுத்த அழியா படைப்பு. இதை திரைப்படம்னு சொல்லி எல்லா படங்கள் கூட சேர்க்க முடியாது. ஒலி இல்லாத காலத்துல இப்படியும் எடுக்க முடியும்னு காட்டியவர் சாப்ளின். பாசம், அன்பு, ஏக்கம், நகைச்சுவை, கனவுனு எல்லா பரிமாணங்களையும் 40 நிமிடம் படத்தில் கொண்டு வந்தார். பின்பு வந்த பல படங்களில் இதன் தாக்கம் இருந்தது. 'The Kid' படத்தை நான் கடைசியா பார்த்த போது 6-7 வயசு இருக்கும். இப்ப வரைக்கும் இந்த படத்துல வர கனவு காட்சி (கடைசி வீடியோ) எனக்கு இன்னும் நினைவுல இருக்கு. அந்த அளவுக்கு அருமையா இந்த காட்சி எடுத்திருப்பாங்க.

சாப்ளின் மறந்தவங்க கூட இந்த படத்தை ஞாபகம் வச்சிருப்பாங்க. ஏனா, இந்த படத்துல சாப்ளினோட ஒரு சின்ன பய வருவான். அவன கண்டிப்பா மறக்க முடியாது. அவன் நடிப்புக்கு முன்னாடி இப்போ இருக்கிற நடிகர்கள் எல்லாம் தூசு.

அறுத்தது போதும் ... நீங்களே இந்த படத்த பாருங்க.

சாப்ளினின் முதல் பேசும் படம் 'The Dictator'. 1940ல் (இரண்டாம் உலக போர் நடக்கும் போது) வந்த படத்தில் ஹிட்லர் மாதிரி நடித்திருப்பார். இந்த படம் கிளைமேக்ஸ்ல 10 நிமிஷம் கூடி இருக்கும் வீரர்களுக்கு பேசுவார். இதை பார்த்திங்கனா, அவர் காமெடியன் இல்லை, ஒரு மேதைனு தெரியவரும். அந்த வீடியோ ..

மேலே படத்தில் உள்ள வசனம்..

I'm sorry, but I don't want to be an Emperor - that's not my business. I don't want to rule or conquer anyone. I should like to help everyone, if possible -- Jew, gentile, black man, white. We all want to help one another; human beings are like that. We want to live by each other's happiness, not by each other's misery. We don't want to hate and despise one another. In this world there's room for everyone and the good earth is rich and can provide for everyone.

The way of life can be free and beautiful.

But we have lost the way.

Greed has poisoned men's souls, has barricaded the world with hate, has goose-stepped us into misery and bloodshed. We have developed speed but we have shut ourselves in. Machinery that gives abundance has left us in want. Our knowledge has made us cynical, our cleverness hard and unkind. We think too much and feel too little. More than machinery, we need humanity. More than cleverness, we need kindness and gentleness. Without these qualities, life will be violent and all will be lost.

The aeroplane and the radio have brought us closer together. The very nature of these inventions cries out for the goodness in men, cries out for universal brotherhood for the unity of us all. Even now my voice is reaching millions throughout the world, millions of despairing men, women, and little children, victims of a system that makes men torture and imprison innocent people.

To those who can hear me I say, "Do not despair." The misery that is now upon us is but the passing of greed, the bitterness of men who fear the way of human progress. The hate of men will pass and dictators die; and the power they took from the people will return to the people and so long as men die, liberty will never perish.

Soldiers: Don't give yourselves to brutes, men who despise you, enslave you, who regiment your lives, tell you what to do, what to think and what to feel; who drill you, diet you, treat you like cattle, use you as cannon fodder. Don't give yourselves to these unnatural men, machine men, with machine minds and machine hearts! You are not machines! You are not cattle! You are men! You have the love of humanity in your hearts. You don't hate; only the unloved hate, the unloved and the unnatural.

Soldiers: Don't fight for slavery! Fight for liberty! In the seventeenth chapter of Saint Luke it is written, "the kingdom of God is within man" -- not one man, nor a group of men, but in all men, in you, you the people have the power, the power to create machines, the power to create happiness. You the people have the power to make this life free and beautiful, to make this life a wonderful adventure.

Then, in the name of democracy, let us use that power! Let us all unite!! Let us fight for a new world, a decent world that will give men a chance to work, that will give you the future and old age a security. By the promise of these things, brutes have risen to power, but they lie! They do not fulfill their promise; they never will. Dictators free themselves, but they enslave the people!! Now, let us fight to fulfill that promise!! Let us fight to free the world, to do away with national barriers, to do away with greed, with hate and intolerance. Let us fight for a world of reason, a world where science and progress will lead to all men's happiness.

Soldiers: In the name of democracy, let us all unite!!!

Hannah, can you hear me? Wherever you are, look up, Hannah. The clouds are lifting. The sun is breaking through. We are coming out of the darkness into the light. We are coming into a new world, a kindlier world, where men will rise above their hate, their greed and brutality.

Look up, Hannah. The soul of man has been given wings, and at last he is beginning to fly. He is flying into the rainbow -- into the light of hope, into the future, the glorious future that belongs to you, to me, and to all of us. Look up, Hannah. Look up.

-- ஸ்ரீதர்

மேதைகளின் படைப்பில் உங்கள் விருப்பம்

2007-10-20T10:19:00.000-07:00

இளையராஜா, ஏ.ஆர். ரஹ்மான் என்ற இரு மாமேதைகளின் படைப்பு. சில நாட்களுக்கு முன் இந்த மேதைகளின் இசையை கேட்டேன். படத்தில இந்த பாடல்கள் இறைவனுக்காக அமைக்க வேண்டும். இந்த பாடல்களுக்கு அவர்கள் அற்புதமான இசையை தந்தார்கள். ஆனால், இந்த பாடல்கள், படத்தில் சில நிமிடங்களே வருவதால் அவ்வளவாக பேசப்படவில்லை.

இந்த பாடல்களில் ஒருவர் மற்றவரை சிறு இடத்தில் மிஞ்சிவிடுவார். நீங்கள் இந்த பாடல்களில் எது உங்களுக்கு விருப்பமானது என ஒட்டளிக்கவும்.

பாடல் 1:

படம்: தளபதி
பாடல்: யமுனை ஆற்றிலே..
இசை: இளையராஜா
பாடியவர்: மிதாலி

பாடல் 2:

படம்: மின்சார கனவு
பாடல்: அன்பேன்ற மழையிலே ..
இசை: ஏ.ஆர். ரஹ்மான்
பாடியவர்: அனுராதா ஸ்ரீராம்.

இசையுடன்,

ஸ்ரீதர்.

தனிமை என்னுடன் ..

2007-10-14T08:45:00.000-07:00

தனிமை என்பது இந்த உலகத்திலே ஒரு பயங்கரமாக தண்டனை. இதை வாழ்க்கை சூழலில் எல்லோரும் ஒரு முறையாவது அனுபவிக்க வேண்டும். தனிமை ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் வித்தியாசமாக இருக்கும். சிலருக்கு போது இடத்துல தனியா இருப்பது கொடுமையா இருக்கும். இன்னும் சிலருக்கு எல்லோரும் கூட இருந்தும் தனியா விட்ட மாதிரி இருக்கும். இது முதுமைல மட்டும் வராது. எல்லா வயதினரும் தனிமை உணர்வு உண்டு.

சாதாரணமாக தனிமை என்பது விரக்தியின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். நாம் எதிர்ப்பார்த்த ஒன்று கிடைக்காமல் போனால் ஏற்படும் விரக்தி, "இந்த உலகத்தில் என்னை நினைப்பதற்கு எவருமில்லை" என்ற எண்ணம் தோன்றி தனிமையாக வெளிப்படும்.

ஆங்கிலத்தில் தனிமையை இரு வார்த்தைகளால் கூறலாம். "Alone" & "Lonely".

Alone - நான் தனியாக இருக்கிறேன். என்னை சுற்றி எவரும் இல்லை.

Lonely - நான் தனிமையை உணர்கிறேன்.

எனக்கு தனிமை ஒரு மாறுப்பட்ட அனுபவம். வேலை எதுவும் இல்லாத போது, சிந்தனை செயலற்று போகும் போது நான் தனிமையை உணர்வேன். அப்படி தனிமையில் நான் எழுதின கவிதை ..

ஒளியற்ற பரபஞ்ச பிண்டமாய்
சிறையிட்ட பேசா மடந்தையாய்
கரையற்ற பெருங் கடலாய்
தனிமை என்னை வருத்தும்.

கிளை உதிர்த்த இலையாக
அக்னி தனிந்த தூசாக
விடியல் சிதைத்த பனியாக
தனிமை என்னை உருக்கும்.

இதய துடிப்பே முரசாக
இருள் இரவே படையாக
இமைக்கும் கணமே வேலாக
தனிமை என்னை வெல்லும்.

தனிமையை தவிர்க்க சிலர் தொலைபேசியில் பேசுவர்கள். இசை கேட்பார்கள். படித்து முடித்த புத்தகத்தை மீண்டும் நடுவில் இருந்து தொடருவார்கள். தூங்குவார்கள். நீங்க தனிமையை உணரும் போது என்ன செய்வீர்கள்.. பின்னுடம் இடவும்...

ஸ்ரீதர்.

சூரிய கிரகணம்..

2007-09-22T22:39:00.000-07:00

இன்று தமிழ்நாட்டுல மட்டும் முழு நாள் சூரிய கிரகணம்னு காலைல தான் செய்தித்தாள்ல பார்த்தேன். உடனே ஓடி போய் வானம் பார்க்காதீங்க.. இன்னைக்கு சன் டிவி நெட்வொர்க்ல எந்த சேனலும் வராதுனு காலைல செய்தித்தாள்ல படிச்சேன். காலைல எட்டு மணி செய்திகள்ல ஆரம்பிச்சு, பத்து மணி வரை சன் டிவி பார்க்காட்டி ஞாயிறு வந்த மாதிரியே இருக்காது. இன்னைக்கு எல்லாத்தையும் ஆப் பண்ணிட்டாங்க.

சரி, அப்படியே youtube பக்கம் வந்து எதாவது படம் பார்க்கலாம்னு தோணிச்சு. youtubeல தேடும் போது, நான் மறந்து போன ஒரு அருமையான பழைய பாடல் கிடைச்சது. இந்த பாடல்ல எனக்கு என்ன பிடிக்குதுன சொல்ல தெரியல. ஆனா, எப்ப கேட்டாலும் உற்சாகம் வந்து ஒட்டிக்கும். நான் பிறக்குறதுக்கு முன்னாடி வந்த பாடல், இன்னும் இளமையா இருக்கு.

இந்த பாடலோட remix வடிவமும் கீழே போட்டு இருக்கேன். பார்த்து, கேட்டு உங்க கருத்து சொல்லிட்டு போங்க..

உண்மையான வடிவம்...

மறுகலப்பிட்ட வடிவம் ..

-- ஸ்ரீதர்

123 - Countdown for superpower India?

2007-09-01T05:40:00.000-07:00

The latest buzz on Indian political and external affairs is about 123-Hyde US-India Deal. Each political party opens up with different opinion about this agreement to confuse citizens and themselves. PM visualizes a dream India by showing positive segment of this agreement and left criticize him by inquiring nation’s sovereignty. Congress party is passionate to implement this on national interest and BJP took this opportunity to play political game against them.

Right now, I am in no-man’s land on this issue and planned to run a poll to realize potential benefit of this agreement. I have gathered few points on this agreement and like to share it before this poll. I appreciate your views as comments for this blog.

Pro:

The nuclear deal, undoubtedly, is a symbol of India's arrival on the global stage. We will self-sustain in our Power requirements and help us to raise us a super power in Asia. Agriculture and Industrial sector will reach new altitude ever by this deal. We will be getting latest technology, fuel and an enduring state in world market. Future energy requirements will be relinquished by nuclear power sector.

We will be getting advanced civil nuclear technology, reactors and fuel to run our plants. Our atomic scientists are striving for this technology for years after our last nuclear test. This opportunity will certainly raise us a super power in Asia. America looks for a better competitor for China in Asian market and this adds an economic boost for developing country like India. The nuclear deal, undoubtedly, is a symbol of India's arrival on the global stage.

This deal grants to have nuclear weapons and prevents any nuclear test by signing country. The Hyde Act mandates a cessation of nuclear cooperation in case India conducts a test. But this termination will not happen immediately.

India has proved to be a nuclear state globally by conducting 2 tests in last century. India has already docked enough nuclear weapons and no longer requires to prepare/upgrade its weapon. India has also signed a pact for not using atomic weapons against any country before them. Military analyst has predicted that there will not be any nuclear warheads till next century. India should not miss out this opportunity for the sake of country security.

Finally, “India can’t afford to miss this bus” – PM.

Cons:

This deal is a well-defined plot by America to put a slab on India’s growth in Economy and security. Hyde’s law governs this 123 agreement and certainly gets modified on US security policy. We should not let foreign laws to rule our country.

India can manage its energy demand with country’s available resources. Right now, India generates 1 Lakh Megawatt of power everyday. Based on a statistics, 66% of India’s total power requirement has taken by organic fuels. Renewable resources share 31% and remaining 3% has served by 22 nuclear power stations in India.

India should allocate 5000 billion rupees to increase at least 6% of nuclear power sector in next 20 years. A renewable and organic power sector requires much less share to increase its generation. If we allocate more funds for nuclear power sector and reduces budget for military will be serious security threat for India.

Nuclear power stations are dangerous for the environment. There will not be any successful guidelines to install and maintain a power station. A small natural calamity and terrorist attacks will be a disaster. America still suffers to control atomic radiations from one of its powerplant by 1979. France still suffers to dispose its nuclear power wastes and docking its ships and sending it to poor countries shore for disposal.

This agreement looks partial and against India. It clearly defines actions to be taken if India violates this agreement. In that scenario, 123 agreement will be withdrawn, India should return all machineries and plants supplied and suppose to pay huge amount for compensation for shared technology. No action has been defined against US if they violate this agreement. Agreement states sharing of nuclear fuel and technology based on availability of supplying country. It will be a deadlock for India, if US denies sharing its technology and fuel after implementation.

Finally, It is just a business call from US to sell their flaw machineries for higher rates to India like Bofors.

Who Am I?

2007-04-04T08:59:00.000-07:00

நான் பஹ்ரைன்ல தங்கியிருக்கிற வீடு ஒரு பாரத விலாஸ் மாதிரி. இந்தியால உள்ள பல மாநிலங்களை சேர்ந்த நண்பர்கள் எல்லாரும் சேர்ந்து கூத்து அடிப்போம். கருத்து மோதல்களும், விவாத மேடைகளும் ரொம்ப சகஜம். அடிக்கடி நான் எதாவது கொளுத்தி போட்டு நல்லா வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டு இருப்பேன். சில சமயம், கொளுத்திப்போட்டவனே சில்லு சில்லா பிரிச்சிடுவாங்க..

இந்தியா-பாகிஸ்தான் மாதிரி இந்த பாரத விலாஸ்ல ஒரு மிக பெரிய பிரச்சனை இருக்குதுனா அது வீட்ல இருக்கிற தொலைக்காட்சி. மத்த பசங்க வந்தா எதாவது இந்தி சேனல்ல மாத்தி சிரியல் பார்த்துக்கிட்டு இருப்பாங்க. இத நான் பார்த்தா எனக்கு கிறுக்கு பிடிச்சுக்கும். எல்லாரும் இருக்கிற அறைல எல்லாரும் பாக்குற மாதிரி தானே நிகழ்ச்சி போடனும். அதவிட்டு இந்தி அம்மணிங்க அழுவறத பார்த்தா கோபம் வாராமலையா இருக்கும். அதனால நான் எதாவது ஆங்கில சேனல் மாத்த சொல்லுவேன். இப்படியே சண்டை ஆரம்பிக்கும். அந்த மாதிரி ஒரு நன்னாளில், நான் சண்டைபோடும் போது என்ன அந்த பசங்க தீவிரவாதினு சொல்லிட்டாங்க. அத மனசுல வைச்சிக்கிட்டு மறுநாள் காலைல வந்து எல்லாருக்கும் 'Who Am I' ஒரு அஞ்சல் அடிச்சு விட்டேன். சரி அதையே ஒரு பதிவா போடலாம்னு முடிவு பண்ணி இதோ போட்டுடேன்.

Last night, Harikrishna came to our room for dinner. In my absence he changed television channel to Zee Television for ‘Karam Apna Apna’ mega serial. I came then and saw that serial was running in television. Deva, Jitendra and Basha were also gathered for dinner. I told Harikrishna that I would not prefer to watch Hindi Mega serial in this room and

a) If I take the remote and change to channel to an English News Channel and started watching news that had been telecasted for last 4 hours, then I am a diplomat.

b) If I take a remote and change to a Tamil channel and started watching Tamil news that no tamilian was interested to watch, then I am an extremist.

c) If I go to kitchen, find a big knife and kill all Non-Tamilians present there and watching Tamil News Channel, then I am Nazi.

d) If I go to kitchen, find a big knife, knock my next door and kill whomever inside next room, then I am Terrorist.

e) If I protest that all Non-Tamilians should move out from 511, then I am in Shiv sena.

f) If I ask for 27% reservation to watch tamil channel, then I am in Indian National Congress.

g) If I announce that Kaveri and Mullai Periyar Issues are because of ‘Karam Apna Apna’, then I am in Tamil Nadu Ruling Party.

h) If I announce that Tamil Nadu Law and Order is collapsed because of ‘Karam Apna Apna’, then I am in Tamil Nadu Opposition Party.

i) If I announce that my room is a peaceful and safest place to live because of low crime rate due to ‘Karam Apna Apna’, then I am Amitabh Bachan.

j) If a state government awards me a prestigious award under my Father’s influence for answering correctly to a question asked in ‘Karam Apna Apna’ that I have not at all known, then I am Abishek Bachan.

WHO AM I?

நான் யாருனு யாருக்காவது தெரியுமா?

ஸ்ரீதர்

கிரிக்கெட் நையாண்டி - கிளம்பியாச்சுப்பா கிளம்பியாச்சு !!!

2007-03-27T05:09:00.000-07:00

எப்போது அரசியல்வாதிகள்தான் பாமர மக்களுக்கு கோமாளியாக இருப்பாங்க.. ஆனா, கிரிக்கெட் சமயத்துல மட்டும் எல்லா மக்களும் கிரிக்கெட் வீரர்களை கோமாளியாக குத்தகைக்கு எடுத்திடுவாங்க.. அதுவும் இந்த முறை பத்தாததுக்கு நம்ம ஆளுங்க வேற சூப்பரா ஆடி வச்சுட்டாங்க.. கடந்த இரண்டு நாளா, தம்பி எனக்கு எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கிரிக்கெட் நையாண்டி அஞ்சல்ல அனுப்பிக்கிட்டு இருக்கான். அதுல ஒரு அஞ்சல் உங்கள் சிரிப்புக்கு..

முதலாம் ஆண்டு நினைவு பதிவு

2007-03-20T02:50:00.000-07:00

நான் வலைப்பூல பதிவு எழுத ஆரம்பிச்சு கிட்டத்தட்ட ஒரு வருஷம் ஆகப்போகுது. சரியா சொல்லனும்னா போன தெலுங்கு வருஷப்பிறப்புக்கு எழுத ஆரம்பிச்சேன். அதனால அவங்க calender படி இன்றோட ஒரு வருஷம் ஆச்சுது.

ஏன், ஏதுக்கு எழுத ஆரம்பிச்சேன் எல்லாம் ஞாபகம் இல்லை. முதல்ல தமிழ் எனக்கு எழுத வருமானு ஒரு சந்தேகம். அதே மாதிரி மத்தவங்க எழுதுறத படிச்சிட்டு மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன நப்பாசை. உயர உயர பறந்தாலும் ஊர் குருவி பருந்தாகாதுனு சொல்லுவாங்க. அந்த மாதிரி ஏதோ என்னால முடிஞ்ச வரைக்கும் எழுதினேன். தெரிஞ்சது, தெரியாதது, கேட்டது, பார்த்தது ஒன்னு விடாம பதிவுல போட்டுடனும்னு ஒரு ஆசை. சில பதிவுகளை திரும்ப நானே படிக்கும் போது சிரிப்புதான் வரும். எல்லா பதிவாளர்கள் மாதிரியும் பின்னுடத்துக்காக காத்திருந்தேன். பல சமயம் என் எழுத்து திறமையால பல பேரு என்னோட பதிவ ஏட்டிப்பார்த்திட்டு திரும்பிப்பாக்காம ஓடிட்டாங்க. ஆனாலும் எழுதனும் என்ற ஆசை மட்டும் போகவே இல்லை.

நான் எழுத ஆரம்பிச்ச பிறகு மற்ற பதிவாளர்கள் பதிவை படிக்க நேரம் குறைவா இருந்துச்சு. அதிகமா படிக்க முடியாததுனால சரியா பதிவு எழுத முடியாதுனு நினைச்சேன். அதனால ஒரு நாள் கொஞ்சம் பதிவு உலகத்துல இருந்து விலகி இருக்கனும்னு தோணிச்சு. அதனால ஒரு ஆறு மாசமா எந்த பதிவும் போடல.

ஆனா, எப்போதும் எங்கயாவது ஒரு மூலைல எதாவது எழுதிக்கிடேதான் இருப்பேன். இன்றைக்கு 'Yahoo Answer'ல முதல் தடவையா என்னோட பதில சிறப்பு பதிலா (Best Answer) தேர்வு ஆகியிருக்கு. இது ஒரு குழந்தைகள் பத்தின கேள்வி. ஒரு அம்மா தன்னோட பையன் ரொம்ப அடம் பண்றான், எப்படி சமாளிக்கிறதுனு கேட்டிருந்தாங்க. இந்த கேள்விக்கு தான் என்னோட பதில், Best Answerஅ தேர்வு ஆகியிருக்கு.

இந்த பதில் என்னோட சொந்த பதில் இல்லை. ஒரு முறை 'Star World'ல வர 'ஓப்ராய்' நிகழ்ச்சில ஒரு அம்மணி சொல்லி தந்த முறைத்தான் இது. நான் இத சில சமயம் பயன்படுத்தி இருக்கிறேன். சரியா வேலை செஞ்சது. அதேயே தான் அவங்களுக்கும் சொன்னேன். அந்த பதிலை படிக்க இங்கே சுட்டவும்.

இந்த ஒரு வருஷமா ஒரே பொய்ய சொல்லிட்டு வரேன். இது நான் எழுதிய முதல் பதிவின் ஒரு பகுதி..

இன்று 159வது நாள். அன்னிய நாட்டில் எனது வாழ்க்கை பயணத்தை தொடர்கிறேன். ஒவ்வொரு வாரமும் திரும்பிவிடுவேன் என அம்மவிடம் பொய் சொல்லி கொண்டு வருகிறேன். ஒரு நாள் அது நிஜமாகும்.

அந்த பொய் இன்னும் தொடர்கிறது. :-)

ஸ்ரீதர்

தீபாவளி வந்தாச்சு!

2006-10-17T06:52:00.000-07:00

அட, இன்னும் தீபாவளி வருவதற்கு ஒரு வாரம் கூட இல்ல.. இப்பவே வாழ்த்து மடல், தந்தி, அஞ்சல் எல்லாம் அனுப்ப ஆரம்பிக்கனும். அதனால நான் முதலிலேயே உங்களுக்கு வாழ்த்து சொல்லிட்டேன். இன்னும் ஒரு வாரத்துக்கு உங்க அஞ்சல் பெட்டி முழுசும் வாழ்த்து மடல் நிரம்ப போகுது. பள்ளி, கல்லூரி நண்பர்கள், உறவினர்கள், பக்கத்து வீட்டு சீனு மாமா, அவங்க வீடுக்கு போன தீபாவளிக்கு வந்துட்டு போன ரகசிய சினேகிதி மற்றும் யார்கிட்ட எல்லாம் நம்ம அஞ்சல் முகவரி இருக்குதோ அவங்க கிட்ட இருந்து கண்டிப்ப ஒரு வாழ்த்து தந்தியாவது வந்திடும். நாம் மறந்து போனவர்கள் கூட, நமக்கு மறக்காம தீபாவளி வாழ்த்து அனுப்பிடுவாங்க.

எங்களை மாதிரி சென்னையில வளர்ந்த பசங்களுக்கு தீபாவளிதான் முக்கியமான பண்டிகை. பண்டிகைக்கான வேலையை ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடியே ஆரம்பிச்சிடனும். துணி எந்த நிறத்துல எடுக்கிறதுல தொடங்கி, அது எந்த கடையில எடுக்க போறது வரைக்கும் முடிவு பண்ணனும். நான் வட சென்னையிலே வளர்ந்ததால, எப்போதுமே, வண்ணாரபேட்டையில இருக்கிற G.A. Road தான் எனக்கு ரங்கநாதன் தெரு. ஒரு மாசத்துக்கு முன்னால போய் துணி எடுத்திடுவோம். கடை வீதியில் இருப்பக்கமும் அலங்கார விளக்குகள், துணிக்கடை பொம்மைகள் எல்லாம் புதுசா பாக்குற மாதிரி இருக்கும். எந்த தீபாவளிக்கும் நான் கேட்கும் துணி கிடைக்காது. நான் கேக்குறது எல்லாம், சிறுபிள்ளதனமா இருக்கும். 'Superman', 'Spiderman' போடுற சட்டை எல்லாம் கேட்டா யாரு வாங்கி தருவா? 'Shakthimaan' வந்த சமயம், 'Shakthimaan' போடுற சட்டைத்தான் வாங்கனும் தெருவிலேயே சண்டை போட்டிருகேன். கடைசிலே பூப்போட்ட சட்டையும், கருப்பு கலர் 'Trouser' ம் வாங்கி தந்தாங்க.. ரொம்ப வருத்தமா இருந்திச்சு.

பட்டாசு இல்லாம தீபாவளியை நினைச்சு கூட பாக்க முடியாது. இரண்டு வாரத்துக்கு முன்பே பேப்பர் எடுத்து வைச்சு, எதோ, பலசரக்கு கடைக்கு லிஸ்ட் போடுற மாதிரி போடுவோம். இந்த விஷயத்துல எனக்கும், அண்ணணுக்கும் பெரிய சண்டையே நடக்கும். கடைசியா, 'Delivery Version' ஒன்னு இரண்டு வாரம் கழிச்சு தயாராகும். நமக்கு எல்லாம் பெருசா சத்தம் வர வெடி தான் பிடிக்கும். வெடிக்க பயம் தான், ஆனாலும், மத்தவங்க கிட்ட தந்த வெடிக்க சொல்லிட்டு காதை மூடிப்பேன். இரவு மத்தாப்பு போட்ட அப்புறம் தான் சாவகாசமா உக்கார முடியும். இதில மிச்சம் இருக்கிறத சேமிச்சு கார்த்திகை தீபத்துக்கு வெடிப்போம்.

அப்போ, தூர்தர்ஷன் காலம். தீபாவளிக்கு முதல் நாள் சிறப்பு ஒளியும், ஒலியும் போடுவாங்க. அதில கண்டிப்பா, நதியாவோட "மத்தாப்ப சுட்டு சுட்டு போடடுமா" பாட்டோட ஆரம்பிக்கும். அப்புறம், நாயகன் படத்துல இருந்து 'நான் சிரித்தால் தீபாவளி'. ஒளியும், ஒலியும் முடிஞ்சதும். ஒரு நாடகம் போடுவாங்க. ஒவ்வோரு தீபாவளிக்கும் அந்த நாடகம் கண்டிப்பா மறு ஒளிபரப்பு செய்வாங்க. அந்த நாடகத்துல, கோவை சரளாவும், அவங்க கணவரும் தீபாவளி கொண்டாட கிராமத்துல இருந்து சென்னையில இருக்கிற ஒரு-விரல் கிருஷ்ணராவ் வீடுக்கு வருவாங்க. வழியில விலாசத்தை தொலைச்சுடுவாங்க. அவங்க எப்படி வீட்டை கண்டு பிடிக்கிறாங்கனு நகைசுவையா எடுத்திருப்பாங்க. இதை எல்லாம் பாக்கும் போதுதான் தீபாவளி வந்த மாதிரி தான் இருக்கும்.

இன்னும் தீபாவளியை பத்தி சொல்லிக்கிட்டே இருக்கலாம். பண்டிகை வந்தாலே ஒரு புது மகிழ்ச்சி நமக்குள்ளே வந்திடும். வருஷத்துல ஆறு மாசம் உழைத்த பிறகு, மீதி ஆறு மாசம் வர பண்டிகைகள் களைப்பை எல்லாம் மறக்க செய்து, அடுத்த வருடத்திற்க்கு தேவையான வலுவை தந்திடும்.

கடந்த நாலு வருஷமா, நான் குடும்பத்தோட சேர்ந்து தீபாவளியை சிறப்பா கொண்டாட முடியலை. ஆனா! இந்த வருஷம் ஒரு வழியா விடுப்பு எடுத்து, வீடுக்கு தீபாவளிக்காக போகிறேன். எனக்கு பிடிச்சதெல்லாம் அம்மா கிட்ட சொல்லி தயார் செய்ய சொல்லிட்டேன். இந்த தீபாவளி கண்டிப்பா எனக்கு மறக்க முடியாததாக இருக்கும். சென்னையில் இருந்து திரும்பும் வரை, சிறிது காலம் வலைப்பக்கத்துக்கு வர முடியாது.

உங்களுக்கும் இந்த பண்டிகை காலம், எல்லா நன்மையும், மகிழ்ச்சியையும் தர எனது வாழ்த்துக்கள்.

- ஸ்ரீதர்

வானவில் -- வலையில் விழுந்தது, விகடன்

2006-10-01T02:10:00.000-07:00

""குருவி தலையில் பனங்காயப் பாருங்க சித்தெறும்பு முதுகுல பாரங்கல்லப் பாருங்க. பள்ளிக்கூடம் எந்தப் பக்கம் கனவுல பாக்கல ஆனா ஆவன்னா ஒரு எளவும் புரியல...''

எனக்கூடிப்பாடுகிற இந்தக் குழந்தைகள். ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு வரை அழுக்குச் சட்டையும் எண்ணெய் காணாத தலையுமாக பரிதாபமாகத் தெருக்களில் சுற்றிப் பிச்சை எடுத்து வாழ்ந்தவர்கள்தான். இவர்களின் வாழ்க்கையில் கல்வி விளக்கை ஏற்றி வைத்திருக்கிறது "வானவில்' அமைப்பு.

""2004 டிசம்பரில் சுனாமி வந்தபோது, பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உதவலாம் என்று நண்பர்களெல்லாம் சேர்ந்து நாகப்பட்டினம் வந்தோம். ஒரு நாள், இங்கே ஒரு குழந்தை இடுப்பில் இன்னொரு குழந்தையைத் துõக்கிக் கொண்டு பிச்சை எடுப்பதைக் கண்டு அதிர்ந்தோம்.

ஏராளமான உணவுப் பொட்டலங்கள் சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்ட இடங்களக்கு அனுப்பப்பட்டு, நிறைய மீதியம் ஆனதே... ஏன், இந்தக் குழந்தைகளுக்கு உணவு கிடைக்கவில்லையா? என்று விசாரித்தபோதுதான் தெரிந்தது சுனாமி, முகாம்களில் கூடத் தங்க இடம் கிடைக்காத ஒரு கூட்டம் இருப்பது.

இங்கே தம்பித்துறை பார்க்கில் கிட்டத்தட்ட 44 குடும்பங்கள் இப்படிப் பிச்சை எடுப்பதையே தொழிலாகக் கொண்டு இருந்தன. அந்தக் குடும்பத்துக் குழந்தைகளை எல்லாம் அழைத்துப் போய் "நடராஜன் தமயந்தி ஸ்கூலில் சேர்த்துக் கொள்ளச் சொன்னோம். அவர்களும் சேர்த்துக் கொண்டார்கள். ஆனால் அங்கு படிக்கும் குழந்தைகள் இந்தக் குழந்தைகளைத் தங்களுக்கு இணையாகச் சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை. காரணம், இந்தக் குழந்தைகளிடம் இயல்பாகவே ஊறியிருந்த முரட்டுக் குணம். பார்க்கிறவர்களிடம் எல்லாம் கையை நீட்டிப் பிச்சைக் ÷ கட்கும் பழக்கம். சுத்தமாக இல்லாதிருத்தல் என எல்லாவிதத்திலும் அந்தப் பள்ளிக் குழந்தைகளிடமிருந்து இவர்கள் ரொம்பவே முரண்பட்டு இருந்ததுதான். அதுமட்டுமல்லாமல், அறிவு வளர்ச்சியில் இவர்கள் மிக மிகப் பின் தங்கியிருக்கிறார்கள். இவர்களின் முந்தைய தலைமுறை கல்விக் கூடத்தையே எட்டிப் பார்த்தது இல்லை. இப்படி மொத்தமாக சமூகத்திலிருந்து அந்நியப்பட்டிருந்த இந்த மக்களின் குழந்தைகளுக்காகப் பிரத்யேகமாகத் தொடங்கப்பட்டதுதான் "வானவில்' ஸ்கூல் என்கிறார். இதன் தலைமை நிர்வாகி ரேவதி.

நாகையில் தெருவோரம் பிச்சை எடுக்கும் சிறவர்களை ஒவ்வொருவராகத் தேடிப் பிடித்து அழைத்து வந்து ஒரு இடத்தில் அமர்த்தி ஜாலியான குழந்தைப் பாடல்களைப் பாடச் சொல்லிக் கற்றுக் கொடுத்தோம். ஆனால், அவர்களை நீண்ட நேரம் ஒரே இடத்தில் அமர்த்தி வைப்பது எங்களுக்குப் பெரிய சிரமமாக இருந்தது. காரணம் அந்தக் குழந்தைகள் ஓரிடத்தில் நில்லாமல் அங்கே இங்கே ஓடிப் பிச்சை எடுக்கவே பழகியிருந்தன. தவிர ஒரு குழந்தைக்கு ஒர நாளைக்கு 100 ரூபாயிலிருந்து 200 ரூபாய் வரை பிச்சை கிடைக்கும் என்பதால், அதன் பெற்றோர்களும் அந்தக் குழந்தையைப் பள்ளிக்கூடத்துக்கு அனுப்ப விரும்பவில்லை.

எனவே சும்மா போய் உங்களின் குழந்தைகளுக்குக் கல்வி கற்றுக் கொடுக்கிறோம். குழந்தைகளை அனுப்புங்கள் என்றால் அதில் அர்த்தம் இருக்காது என்பதால் முதலில் அவர்களுக்குச் சின்னச் சின்னதாக சுய தொழில்களைக் கற்றுக் கொடுத்து, அவர்களின் வருமானத்துக்கு வழி செய்தோம். ஆனால், கண்டிப்பாக பிள்ளைகளைப் பிச்சை எடுக்க அனுப்பக்கூடாது என்று திரும்பத் திரும்ப வலியுறுத்திச் சொன்ன பிறகு இப்போது நுõற்றுக்கணக்கான குழந்தைகள் தவறாமல் எங்கள் பள்ளிக்கு வந்து படிக்கிறார்கள். "நம்மைப் போல இந்தக் குழந்தைகளும் ஆகிவிடக்கூடாது என்கிற உணர்வை அந்தக் குழந்தைகளின் பெற்றோரிடத்திலும் உருவாக்கியதுதான் வானவில்லின் வெற்றி.

இந்தச் சமூகத்திலிருந்து முதன் முறையாக அந்தோணி, மாரிமுத்து, என்கிற இரண்டு மாணவர்கள் பள்ளி இறுதி ஆண்டு போயிருக்கிறார்கள். அதிலும் ஒரு பிரச்சனை இருக்கிறது. இவர்களுக்கு சாதிச் சான்றிதழ் கிடையாது. அதனால் அரசாங்கத்தின் சலுகைகளை இவர்கள் அனுபவிக்கவோ, முறையான கல்வி பெறவோ முடியாது. இவர்கள் காலம் காலமாகக் காடுகளில் வேட்டையாடி கால்நடையாக நடந்த திரிந்த நாடோடி. இனக் குழுக்களின் வழி வந்தவர்கள். வேறு சில மாவட்டங்களில் இத்தகையவர்களுக்கு "ஆதியன்' என்கிற பெயரில் சாதிச் சான்றிதழ் அளிக்கப்படுகிறது. அது போல சில சான்றிதழை இவர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டும் என்று அரசாங்கத்திடம் கோரிக்கை வைத்திருக்கிறோம் என்கிற ரேவதி.

வானவில் அமைப்பில் மொத்தம் எட்டு பேர் உறுப்பினர்களாக இருக்கிறார்கள். இந்த அமைப்பு முழுக்க முழுக்க நண்பர்களின் பொருளாதார உதவியாலேயே நடத்தப்படுகிறது. எங்களுடைய vavavil.org என்கிற வலைதளத்துக்கு வந்தால் இந்த அமைப்பைப் பற்றி முழுமையாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம்' என்கிறார்.

"குழந்தையும் தெய்வமும் ஒண்ணுன்னு

பாட்டு எல்லாம் சொல்லுது

என்னைப் போல எந்தத் தெய்வம்

கூலி வேலை செய்யுது....'' என்று கோரஸாகப் பாடத் தொடங்குகிறார்கள் குழந்தைகள்!

காதல் சொல்லும் சூபி

2006-09-25T08:45:00.000-07:00

நண்பர்கள் பலர் விடியோ பதிவு போட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. அதுவும் குறிப்பா நம்ம நண்பர் கிருஷ்ணன் இருக்காரே, எல்லா பதிவுகளிலும் படக்காட்சியையும் போடு விடுவார். சரி நாம மட்டும் சும்மா இருந்தா ஒன்னும் தெரியாத புள்ளனு தப்பா பேசுவாங்க. அதனால ஒரு பட பதிவு.

நான் பல முறை சொன்ன மாதரி, நமக்கு சுட்டு போட்டாலும் இந்தி வராதுங்க. அதுல பாருங்க, இந்த வட நாட்டு மக்கள் இருக்காங்களே, இந்தி தெரியாதுனா, எதோ திவிரவாதிய பாக்குற மாதிரி பாப்பானுங்க. இதனாலயே இந்தி மேலே இரு ஈர்பு இல்லாம போச்சுது. ஆனா! இந்தி பாட்டுனா மட்டும் உக்காந்திடுவேன் (Heroin அ பாக்குறதுக்கும் தான்). மொழி தெரியாததுனால, முழு கவனமும் இசைல (Heroin மேலையும்) தான் இருக்கும்.

லக்ஷ்மிகாந்த்-பியாரிலால், பர்மன் சகோதரர்கள் இவங்க பாட்டுகளை புதன் கிழமை சித்திரகார்னு ஒரு நிகழ்ச்சியில போடுவாங்க. பர்மன் சகோதரர்கள் போட்ட மெலோடி இசை அருமையா இருக்கும். நமக்கு இசைய பத்தி ஒரு அறிவும் கிடையாது. ஆனா! மெலோடி பாட்டுனா ரொம்ப பிடிக்கும். பல வருஷ இசையை ரசித்த பிறகு, இப்போ கர்னாடக சங்கிததுக்கும், இந்துஸ்தானிக்கும் வகைபடுத்த தெரியுது. இப்போ அரேபிய பாடல்களும் கேக்க ஆரம்பிச்சுடேன்.

லக்ஷ்மிகாந்த்-பியாரிலால், பர்மன் சகோதரர்கள் இவங்க காலத்துக்கு அப்புறம் எனக்கு தெரிஞ்சு ஒரு நல்ல இந்தி இசையமைப்பாளரும் இல்லை. எல்லோரும் அமெரிக்க மோகம் பிடிச்ச மாதிரி இசை அமைக்கிறாங்க. எல்லாம் Club Dance வகையை சேந்தது தான். நரகாசமா ஒலிக்கிறது. குரங்கு கையிலே பூமாலை தந்த என்ன ஆகும்னு இவங்களை பாத்து புரிஞ்சிக்கலாம்.

கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னாடி தற்செயலா ஒரு இந்தி பாடல் பாத்தேன். ரொம்ப வித்தியாசமா இசை அமைச்சு இருந்தாங்க. படமாக்கபட்ட விதமும் ரொம்ப இயல்பா இருந்துச்சு. உடனே தேடி பிடிச்சு ipodகுள்ள போட்டுடேன். இன்னும் சில காலத்துக்கு என்னுடைய ipod பாடி அலுத்திடும். சரி அந்த பாடலை நீங்களும் பாருங்களேன்.

நல்லா இருக்கா? இந்த பாடல் பத்தின விவரங்கள் இங்கே,

படம்: கல்யுக் (Kalyug)
இசையமைப்பாளர்: அனு மாலிக்
பாடகர்: maestro Rahat Fateh Ali Khan
வெளிவந்த வருடம்: 2005
சங்கிதம்: சூபி

கல்லூரி காலத்துல, நமக்கு கவிதை தண்ணி மாதிரி வரும் (தண்ணி லாரி இல்லைங்க). எதாவது இசைய கேட்டா, உடனே கண்ணதாசன் மாதிரி எழுத ஆரம்பிச்சுடிவேன் (இது ரொம்ப over). இப்போ வத்தி போன பாலைவனம் மாதிரி சுத்தமா கற்பனையே இல்ல. இந்த பாட்டை கேட்டவுடனே எழுதனும்னு ஆசை. கொஞ்சமா கஷ்டப்பட்டு இதோ எழுதி முடிச்சுட்டேன். கீழே இருக்கும் பாடலுக்கும், இசைக்கும் பொருத்தம் இல்லைனா அதுக்கு நான் பொருப்பில்லை (அப்பா! தப்பிச்சுடேன்).

ஒரு நிலவு நிலவு சிரிக்கும்,
அந்த சிரிப்பில் ஈர்ப்பு இருக்கும்
முகில் இழுத்து முகம் மூடும்
கையில் கிட்டாமல் ஒடும்.
அன்பே நீ தோன்றும் தருணம்,

இதயம் துடிக்கும் துடிக்கும்,
இது துடிக்கும் துடிக்கும்,
இது துடிக்கும் இதயம் தானே.

பிரிந்த போன என் இதயம்,
உன் பாதம் கண்டு பணியும்
இதழ் பூக்கும் வார்த்தைக்காக
இமைத்தட்டாமல் விழித்திருக்கும்.
உன் மனம் இசையும் வரை,

இதயம் துடிக்கும் துடிக்கும்,
இது துடிக்கும் துடிக்கும்,
இது துடிக்கும் இதயம் தானே.

அந்தி சாயும் மழை காலத்தில்,
அந்த ஒரு மலை பாதையில்
தனித்து நின்றிருந்தேனே
உனக்காக விழித்திருந்தேனே
கண்ணே உன்னை கண்டதும்

இதயம் துடிக்கும் துடிக்கும்,
இது துடிக்கும் துடிக்கும்,
இது துடிக்கும் இதயம் தானே.

- ஸ்ரீதர்

போராட்டக்களம்

2006-09-16T11:28:00.000-07:00

இந்த தொலைப்பேசி எல்லாம் வருவதற்க்கு முன்பு தந்தி(Telegram) என்னும் ஒன்று அதிகமாக புழக்கத்தில் உண்டு. எதாவது அவசர செய்தி என்றால் உடனே தந்தி அடித்து விடுவர். நெல்லையில் தந்தி அடித்தால் சென்னைக்கு 3-4 மணி நேரத்தில் வந்து விடும். என் வீட்டிற்கு தந்தி வந்தால் உடனே பரபரப்பாகி விடும். தந்தியை கையெழுத்து போட்டு வாங்கும் முன்பே எல்லோரும் பதற ஆரம்பித்து விடுவர்.

நெல்லையில் இருக்கும் என் மாமா, தீபாவளி அன்று வாழ்த்து தந்து அனுப்புவார். அது சரியாக, தீபாவளி அன்று காலை வந்து அடையும். தந்தியை படிக்கும் முன்பே அம்மா, பல விதமாக சிந்திக்க தொடங்கி விடுவார். கடைசியில் வாழ்த்து தந்தி என்றதும் சமாதானம் ஆகி, அந்த மாமாவை திட்டிக்கொண்டே சமையல் அறைக்கு செல்வார். இப்போது எல்லாம் தொலைப்பேசி வந்துவிட்டது. நெல்லை மாமாவும் தொலைப்பேசியில் வாழ்த்து சொல்கிறார்.

துபாயில் இருக்கும் என் அண்ணன் தொலைப்பேசியில் அழைக்கும் போது எல்லாம், எனக்கும் பதற்றமாக இருக்கும். நாங்கள் இருவரும் மின்னஞ்சலில் உரையாடுவோம். எதாவது முக்கிய செய்தி என்றால் மட்டுமே தொலைப்பேசியில் தொடர்பு கொள்வோம். அதிர்ஷ்டவசமாக கடந்த முறை வரை எந்த ஒரு பதற்றமான செய்தியும் இல்லை. ஆனால், இந்த முறை, அண்ணன் தொலைப்பேசியில் அழைத்தது ஒரு முக்கிய செய்தி சொல்வதற்காக தான். அப்பாவுக்கு உடல் நிலை சரியில்லை. சிங்கார சென்னையில் பரவி வரும் சிக்குன்குனியா (சரியா?) என் தந்தையை பிடித்துவிட்டது.

இரண்டு நாட்களாக பலமான காய்ச்சல் மற்றும் உடல் வலி இருக்கிறது. ஆனால் மருத்துவமனைக்கு போகாமல் வீட்டில் உள்ள மருந்துகளை சாப்பிடுகிறார். வயதானவர்கள், குழந்தைகள் போல் அடம் பிடிப்பார்கள் என்று சொல்ல கேட்டிருப்பீர். அப்பாவுக்கு 70 வயது ஆகிறது. அம்மா எவ்வளவு முறை மருத்துவமனைக்கு அழைத்தும் அப்பா பிடிவாதமாக வர மறுக்கிறார்.

உடனே வீட்டிற்க்கு போன் செய்தேன். அப்பாவிடம் பேசி எப்படியாவது மருத்துவனைக்கு போக வைக்க வேண்டும். அண்ணனை விட அப்பாவிற்கு என் மீது பாசம் அதிகம். விட்டிற்கு கடைசி பிள்ளை மீது எப்போதுமே அதிக அன்பு இருக்கும். நான் சொன்னால் அப்பா கேட்கலாம். நானும் அப்பாவிடம் பல விதமாகஎடுத்து கூறினேன். இறுதியில் அவர் கேட்ட கேள்விக்கு நான் திகைத்தாலும் என்னிடம் பதில் இல்லை. 'நீ இங்கே இருந்து என்னை Doctor' கிட்ட கூடிட்டு போக வேண்டியது தானே?'.

உண்மைதான், பணிக்கு வந்த பின் குடும்பத்துடன் செலவிடும் நேரம் வெகுவாக குறைந்துவிட்டது. கல்லூரி முடிக்கும் வரை வீட்டிலே தங்கி விட்டு பணிக்காக இடம் மாறும் போது சிலவற்றை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.எல்லோரையும் போல் நானும் பணிக்கு வந்த பின் அப்பாவுக்கு ஒய்வு தர வேண்டும் என் எண்ணிணேன். என் படிப்பிற்காக அவர்கள் இழந்தவற்றை வாங்கி தர வேண்டும். அவர்கள் இது வரை தாங்கி வந்த சுமைகளை குறைத்து சிலவற்றை நான் ஏற்க வேண்டும்.

போராட்டக்களம் ஆகி விட்ட வாழ்க்கையில், ஒரு சிறு வாய்ப்பு கிடைத்தாலும் அதை பயனுள்ள முறையில் சிறப்பாக செய்து முடிக்க வேண்டும். நல்ல வாய்ப்புகள் கிடைப்பது மிகவும் அரிதாகி விட்டது. இந்த நிலையில் இலக்கை அடைவதற்க்கு சிலவற்றை இழக்க வேண்டியுள்ளது. அப்பா எனக்கு கூறும் அறிவுரைகளில் இதுவும் ஒன்று,

" வாழ்க்கையில் ஒரு படி மேலே ஏறும் போது இரண்டு படிகள் கீழே சறுக்கும். இரண்டு படி கீழே சறுக்குது என்பதற்காக படி ஏறாமல் மட்டும் இருக்க கூடாது."

அன்புடன்,

- ஸ்ரீதர்

அர்த்தநாரிஸ்வரரும் டேவிட் நட்சத்திரமும்

2006-08-31T07:11:00.000-07:00

கடந்த சில வாரமா கொஞ்சம் வேலை அதிகமா இருந்ததால, அதிக நேரம் இனையத்தில இருக்க முடியலை. அதுக்குள்ள தப்பா நினைச்சுட்டிங்களே ... அலுவலகத்திலே இன்னும் வேலைப்பாக்க ஆரம்பிக்கலை.. நம்ம நண்பரோட பிறந்தநாள் அதான் கொஞ்சம் 'Busy' ஆகிட்டேன். நம்ம விநாயகருக்கு இது எத்தனையாவது பிறந்தநாள் னு யாருக்கும் தெரியாது. ஆனா, அந்த பிறந்தநாள் களைக்கட்டிடும்.

இதுவரைக்கும் எல்லா விநாயக சதுர்த்திக்கும் வீட்டிலே இருந்திருக்கிறேன். இந்த வருஷம் மட்டும் இங்க வந்து மாட்டிக்கிட்டேன். இந்த ஊர்ல இருக்கிற மூலை முடுக்கேல்லாம் அலைஞ்சு திரிஞ்சு ஒரு வழியா எல்லாத்தையும் வாங்கியாச்சு. சரி விநாயகருக்கு எதுவும் படைக்காம கும்பிட்டா கோவிச்சுப்பாரு. அதனால, என்ன பண்ணலாம் யோசனை. முதல்ல ஞாபகம் வந்தது சுவையான கொழுக்கட்டைத்தான். ஆகா! நல்ல யோசனை தான் ஆனா முடிவு எப்படி வரும் னு தெரியலையே. ஆண்டவன் மனிதனை சோதிக்கலாம், ஆனா, மனிதன் ஆண்டவனை சோதிக்க கூடாது. நல்ல நாள் அதுவுமா பதார்த்தம் பண்றேன் னு சொல்லி, கடைசில் எதுவும் ஒழுங்கா வராம ஆண்டவன் 'நீ பிரம்மசாரியாகவே வாழ்வாயாக' னு சாபம் தந்துட்டா அவ்வளவுதான். இப்படியா முடிவு பண்ணி கடைசிலே சுண்டலும், சர்க்கரை பொங்கலும் பண்ணி சாமி கும்பிட்டாச்சு.

சரி, இப்போ விஷயத்துக்கு வருவோம். சாமி விக்கிரகத்தை வைச்சு அலங்காரம் பண்ணும் போது என்ன கோலம் போடலாம் னு ஒரு யோசனை (மறுபடியுமா?). எல்லோர் வீட்டிலயும் ரொம்ப சுலபமா ஒரு நட்சத்திரம் போட்டு நடுவில ஒரு புள்ளி வச்சுடுவாங்க. இந்த நட்சத்திரத்தில ஒரு சிறப்பு இருக்கும். இதுக்கு ஆறு மூலைகள் இருக்கும். இரண்டாம் வகுப்பு பாட புத்தகத்தில இருக்கிற நட்சத்திரத்துக்கு 5 மூலைகள் தான் இருக்கும்.

இதை பாத்ததும் உங்களுக்கு எதாவது ஞாபகம் வருதா? ஒன்னும் வரலைனா நீங்க இன்னும் 'The Da Vinci Code' புத்தகம் படிக்கலைனு அர்த்தம். அந்த புத்தகத்துல 'Dan Brown' இந்த நட்சத்திரத்தை (Solomon's star) பத்தி சொல்லுவார். நல்லா பாத்திங்கனா, இந்த நட்சத்திரம் இரண்டு மூக்கோணம் சேர்ந்த மாதிரி இருக்கும். ஒரு மூக்கோணம் மேலே பார்த்த மாதிரியும், மற்றது கீழே பார்த்த மாதிரியும் இருக்கும்.

மேலே பார்த்து இருக்கிற மூக்கோணம் (Blade) , ஆண்களை குறிக்கும். இது ஆண்களின் ஆதிக்கம் மற்றும் முன்கோபத்தை குறிக்கும்.

கீழே பார்த்த மாதிரி இருக்கிற மூக்கோணம் (chalise), பெண்களின் சக்தி, பெண்மை மற்றும் வளமையை குறிக்கும்.

மேல் கூறிய நட்சத்திரம் இந்த இரு மூக்கோணத்தையும் சரியாக சேர்த்தது போல் வரையப்பட்டிருக்கும் இருக்கும். இது ஆண் மற்றும் பெண்ணின் சக்திகள் ஒன்று கூடி இருப்பது போல் இருக்கும். இன்னும் கொஞ்சம் சிந்திச்சு பாத்திங்கனா, இது நம்ம அர்த்தநாரிஸ்வரரை குறிக்கும். இதில் சிவனும், பார்வதியும் ஒரே உடலாக காட்சி தருவார்கள். இது இறைவன் ஆண், பெண் இருவரும் சமம் என குறிப்பது போல் இருக்கும்.

இந்த நட்சத்திரம் இந்து மதத்தில் மட்டும் அமைந்தது அல்ல. சிறிது குகூள் தேடலுக்கு பிறகு, இஸ்லாம் மதத்தில் ஒரு குரான் இந்த நட்சத்திரத்தை கொண்டுள்ளது. ஆகவே இந்த நட்சத்திரம் மதம் சம்பந்தப்பட்டது அல்ல. எல்லா மதத்திலும் பொதுவாக அமைந்திருக்கிறது. அல்லது இந்த வழக்கு மதங்கள் தோன்றும் முன் இருந்திருக்கலாம்.

இப்போது இந்த நட்சத்திரத்தை சிறிது ஆராய்வோம். இரண்டு முக்கோணம் இணையும் போது இறைவனை குறிக்கும் நட்சத்திரம் உண்டாகிறது. இந்த முக்கோணம்கள் குறிக்கும் ஆண், பெண் இனையும் போது இறை நிலையை அடைகின்றனர். இந்த இறை நிலையை இந்து மதம் அர்த்தநாரிஸ்வரர் என வணங்குகிறது. இறைவனால் தான் உயிர்களை உண்டாக்க முடியும். ஆனால், ஆண், பெண் இணையும் செயல் உயிரை உருவாக்குவதினால், இந்த செயலும் இறைவனை குறிக்கும்.

எனது வீட்டில் இந்த நட்சத்திரம் வரைந்த பின் நடுப்பகுதியில் ஒரு புள்ளி வைப்பார்கள். நான் இனையத்தில் சேகரித்த எல்லா படங்களிலும் இந்த நட்சத்திரத்தின் நடுப்பகுதியில் எதாவது ஒரு குறிப்பு அமைந்திருந்தது. இதை அர்த்தநாரிஸ்வரர் தோற்றத்துடன் ஒப்பீடு செய்து பார்த்தேன்.

அர்த்தநாரிஸ்வரர் உருவத்தில் ஆண், பெண் உருவத்தில் பொதுவாக அமைந்துள்ள பாகம் எது? சிவன் வலது பக்கமும், சக்தி இடதுப்பக்கமும் அமைந்தது போல் இருக்கிறது. இந்த அமைப்பில் பொதுவாக உள்ள பாகம், நெற்றிக்கண்.

நெற்றிக்கண் என்பது இறைவனுக்கு மட்டுமே உள்ளது என்பதை நான் ஏற்க மறுக்கிறேன். உலகத்தில் உள்ள எல்லா மனிதருக்கும் இந்த நெற்றிக்கண் இயற்கையிலே அமைந்திருக்கிறது. நமது மூளையில் ஒரு பகுதி ஹைப்போதலாமஸ். இது மனித மூளையில் நடுப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. தலை உச்சியில் இருந்து கீழ் நோக்கி நேர் கோடு வரையுங்கள், புருவ மத்தியில் இருந்து மற்றோரு நேர் கோடு பின் நோக்கி வரையுங்கள். இந்த இரு கோடுகள் சங்கமிக்கும் இடமே (Intersection point) ஹைப்போதலாமஸ் பகுதியாகும்.

இதை குண்டலினி தியான முறைப்படி அஜ்ன சக்கரம் என்பர். தியான முறையில் ஒரு கட்டமாக இந்த அஜ்ன சக்கரத்தில் குண்டலினி சக்தியை நிறுதி தியானம் புரிவர். இப்படி தியானம் செய்யும் போது ஒருவர், காலத்தை வென்றவர் என கூறுவர். அதைப்பற்றி ஒரு பிரபல அமேரிக்க மருத்துவரின் கருத்தை நான் முன்பு பதிவிட்டிருந்தேன். இப்படி தியானிப்பவர்கள் இறைவனை கண்டதாக கூறுவர். அவர்களும் எல்லை அற்ற ஆற்றல் இருப்பதை உணர முடியும். தியானமுறையில் இது அளவற்ற சக்தியின் இருப்பிடமாக கருதபடுகிறது.

நாம் வீட்டில் வரையும் இந்த நட்சத்திரத்தின் நடுவில் வைக்கும் புள்ளியை இதுவாக எண்ணுகிறேன்.இது உண்மையாக இருக்கும் வேளையில், நெற்றிக்கணை உணர்ந்த எல்லா மனிதர்களும் இறைவனாகலாம்.

கண்ணதாசனின் ஒரு பாடல்,

மனிதன் என்பவன் தெய்வமாகலாம்!
வாரி வாரி வழங்கும்போது வள்ளலாகலாம்!
வாழைபோலே தன்னை தந்து தியாகியாகலாம்
உருகி ஓடும் மெழுகை போன்று ஒளியை வீசலாம்!
மனிதன் என்பவன் தெய்வமாகலாம்!

Sources:

சாலமன் நட்சத்திரம்
அஜ்ன சக்கரம்
சர்க்கரை பொங்கல் (ரவி எனது ரூமீ, Patent Rights வாங்கி வைத்துள்ளார்)

- ஸ்ரீதர்

வந்தே மாதரம் - ஒரு வரலாறு --- தினமலர்

2006-08-29T23:09:00.000-07:00

வந்தே மாதரம் தேசப்பாடலாக ஏற்றுக் கொண்டதன் நுõற்றாண்டு விழா வரும் செப்டம்பர் 7ம் தேதியுடன் நிறைவடை கிறது. சுதந்திர போராட்ட காலத்தில் இந்தியா முழுவதும் பாடப்பட்ட இப்பாடல், பிரிட்டிஷாருக்கு எதிரான கோஷமாகவும் ஒலித்தது. வந்தே மாதரம் தொடர்பாக மத்திய அரசு எடுத்துள்ள முடிவு தற்போது சர்ச்சையை உருவாக்கியுள்ளது.

""செப்டம்பர் 7ம் தேதி கல்வி நிறுவனங்களில் இந்த பாடலை பாடுவது தனிப்பட்ட விருப்பம்,'' என்று மத்திய மனித வள மேம்பாட்டுத் துறை அமைச்சர் அர்ஜூன் சிங் சமீபத்தில் பார்லிமென்டில் அறிவித்தார். இது பெரிய சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது. ஜும்மா மசூதி ஷாகி இமாம் சையத் அகமது புகாரி உள்ளிட்ட இஸ்லாமிய உலிமாக்கள் இந்த பாடலை செப்டம்பர் 7ல் கல்வி நிறுவனங்களில் பாடுவதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து வருகிறார்கள். இதையொட்டியே மத்திய அமைச்சரின் விளக்கம் அமைந்தது. வரலாற்று சிறப்புமிக்க இந்த பாடலை கல்வி நிறுவனங்கள் அனைத்திலும் அன்று ஒலிக்க வேண்டும் என்று பா.ஜ., உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகள் கோரி வருகின்றன. இந்த பாடலுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பதற்கு காரணம், "மா துர்கா' என்ற சொல் இப்பாடலில் இடம்பெற்றுள்ளதுதான். பாரத மாதாவை காளியின் சக்திக்கு ஒப்பிட்டு போற்றப்படுகிறது. இது இந்து பெண் கடவுளை துதிப்பதாக அமைந்துள்ளது. இந்த பாடலை இயற்றியவர் பக்கிம் சந்திர சட்டர்ஜி. 1882ல் பிரிட்டிஷாரின் எதிர்ப்பை மீறித்தான் வங்க தரிசனம் பத்திரிகையில் வெளியான ஆனந்தமடம் நாவலில் இந்த பாடலை வெளியிட்டார்.

அது சமயத்தில் கோல்கட்டாவில் சுதந்திரப் போராட்டங்களின் போதும், பொதுக் கூட்டங்களின் போதும், வந்தே மாதரம்... என்ற கோஷம் ஒலிக்க தொடங்கியது. இது பின்னர் இந்தியாவின் மூலை முடுக்கெல்லாம் பரவி பிரிட்டிஷாரை வெளியேற்றும் சுதந்திர தாகத்துக்கு ஊக்கமளிப்பதாக அமைந்தது. இந்த கோஷம் தந்த எழுச்சியைப் பார்த்து பிரிட்டிஷாரே கலங்கினர். இது மந்திரச் சொல் போல் இந்தியர்கள் மனதில் ஆழமாக பதிந்துவிட்டதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். ஆகவே இந்த பாடலுக்கு தடை விதிக்க அவர்கள் எண்ணினார்கள்.வந்தே மாதரம்... தடை செய்யப்பட்டது. கோஷம் எழுப்பியவர்கள் சிறையில் தள்ளப்பட்டார்கள். 1896ல் கோல்கட்டாவில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் ரவீந்திரநாத் தாகூரே இந்த பாடலை பாடினார். 1905 செப்டம்பர் 7ம் தேதி பனாரசில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் தேசப்பாடலாக வந்தே மாதரம் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. வந்தே மாதரம் என்ற சொல்லுக்குள் இருந்த சக்தியை புரிந்து கொண்ட லாலா லஜபதி ராய், லாகூரில் வந்தே மாதரம் என்ற தலைப்பில் பத்திரிகை தொடங்கினார். சுதந்திரத்துக்குப் பின் ஜன கண மன... எனத் தொடங்கும் பாடல் தேசிய கீதமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படும் வரை, வந்தே மாதரம்தான் தேசிய பாடலாக ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. சுதந்திரத்துக்கு முந்தைய இந்தியர்களின் உணர்வை துõண்டிய பாடலான வந்தே மாதரம்தான் தேசிய கீதமாக இருக்க வேண்டும் என்று அப்போது கூறப்பட்டது. தாகூரின் ஜன கண மன... பாடலை தேசிய கீதமாக ஏற்றுக் கொள்வதிலும் அப்போது சர்ச்சை நிலவியது.

1937ல் காங்கிரஸ் காரிய கமிட்டியிலும் இந்த சர்ச்சை வந்த போது, "இந்த பாடலில் உள்ள சில சொற்கள் குறித்து முஸ்லிம் நண்பர்கள் தெரிவிக்கும் எதிர்ப்புகளை இந்த கமிட்டி புரிந்து கொள்கிறது. எனவே முதல் இரண்டு செய்யுள் பத்திகளை மட்டும் பாடிக் கொள்ளலாம்' என்று காரிய கமிட்டி தீர்மானித்தது.வந்தே மாதரம் பாடலின் மையக்கருத்து, துர்கை மீதான துதியாக அமைந்துள்ளதால்தான் இந்த பாடலை தேர்வு செய்யவில்லை என்று, நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போசுக்கு 1937ல் எழுதிய கடிதத்தில் தாகூர் குறிப்பிட்டிருந்தார். 1950 ஜனவரி 24ல் கூடிய அரசியல் சாசன நிர்ணய சபையில் இப்பிரச்னை இறுதியாக விவாதிக்கப்பட்டது. அப்போதுதான் இந்தியாவின் தேசிய கீதம் ஜன கண மன... என்றும் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.வந்தே மாதரம் ஏன் தேசிய கீதமாக தேர்வு செய்யப்படவில்லை என்பதற்கு அரசியல் சாசன நிர்ணய சபையின் தலைவராக இருந்த ராஜேந்திர பிரசாத் விளக்கம் அளித்தார். "ஜன கண மன... எனத் தொடங்கும் பாடல்தான் இந்தியாவின் தேசிய கீதம். வந்தே மாதரத்துக்கு இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் வரலாற்று தொடர்பு உள்ளது. ஜன கண மன... என்ற தேசிய கீதத்துக்கு உரிய இணையான கவுரவத்தையும் அந்தஸ்தையும் வந்தே மாதரம் பாடலுக்கு வழங்க வேண்டும் (கைதட்டல்). இந்த விளக்கம் உறுப்பினர்களுக்கு போதுமானதாக இருக்கும் என்று கருதுகிறேன்' என்று ராஜேந்திரபிரசாத் குறிப்பிட்டார்.

தற்போது, பா.ஜ., ஆளும் மாநிலங்களில் இந்த தேசப்பாடலை செப்டம்பர் 7ல் எல்லா கல்வி நிறுவனங்களிலும் பாட வேண்டும் என்றும் கட்டாயமாக்கப் பட்டுள்ளது. வந்தே மாதரத்தை தமிழில் மொழிபெயர்த்தவர் மகாகவி பாரதியார். வந்தே மாதரம்... ஜெய வந்தே மாதரம்... வந்தே மாதரம்... நளிர்மணி நீரும், நயம்படு கனிகளும்... குளிர்பூந் தென்றலும், கொழும்பொழிற் பசுமையும் என்று இப்பாடல் தொடங்கும். எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி பாடிய இப்பாடலை இன்று கேட்டாலும் அன்றைய சுதந்திர வேட்கை உள்ளத்தில் உருவாகும். முதல் ஜனாதிபதி ராஜேந்திர பிரசாத் கருத்தின் படி தேசிய கீதத்துக்கு உரிய மதிப்பு மற்றும் கவுரவத்தை இப்போதும் நாம் வந்தே மாதரம்... பாடலுக்கு வழங்க வேண்டும். தேசத்தை பாராட்டும் வந்தே மாதரம்... சுதந்திரத்துக்கு முன் ஒலித்தது போல் என்றும் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கட்டும்.

விநாயகர் சதுர்த்தி பதிவு -- வலையில் விழுந்தது

2006-08-26T22:28:00.000-07:00

கோடி விநாயகர்

"பதினாறும் பெற்று பெருவாழ்வு வாழ்க' என்பர் பெரியோர். ஆனால், கோடியும் நாட்டி குலம் விளங்கச் செய்பவர் கும்பகோணம் அருகிலுள்ள கொட்டையூர் கோடி விநாயகர். இங்கு எல்லாமே "கோடி' தான். அதாவது கோடி விநாயகர், கோடீஸ்வரர், கோடி தீர்த்தம், கோடி விமானம், கோடி கோபுரம் என எல்லாமே கோடியில் இருக்கும். இத்தலத்திற்கு வந்து இந்த விநாயகரை வழிபட்டு பின் மற்ற தெய்வங்களை வழிபட்டால் கோடி செல்வங்கள் பெறலாம் என்பது நம்பிக்கை.

புரமோஷன் விநாயகர்

திண்டுக்கல் மாவட்டம், நிலக்கோட்டை அணைப்பட்டியில் உள்ள வீரஆஞ்சநேயர் கோயிலில் ஆஞ்சநேயரின் அருகில் விநாயகர் இருக்கிறார். பணி< உயர்வு வேண்டுவோர் இங்கு வந்து அருகம்புல் மாலை சாத்தி வணங்குகின்றனர். எனவே, இங்கு வரும் பக்தர்கள் இவரை "புரமோஷன் விநாயகர்' என்று செல்லப்பெயர் இட்டு அழைக்கின்றனர். இங்குள்ள ஆஞ்சநேயருக்கு துளசி மாலை சாத்தி வழிபட்டால் டிரான்ஸ்பர் கிடைக்கும் என நம்புகின்றனர். எனவே ஆஞ்சநேயரை "டிரான்ஸ்பர் ஆஞ்சநேயர்' என்றும் அன்புடன் அழைக்கின்றனர்.

சிங்க வாகனத்தில் பஞ்சமுக விநாயகர்

விநாயகரின் அம்சங்களில் ஒருவரான பஞ்சமுக விநாயகர் பல தலங்களில் தனியே அருளுகிறார். அவரே, சிங்கவாகனத்தின் மீது அமர்ந்த கோலத்தில் சென்னை, பாரிமுனையில் உள்ள கச்சாலீஸ்வரர் கோயிலில் காட்சி தருகிறார். இவருக்கு அருகிலேயே விநாயகரின் மனைவிகளான சித்தி, புத்தி ஆகியோர் தனிபீடத்தில் அமர்ந்த கோலத்தில் உள்ளனர். குடும்ப பிரச்னைகளால் பிரிந்திருக்கும் கணவன், மனைவியர் இவரை வணங்கினால் மீண்டும் ஒன்று சேருவர், இல்வாழ்க்கை சிறக்கும் என்பது நம்பிக்கை.

ஓவிய விநாயகர் வழிபாடு

சில இடங்களில் விநாயக பெருமானை ஓவிய வடிவில் வரைந்திருப்பார்கள். இவரை "சித்ராபாச விநாயகர்' என்பார்கள். கோயில்களில் உள்ள துõண்களில் புடைப்புச் சிற்பமாக விநாயகரை வடிப்பதுண்டு. சிருங்கேரி சாரதாம்பாள் கோயிலில் அமைந்துள்ள புடைப்பு விநாயகர் சிற்பத்தை "தோரண கணபதி' என அழைப்பார்கள். இவரை வழிபட்டால் புது வீடு வாங்கும் யோகம் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை. சிருங்கேரியில் உள்ள மலஹாணிகரேஸ்வரர் கோயிலில் மடத்தின் பீடாதிபதி தினமும் ஒரு கணபதி படத்தை வரைவார். மஞ்சளால் வரையப்படும் இந்த கணபதியை "ஸ்தம்ப கணபதி' என்பார்கள். ஒரு துõணில் இந்த படம் வரையப்படும். பார்ப்பதற்கு புடைப்புச்சிற்பம் போல் இந்த ஓவியம் காணப்படும்.

சித்தி புத்தியை மணந்த தலம்

விநாயகருக்கு சித்தி, புத்தி என இரண்டு மனைவிகள் உள்ளனர். இவர்களது திருமணம் சென்னை, பாடியிலுள்ள "திருவலிதாயம்' எனப்படும் திருவலியநாதர் தலத்தில் நடந்தது என தலவரலாறு கூறுகிறது. இதனை மெய்ப்படுத்தும் விதமாக இங்கு, சித்தி, புத்தியுடன் உற்சவ விநாயகர் உள்ளார். சுக்ல சதுர்த்தி,

சங்கடஹர சதுர்த்தி, ஆவணி வளர்பிறை சதுர்த்தி ஆகிய நாட்களில் இவருக்கு நைவேத்யம் படைத்து வணங்கிட இல்வாழ்வு சிறக்கும். வேண்டும் வரம் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை.

செவி சாய்க்கும் விநாயகர்

பக்தர்களின் குறைகளை உடனடியாக நிறைவேற்றுவதில் விநாயகருக்கு நிகர் விநாயகர் தான். ஸ்ரீவில்லிபுத்துõர் மடவார்வளாகம் வைத்தியநாதர் கோயிலில் இவர் தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களின் குறை கேட்பதற்காக தன் காதுகளை சாய்த்து காட்சியளிக்கிறார். இவரை "செவிசாய்த்த விநாயகர்' என்ற திருநாமமிட்டு அழைக்கின்றனர்.

கணாதிபர்

விநாயகரை "கணாதிபர்' என்றும் அழைப்பார்கள். ஒரு காலத்தில் பார்வதிதேவி அந்தப்புரத்தில் தனித்து இருந்தபோதுதுவாரபாலகர்களை மீறி சிவபெருமான் அவளது இருப்பிடத்திற்கு சென்றார். எனவே தனது பாதுகாப்பை கருதி தனது உடம்பிலுள்ள அழுக்கை திரட்டி, சிவபெருமானை தியானித்து, யானை முகத்துடன் ஒரு மகனை சிருஷ்டித்தார். அவரது கையில் ஒரு கம்பைக் கொடுத்து அந்தப்புர வாசலில் காவலில் அமர்த்தினாள். பிற்காலத்தில் சிவபெருமானாலேயே இவரை வெல்ல முடியவில்லை. அதன்பின் எல்லா தேவர்களும் பூஜிக்கும் பெருமையை அவருக்கு கொடுத்தார். அனைத்து கணங்களும் (தேவர்கள், பூதங்கள் உள்ளிட்டோர்) வணங் கும் பேறு பெற்றமையால் "கணாதிபர்' என இவர் வழங்கப்பட்டார்.

நவக்கிரக விநாயகர்

காஞ்சிபுரம் மாவட் டம் வேடந்தாங்கல் அருகே அமைந்துள்ள அமிர்தபுரியில் நவக்கிரக விநாயகர் அருள்பாலிக்கிறார். இவர் அறிவுத்திறன் தரும் சூரியனை நெற்றியிலும், குளுமை யுள்ள சந்திரனை வயிற்றிலும், பூமிக்கு அதிபதியாக விளங்கும் செவ்வாயை வலது காலிலும், மகாவிஷ்ணுவின் அம்சமான புதனை வலது கீழ் கையிலும், தேவர்களின் குருவான வியாழனை தலையிலும், அசுரகுரு சுக்கிரனை இடது கீழ் கையிலும், தெற்கு பார்த்த காகத்துடன் கூடிய பொங்கு சனியை வலது மேல் கையிலும், ராகுவை இடது மேல் கையிலும், கேதுவை இடது காலிலும் கொண்டு அருள்பாலிக்கிறார். கிரக தோஷம் நீங்க நரசிம்மரை வழிபடுவதும் சமீப காலத்தில் பெருகி வரும் வழக்கமாக உள்ளது. பெருமாள் கோயில்களில் சக்கரத்தாழ்வாரின் பின்புறம் அருள் பாலிக்கும் யோகநரசிம்மர், இங்கு தன் மருமகனான விநாயகரின் முதுகில் அருள்பாலிக்கிறார். காமம், கோபம், பேராசை, பற்று,அகங்காரம் என்ற பஞ்ச விகாரங்களை அடக்கினால் யோகம் கிடைக் கும் என்பதற்கிணங்க ஐந்து தலைநாகத்தின் மீது அமர்ந்த நிலையில்நரசிம்மர் அருள்பாலிக்கிறார்.

விநாயகரின் கைகள்

விநாயகர் வழிபாடு யுகத்துக்கு யுகம் மாறுபட்டு வந்துள்ளது. முதல் யுகமான கிருதயுகத்தில் விநாயகருக்கு பத்து கைகள் இருந்தன. திரேதாயுகத்தில் ஆறு கைகளாக இருந்தது. துவாபரயுகத்தில் நான்கு கைகளுடன் காட்சி தந்தார். கலியுகத்தில் இரண்டு கைகளுடன் கூட விநாயகர் சிலை அமைக்கப்படுகிறது. இதுபோல கிருதயுகத்தில் விநாயகர் என்றும், திரேதாயுகத்தில் "மயூரேசர்' என்றும், துவாபரயுகத்தில் "கஜானனர்' என்றும் அவருக்கு பெயர் சூட்டப்பட்டன. கலியுகத்தில் ஏராளமான பெயர்கள் இருந்தாலும், இந்த யுகத்தின் துவக்கத்தில் அவர் "துõமகேது' என அழைக்கப்பட்டார். முதல் யுகத்தில் ஜோதி வடிவாக விநாயகர் வணங்கப்பட்டார். அப்போது அவரது வாகனம் சிம்மம். அடுத்த யுகத்தில் வெள்ளை நிறத்தில் இருந்த விநாயகர் மயிலை வாகனமாக கொண் டிருந்தார். துவாபரயுகத்தில் சிவப்பு நிறத்துடன் இருந்த விநாயகர் மூஞ்சூறுவை வாகனமாக கொண்டிருந்தார். கலியுகத்தின் துவக்கத்தில் விநாயகருக்கு குதிரை வாகனம் தரப்பட்டிருந்தது. காலப் போக்கில் மூஞ்சூறு வாகனமாக மாறிவிட்டது. இப்போது விநாயகர் கரிய நிறத்தில் காட்சி தருகிறார்.

அம்பாளின் பாதத்தில் 4 விநாயகர்

கோவைமாவட்டம் நெகமம் அருகிலுள்ள தேவனாம்பாளையத்தில் உள்ளது அமணீஸ்வரர் கோயில். அத்திரி மகரிஷியின் மனைவி அனுசூயாவின் கற்பை சோதிப்பதற்காக வந்த மும்மூர்த்திகளையும், குழந்தைகளாக்கி பால் புகட்டிய தலம். இங்கு, விநாயகருக் கென தனிச்சன்னதி இல்லை. அம்பாள் அகிலாண்டேஸ்வரியின் பாதத்தின் கீழ் பீடத்தில் சதுர் விநாயகர்களாக (சதுர் நான்கு) உள்ளனர். விநாயகர்களுடன் முனிவர் ஒருவரும் தவநிலையில் இருக்கிறார். இந்த அமைப்பு அபூர்வமானது. ஒரேசமயத்தில் அம்பாளையும், அவருக்கு கீழ் இருக்கும்விநாயகர்களையும் வணங்கினால் தாய், பிள்ளைகளுக்கு இடையேயான மனக்கசப்பு தீரும், கர்ப்பமாக இருக்கும் பெண்கள் வணங்கினால் சுகப்பிரசவம் ஆகும் என்பது நம்பிக்கை. பொள்ளாச்சியில் இருந்து 18 கி.மீ., துõரத்தில் உள்ளது இத்தலம். பொள்ளாச்சியிலிருந்துநெகமம் வழியாக கோவில்பாளையம் செல்லும் பஸ்கள் இவ்வழியேசெல்கிறது.

விநாயகருக்கும் தாலி

தாலி பெண்களுக்கு உரித்தானது என்றாலும், மதுரையிலுள்ள ஒரு விநாயகருக்கு தாலி கட்டி அழகு பார்க்கிறார்கள் கன்னிப்பெண்கள். இச்சடங்கு மதுரை வடக்கு மாசி வீதி, மேல மாசி வீதி சந்திப்பில் உள்ள "நேரு ஆலாலசுந்தர விநாயகர்' கோயிலில் நடக்கிறது. கன்னிப்பெண்கள் அவர்களின் வயதுக்கேற்ற எண்ணிக்கையிலான

"விராலி மஞ்சளை', தாலிக்கயிற்றில் கட்டி இவருக்கு அணிவிக்கின்றனர்.ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் இவருக்கு இவ்வாறு தாலிகட்டி பிரார்த்தனை செய்துகொண்டால் கிரகதோஷம் நீங்கி நல்ல கணவர் அமைவார் என்பது நம்பிக்கை. ஆலமரத்தின் கீழ் அமைந்து சுந்தரத்துடன் (அழகுடன்) இருப்பதால், ஆலாலசுந்தரர் எனப்பட்ட இவரை, மதுரைக்கு வந்த பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு வணங்கிச்சென்றதால் "நேரு ஆலாலசுந்தர விநாயகர்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவரை வணங்கினால் முகப்பொலிவும், அழகும் பெறலாம் என்பது நம்பிக்கை.விநாயகர் ருத்ரஅம்சமானவர் என்பதால், மார்கழி திருவாதிரையில் இவருக்கு சிறப்பு பூஜைகள், அபிஷேகங்கள் நடத்தப்பட்டு களி பிரசாதம் வழங்கப்படுவது சிறப்பு.

கல்கியும் நானும் -- இது ஒப்பீடு அல்ல

2006-08-17T13:31:00.000-07:00

கொஞ்ச காலமா யாருக்கும் சொல்லாம ரகசியமா ஒரு காரியம் பண்ணிக்கிட்டு வரேன். நானும் சரி இந்த வாரம் பதிவுல எழுதிடுவோம் இல்ல அடுத்த வாரம் எழுதிடுவோம் இப்படி தள்ளி போயிடுச்சு. அட ரொம்ப 'Build up' அ இருக்கா? நம்ம வலை நண்பர்கள் பல பேர் என்னை பொன்னியின் செல்வன் கதையை படிக்க சொல்லிக்கிட்டே இருந்தாங்க. சிலர் இன்னும் இறங்கி வந்து பின்னுடத்திலே பின்னி எடுத்திட்டாங்க. இந்த பாலைவனத்துல தண்ணியே இல்ல, இங்க போய் நான் யார் கிட்ட கல்கி புத்தகத்தை கேக்குறது.

இந்த நினைப்புலேயே ஒரு நாள் இனையத்துல சுத்திக்கிட்டு இருக்கும் போது, Project Madurai னு ஒரு பக்கம் மாட்டிச்க்கிச்சு. உள்ள போனா அப்படியே நம்ம தமிழ் இலக்கியத்த எல்லாம் PDF கோப்புகள தொகுத்து வச்சிருக்காங்க. உடனே கல்கி புத்தகத்தை பதிவிறக்கம் பண்ணிட்டேன்.

பதிவிறக்கம் பண்ண கோப்பை திறந்தா உள்ள ஒரு நாலு, ஐந்து முக்கிய கதைங்க இருக்குது. அதுல நம்ம பொன்னியின் செல்வன் கதைத்தான் ரொம்ப பெரிசு. எனக்கு ஒரு பழக்கம் இருக்குதுங்க. எந்த கதை எடுத்தாலும் ஒவ்வோரு பத்தியையும் 2-௩ தடவைப்படிக்கனும். அப்பதான் எனக்கு முழுசா புரியும். முதன் தடவைப்படிக்கும் போது கதையில் கவனம் இருக்கும், அடுத்த முறையிலே ஆசிரியர் கதைக்குள் வைத்திருக்கும் சுவையில் கவனம் இருக்கும். ஆசிரியர் எதாவது உவகை வைச்சு சொல்லியிருந்தா அவ்வளவுதான் ஒரு நாள் முழுதும் அதையே படிச்சுக்கிட்டு இருப்பேன். நீங்களே சொல்லுங்களேன், ஒரு சுவையான தேனிரை ஒரே முறையில் முழுவதும் குடித்தால் நல்லா இருக்குமா? கொஞ்சமா சுவைய பரவ விட்டு குடித்தால் தான் பல மணி நேரத்துக்கு அடிநாக்குல இனிப்பு தங்கும்.

இது என்னடா வம்பா இருக்குது, இந்த பொன்னியின் செல்வன் கதைய படிக்க எனக்கு ஒரு வருஷமாகும். சரி எதாவது சின்ன கதை இருக்குதானு பார்த்தேன். முதல்ல கிடைச்சது சோலைமலை இளவரசி. உடனே நான் விமர்சனதை ஆரம்பிப்பேன்னு நினைக்காதிங்க. கல்கி கதைய நான் விமர்சனம் செய்தால், நீங்க பக்ரைனுக்கு வந்து உதைப்பிங்க. நான் எனக்குள் உணர்ந்த அனுபவங்களை சொல்ல போறேன் அவ்வளவுதான்.

இந்த கதை 12B படம் மாதிரி இரண்டு பாதையிலே பயணிக்கும். இரண்டு பாதைக்கும் ஒரு 100 வருஷம் இடைவெளி இருக்கிறது. ஆனா! கதை கரு மற்றும் கதை களம் ஒன்று. சுதந்திர போராட்டம் தான் கதையின் முக்கிய கரு. அதை இரு வேறு கோணத்தில் சொல்லியிருக்கிறார். கதை 1942 அம் வருடம் தொடங்குகிறது. அப்போது கொழுந்து விட்டேரியும் சுதந்திர போராட்டத்தில் ஒரு வீரன் (குமாரலிங்கம்) கிளர்ச்சி செய்துவிட்டு ஒரு பழைய கோட்டைக்குள் பதுங்குகின்றான். அதில் இருந்து மற்றோரு கதை ஆரம்பிக்கிறது.

கல்கி கதையை காற்றின் வேகத்தில் கொண்டு சென்றிருக்கிறார். படிக்க ஆரம்பித்த உடன் எதோ கதை என் கண்முன்னால் நடத்திக்காட்டுவது போல் இருந்தது. இது போல நான் எந்த மொழியிலும் கதை படித்தது இல்லை. இதில் இரண்டு காதல் கதை வேறு இன்னும் வேகம் சேர்த்திருக்கிறது. உண்மையில் சொல்ல வேண்டுமானால் எனக்கு நான்கு கண்களும் இரண்டு மனமும் தேவைப்பட்டன. ஒன்று சுதந்திர போராட்டதில் கவனத்தை செலுத்த மற்றொன்ரு குமாரலிங்கம் - பொன்னம்மாள், உலகநாத தேவர் - மாணிக்கவல்லி காதலின் சுவையை அறிய. சிலருக்கு காதல் கதைகள் நன்றாக எழுத வரும், மற்றவருக்கு சரித்திர கதையில் சரித்திரம் படைப்பர். ஆனால், கல்கி இரண்டிலும் தெளிவாக விளையாடுகிறார்.

அவர் சோலைமலை அரண்மனையை விளக்கிய விதம் அந்த அரண்மனையில் வாழ்ந்தது போல் இருந்தது. கதையை ஆரம்பித்த உடன் முடிக்கும் வரை வேறு எதிலும் என்னால் முழுவதுமாக கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. இந்த கதையில் ஒரே ஒரு குறைதான், இரண்டு காதல் ஜோடிகளும் இறுதி வரை சேரவிடாமல் செய்துவிட்டார். இந்த கதையில் சில காட்சிகள் இப்போது வந்துள்ள புலிகேசி படத்தில் பயன்படுத்தபட்டுள்ளன. இயக்குனருக்கு கல்கி கதைகளின் பாதிப்பு இருப்பது தெளிவாக தெரிகிறது.

சோலைமலை இளவரசி முடித்தவுடன் அடுத்து என்ன கதை தொடங்குவது எனத்தேடினேன். உடனே கண்ணில் பட்டது பார்த்திபன் கனவு. தற்போது பார்த்திபன் கனவின் முதல் இரு பாகத்தை முடித்து படித்துவிட்டேன். இறுதி பாகம் மட்டும் மீதம் உள்ளது. இந்த கதைப்பற்றி மற்றோரு பதிவு எழுதுகிறேன். பார்த்திபன் கனவின் கதையில் மாமல்லபுரததின் அழகை ஆசிரியர் வர்ணித்திருப்பார். இதைப்படித்ததும், 'அட இவ்வளவு அழகுள்ள மாமல்லபுரத்தை காணாமல் இருந்துவிட்டோமே?' என வருந்தினேன். சரி இந்தியா திரும்பினதும் மகாபலிபுரத்துக்காவது செல்ல வேண்டும் என எண்ணி அதை முடிவு செய்ய நண்பனுக்கு போன் செய்தேன். நான் மகாபலிபுரம் என்று அவனிடம் சொன்னதும், அவன் 'ஆமாடா! நீயும் நானும் மாயாஜால் போய் ரொம்ப நாள் அச்சு. சீக்கிரம் வா ஒரு தடவை போய் வரலாம்' என்றான். நான் மேலும் எதுவும் அதைப்பற்றி பேசாமல் வைத்து விட்டேன்.

சரி இப்போ என் கதைக்கு வருவோம். கடந்த வாரம் எனது வலை நண்பர் மோகனின் வலைப்பூக்கள் பகுதிக்கு ஒரு பதிவு எழுதும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. சரி இந்த மாதிரி வாய்ப்புகளை நன்கு பயன்படுத்தி கொள்ள வேண்டும் என எண்ணிணேன். தலைப்பு கடினமானது அல்ல. முன்பே எழுத வேண்டும் என வைத்திருந்த தலைப்புதான். வழக்கம் போல் எனது நடையில் எழுத ஆரம்பித்தேன். முதலில் சிறிது சுலபமாகவே இருந்தது. பதிவின் பாதியில் இருந்து சில கருத்துக்கள் சொல்வது போல் அமைக்க வேண்டும். சொல் நடையில் எழுதி வந்த நான் இங்கே தடுமாற ஆரம்பித்தேன். கருத்துக்கள் சொல் நடையில் எழுதினால் படிப்பவர்க்கு அறிவுரை கூறுவது போல் இருக்கும். மறத்தமிழர்கள் ஆகிய நாம் மற்றவர் கூறும் அறிவுரைகளை அவ்வளவு எளிதில் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டோம். என் அப்பா சொல்லிய அறிவுறைகளை நான் கேட்டது கூட கிடையாது. ஆகையால் இந்த நடையில் கருத்துக்களை சொல்ல எனக்கு விருப்பம் இல்லை.

சரி இந்த நடையில் இருந்து மாற்றி எழுத ஆரம்பித்தேன். இறுதியில் ஒரு மாதிரியாக முடிந்தது. அது அவ்வளவு நன்றாக வரவில்லை. அதை மோகனுக்கு அஞ்சல் செய்தேன். அவரும் படித்து விட்டு என் எண்ணத்தையே சொன்னார். சரி என்று முழுவதுமே சொல் நடையில் எழுதினேன். அதை மோகன் அவரது வலைப்பூக்கள் பகுதியில் வெளியிட்டார். நான் எதிர்பார்த்ததை விட நல்ல வரவேற்பு இருந்தது. இப்போது இந்த இருப்பதிப்பையும் உங்கள் பார்வைக்கு வைக்கிறேன். நான் இதுவரை அதிக சிரத்தை எடுத்து எழுதின பதிவு இதுவாகத்தான் இருக்கும். உங்களின் விமர்சனங்களை எதிர்ப்பார்கிறேன்.

வெளிவராத பதிவு..

வெளிவந்த பதிவு...

கடந்த பதிவில் தமிழில் சொல்த்திருத்தி கிடைக்குமா? என கேட்டு இருந்தேன். வலை நண்பர்கள் சிலர் உடனே சில இனைப்புகளை அனுப்பி இருந்தனர். நன்றி லெச்சுமி பாட்டி, கிருஷ்ணன் மற்றும் அனானி.. உங்கள் வருகைக்கு நன்றி. இவற்றை நான் இன்னும் முயற்சி செய்து பார்க்கவில்லை. இவை உங்கள் பார்வைக்காக.

http://www.ildc.in/GIST/htm/spell_checher.htm

KURALSOFT.COM

http://cmadras.com

மேற்குறிய கல்கி புத்தகங்களை வேண்டுவோர் எனக்கு தனிப்பட்ட முறையில் அஞ்சல் செய்யவும்.

நன்றி,

ஸ்ரீதர்

தமிழில் வலைப்பூக்கள் எழுதலாம் வாங்க

2006-08-15T23:55:00.000-07:00

சில வலை நண்பர்களுக்காக இந்த பதிவு. இந்த பதிவில் தமிழில் இனையப்பக்கங்கள் அமைப்பது எப்படி என்பதை விளக்கப்போகிறேன். தமிழின் இணையற்ற வளர்ச்சியால், இனையத்தில் பல விதமான மென்பொருள் கருவிகள் (Tools) இலவசமாக கிடைக்கின்றன. அவற்றுள், எனக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருப்பது மூன்று, அவை,

1. eKalappai 2.0 Beta:

நான் அதிகமாக பயன்படுத்தும் கருவி இது. இயக்குவது மிக எளிது. வேறும் தட்டச்சு பலகை (Key Board) மூலமே தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும் தட்டச்சு செய்யலாம். எந்த Unicode Editor பயன்படுத்தி வேலையை சுலபமாக முடித்து விடலாம். பின்னூடம் (Comments) எல்லாம் நேராக இனையப்பக்கத்திலேயே தட்டச்சு செய்ய முடியும். இந்த கருவியை பின்வரும் மின்விலாசத்தில் இருந்து பதிவிறக்கம் செய்ய முடியும்.

eKalappai

2. Baraha 7.0:

இது மிகவும் சக்தி வாய்ந்த பன்மொழி தட்டச்சி கருவி. இவற்றில் பல இந்திய மொழிகளில் தட்டச்சு செய்ய இயலும். புதிதாக இனையப்பக்கங்கள் தயாரிப்பவர்களுக்கு பயன்படும் படியாக HTML மாற்றம் செய்து தரும் வசதியும் உண்டு. Microsoft Word'ல் அமைந்திருப்பது போல சில 'Word Processing' உதவியும் இருக்கிறது. இதைப்பற்றி மேலும் அறிய இங்கே சொடுக்கவும். இதை பின்வரும் மின்விலாசத்தில் இருந்து பதிவிறக்கம் செய்யலாம்.

Baraha

3. சுரதா பொங்குத்தமிழ்:

இது இனையத்தில் இருந்து நேரடியாக தட்டச்சு செய்யும் கருவி. 'Browsing Center' அல்லது மேளாலர் அனுமதி இல்லாத கனிணிகளில் இதை பயன்படுத்தி தட்டச்சு செய்ய முடியும். விவரங்களுக்கு இங்கே சொடுக்கவும்.

முதலில் தமிழில் ஆரம்பித்த போது மிகவும் கடினமாக இருந்தது. இரண்டு, மூன்று பதிவிற்க்கு பிறகு ஆங்கில தட்டச்சு வேகத்திலேயே அடிக்க முடிகிறது. இதே போல் உங்களுக்கும் சுலபமாக பலகி விடும். உங்கள் முயற்சிக்கு எனது வாழ்த்துக்கள்.

இப்போது, நான் தமிழ் சொல் திருத்தியை (Spell Checker) தேடி கொண்டிருக்குறேன். யாருக்காவது தெரிந்தால் சொல்லவும்.

-- ஸ்ரீதர்

என்ன படிக்கலாம் -- ஒரு சிறிய ஆய்வு

2006-08-10T07:26:00.000-07:00

சில மாதங்களுக்கு முன் சென்னையில் உள்ள ஒரு பெரிய கணினி கல்வி நிலையத்திற்க்கு நண்பரை சந்திப்பதற்க்காக செல்ல நேர்ந்தது . அந்த நிலையத்தில் வாசலில் வைத்திருந்த விளம்பரங்களை பார்க்கையில் எதோ இவர்கள் தான் மென்பொருள் நிறுவனங்களை நடத்துவது போல் இருந்தது. விளம்பர பலகையின் இடம் முழுவதும் பன்னாட்டு மென்பொருள் நிறுவனங்களின் பெயரை எழுதியிருந்தனர்.

என் நண்பர் வகுப்பில் இருந்ததால், சிறிது தாமதமானது. சற்றே இளைப்பார இடம் தேடினேன். அனைத்து இருக்கைகளும் முழுவதுமாக மாணவர்கள் அமர்ந்திருந்தனர். நான் தேடினதைப்பார்த்து, இரு மாணவர்கள் விலகி அவர்கள் பக்கத்திலேயே இடம் அளித்தனர்.

அதில் ஒருவன், "'Excuse me, நீங்க எந்த College?" என்றான். என் மனதிற்க்குள் மகிழ்ச்சி என்றாலும்(பின்ன நம்ம வயச குறைச்சு சொன்னா சந்தோஷம் தானே!), வெளிக்காட்டாமல் வந்த விவரத்தை சொன்னேன். அப்படியே பேச ஆரம்பித்தோம். அவர்கள் சென்னையில் உள்ள ஒரு தனியார் கல்லூரியில் பொறியியல் இரண்டாம் ஆண்டு படித்து கொண்டு இருப்பதாகவும், கனிணி பயிற்சி பற்றி விசாரிக்க வந்துள்ளதாகவும் கூறினர். என்னைப்பற்றி தெரிந்ததும் அவர்கள் பலவிதமான கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்தனர். அவற்றுள் சில,

* இப்போது மென்பொருள் படித்தவற்க்கு வேலை வாய்ப்பு எப்படி இருக்கிறது?
* எந்த பயிற்சியில் சேர்ந்து படித்தால் நல்ல வேலை கிடைக்கும்?
* 2000 ஆம் ஆண்டு வந்தது போல், மறுபடியும் ஒரு கனிணி துறையில் விழ்ச்சி வருமா?
* பணிக்கு தேர்வு செய்யும் முறை என்ன? நேர்முகத்தேர்வில் என்ன மாதிரி கேள்வி கேட்பார்கள்?
* உங்கள் நிறுவனம் எங்கள் கல்லூரிக்கு நேர்முகத்தேர்விற்க்கு வருமா?

எனக்கு நேரத்தை போக்க நண்பர்கள் கிடைத்துவிட்டார்கள். சரி இவர்களுக்கு எங்கிருந்து தொடங்குவது?

நான் அவர்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டு ஆரம்பித்தேன்.

"இப்போது நான் உங்களை நேர்முகத்தேர்வுற்க்கு ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன். பின்னர், நிங்கள் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்கிறேன். நான் உங்களை எதற்க்காக என்னுடைய நிறுவனத்திற்க்கு வேலைக்கு எடுக்க வேண்டும்?"

இந்த கேள்வியை எதிர்பாரதவர்கள் சற்று திகைத்து, பின்னர் ஒருவன் ஆரம்பித்தான். 'நான் நன்றாக வேலை செய்யும் ஆற்றல் உடையவன். C மற்றும் C++ மொழிகளில் நன்று கற்று தேர்ந்துள்ளேன். எனது பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் நல்ல மதிப்பெண் பேற்றுள்ளேன். சுறுசுறுப்பாக செயல்படுவேன்.....'

'எல்லாம் சரி, இதே குணமுள்ள ஒரு அறிவியல் கல்லூரி மாணவனை என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியும். நீ அவர்களிடமிருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறாய்? நான் உன்னை தேர்வு செய்வதற்க்கும், ஒரு அறிவியல் கல்லூரி மாணவனை தேர்வு செய்வதற்க்கும் என்ன வித்தியாசம்?'

"அறிவியல் கல்லூரி மாணவர்களையும், பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்களையும் ஒரே இடத்தில் வைத்துப்பார்க்க கூடாது. அவர்கள் மூன்று ஆண்டுதான் படிக்கிறார்கள். எங்கள் பாடத்திட்டத்தில் உள்ள 30% கூட அவர்களின் பாடத்திட்டதில் கிடையாது. பொறியியல் மாணவர்கள் தற்போதய நடப்பில் உள்ள தொழில்நுட்பத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவராக இருப்பர்."

"சரி, ஆனால் எல்லா பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் கல்லூரி முடித்து புதிதாய் சேரும் எல்லோருக்கும் தனியாக 2-௩ மாத காலம் பயிற்சி தந்த பிறகுதான் வேலைக்கு அமர்த்துகின்றனர். இதே பயிற்சியை ஒரு அறிவியல் கல்லூரி மாணவனுக்கும் அளித்து வேலைக்கு அமர்த்த முடியும். உண்மையில் பல பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அறிவியல் கல்லூரி மாணவர்களை பணியில் அமர்த்தும் முறையை ஆரம்பித்து விட்டனர். ஆகையால் இன்னும் சில வருடங்களில் உங்களுடன் அறிவியல் கல்லூரி மாணவர்களும் வேலை சந்தையில் போட்டிக்கு வர போகின்றனர்."

"சரி இப்போது பரவலாக இருக்கின்ற ஜாவா அல்லது .னெட் படித்தால் வேலை சுலபமாக கிடைத்து விடுமா?"

"பல பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் கல்லூரி முடித்து புதிதாய் சேரும் அலுவலர்களுக்கு அவர்கள் பணிக்கு எற்ற தொழில்நுட்பத்தில் பயிற்சி தருவார்கள். அதனால், உங்கள் கல்லூரி நாட்களில் தொழில்நுட்பத்தில் அதிகமாக கவனம் செலுத்த தேவையில்லை."

"சரி, அப்போது கல்லூரி நாட்களில் எதில் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டும்? எங்களுக்கு தொழில்நுட்பத்தில் அதிகமாக தெரியாவிட்டால் நேர்முக தேர்வில் எதைப்பற்றி கேள்வி கேட்பார்கள்?"

"உங்கள் கேள்விக்கு என்னால் சரியான பதில் சொல்ல முடியாவிட்டாலும், நான் எனது கல்லூரி நாட்களில் சில முறைகளை உங்களுக்கு சொல்கிறேன்.

* கனிணி கல்வி மையங்களில் சேர்ந்தால் மட்டுமே கனிணி அறிவு பெற முடியும் என்பது தவறான கருத்து. பொறியியல் பாடத்திட்டத்தில் உள்ள பாடங்களே போதுமான அறிவை தரும். மேலும், முடிந்த அளவிற்க்கு கல்லூரியில் உள்ள கனிணி பயிற்சிகூடத்தையும், நூலகத்தையும் உபயோகிக்கலாம். கனிணி இல்லாத வீடுகளே இல்லை என ஆகிவிட்டது. இனையத்தில் கிட்டும் விஷயங்களும், கருத்து பரிமாற்றகளும் பயன் உள்ளதாக இருக்கும். மாணவ பருவத்தில் எதையும் தேடிச்சென்று கற்க்கும் மன நிலையை பெற்றிருக்க வேண்டும். Spoon Feeding' என்றுமே மாணவர்களுக்கு நல்லதல்ல.

* கல்லூரி நாட்களில் நடைப்பெறும் பல்வேறு போட்டிகளில் (Co-Curicullar & Extra Curicullar Activity) முன்வந்து பங்கேற்க வேண்டும். பல கல்லூரிகளில் 'Paper Presentation' போட்டிகள் நடக்கும். அவற்றுக்கு தயார் செய்து, விண்ணப்பித்து பல ஆய்வாளர்கள் முன்னால் அவற்றை படைக்க வேண்டும். இந்த மாதிரியான போட்டிகள் மனதில் உள்ள சபை பயத்தை (Stage Fear) போக்கும். பேச்சாற்றலை வளர்க்கும். இது நேர்முகத்தேர்வின் போதும், கலந்துரையாடல் தேர்வின் போதும் மிக பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

* தனியே அமர்ந்து கனிணியை பார்த்து கொண்டிருப்பதை விட, நான்கு அல்லது ஐந்து நண்பர்கள் ஒன்றாக அமர்ந்து கருத்து பரிமாற்றத்தில் ஈடுப்பட்டால் நிறைய விஷயங்கள் பகிர்ந்து கொள்ளளாம். நண்பர்கள் குழுவாக பிரிந்து தங்களுக்குள்ளே மாதிரி நேர்முகத்தேர்வு (Mock Interview) செய்து பார்த்தால் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

* ஒய்வு நேரத்தில் MBஆ (CAT, AIIMS) மற்றும் GRE போன்ற தேர்வுகளுக்கு தயார் செய்யலாம். நிங்கள் மேற்ப்படிப்பிற்க்கு ஆவல் இல்லாவிட்டாலும், இந்த முயற்சி பின் வரும் நிறுவனங்களின் எழுத்து தேர்விக்கு உதவியாக இருக்கும்.

* இப்போது பாடத்திட்டத்தில் உள்ள மூன்றாம் மற்றும் இறுதியாண்டு செயல்முறை (Project) தேர்விற்க்கு தற்போழுது நடைமுறையில் உள்ள மென்பொருள் வாழ்க்கை சுழற்சி அல்லது SDLC(Software Development Life Cycle) முறையை பயன்படுத்தலாம்.

உங்களை சுற்றி எராளமான வாய்ப்புகள் குவிந்து கிடக்கின்றன. இவற்றில் எவற்றை எடுப்பது, எவற்றை விடுவது என்பதை நன்கு சிந்தித்து மாணவர்கள் தெளிவான முடிவு எடுக்க வேண்டும். "

எனது நண்பர் வகுப்பு முடிந்து வெளியே வருவதை பார்த்தேன். மாணவர்களிடம் விடைப்பெற்று எழுந்தேன். அவர்கள் சிந்திக்க தொடங்கினர்.

-- ஸ்ரீதர்

தமிழ் மண்ணே வணக்கம்! -- வலையில் விழுந்தது ! -- ஆனந்த விகடன்

2006-08-09T23:33:00.000-07:00

பாரிமுனைப் பகுதி. பள்ளி முடிந்து, சிறுவர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வருகிறார்கள். சட்டக் கல்லூரி சந்திப்பின் அருகே ஒரு பஸ்ஸூம் மோட்டார் சைக்கிளும் நேருக்கு நேர் மோதுகின்றன. பைக் ஓட்டி வந்த இளைஞர், பைக்கிலிருந்து சில அடிகள் உயரே தூக்கி எறியப்பட்டு விழுகிறார். இதைக் கண்ணெதிரே காணும் பள்ளிச் சிறுவர்கள் கூட்டத்தில் ஒரு சிறுவன் உற்சாகமாக எம்பிக் குதித்து "" ஹை .... சூப்பர் ஆக்ஸிடெண்ட் ! '' என்று கூவுகிறான்.
ராஜபாளையம் அருகே மம்சாபுரம் என்ற கிராமம். தீப்பெட்டி பட்டாசுத் தொழிற்சாலைகளில் வேலை பார்க்கும் குழந்தைகள் ( அவர்களைத் தொழிலாளர் என்று சொல்வதே தவறு. ) அந்தி மயங்கும் வேளைகளில் கிராமத்துக்கு பஸ்ஸில் திரும்புகிறார்கள். உடனே வீட்டுக்கு ஓடாமல், குழந்தைகள் நலச் சங்கம் நடத்தும் மாலைப் பள்ளிக்கு ஆர்வத்துடன் ஓடுகிறார்கள்.

வகுப்பறைச் சுவரில், ஓர் அட்டை நிறைய காலிப்பெட்டிகள் ஒட்டப்பட்டு இருக்கின்றன. எது.... என்ன.... எதற்காக என்று குழந்தைகள் பதில் சொல்கிறார்கள்.

" இது டூத் பேஸ்ட்., இது எதற்கு ? '

" பல் தேய்க்க .., ? '

" ஏன் பல் தேய்க்க வேண்டும் ? '

" பல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால்தான், உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்க முடியும். '

" இது என்ன பெட்டி ? '

" சிவப்பழகு க்ரீம் ! '

திடுக்கிட்டு அந்த கறுப்பு நிலாக்களிடம் கேட்கிறேன். " இது எதற்கு ?' சிவப்பாவதற்குத்தானாம். " விலை என்ன தெரியுமா ? பைசா சுத்தமாக சரியாகச் சொல்கிறார்கள். " யாரெல்லாம் வாங்குகிறீர்கள் ? ' உயரும் கைகளெல்லாம் வளையல்கள் அணிந்த கறுப்புக் கரங்கள். நாளெல்லாம் தீக்குச்சி அடுக்கிய கைகள்.

" பையன்கள் உபயோகிப்பதில்லையா ? '

" பொண்ணுங்கதான் சார் செவப்பா இருக்கணும் ' என்று பத்து வயசுப் பையன்கள் சொல்கிறார்கள்.

தஞ்சாவூரில் ஒரு உயர் நடுத்தர வகுப்பு வீட்டுக் கூடம். உயிர்ப்புள்ள டெலிவிஷன் முன்னால் சிலைகள் போல அம்மா, மகள், அண்ணன், பாட்டி காம இச்சையின் உச்சத்தில் " தீப் பிடிக்க தீப் பிடிக்க ' ... நிகழும் உடலிணைவின் அடையாள அசைவுகளுடன் ஆண், பெண் பிம்பங்கள் ஆடுவதை, உயிருள்ள சிலைகள் கண் கொட்டாமல் பார்க்கின்றன. திடீரென உடல் உபாதையில் தங்கை குரலெழுப்புகிறாள். "அண்ணா நேப்கின் வாங்கிட்டு வந்து தர்றீங்களா ? ' அம்மாவும் பாட்டியும் அண்ணனும் இப்போது திடுக்கிடுகிறார்கள். அண்ணன் முகத்தில் தர்மசங்கடம். அம்மா முகத்தில் அருவருப்பு. பாட்டி, பேத்தியைக் கண்டிக்கிறாள். " யார் கிட்ட எதைக் கேட்கறதுன்னு இல்ல ? பக்கத்துலதானே கடை நீயே போ ! மறு நொடி, டி.வி. யில் மூழ்குகின்றன மூன்று தலைகள். அங்கே தீ கொழுந்து விட்டு எரிகிறது.

இதுதான் இன்றைய தமிழ்ச் சமூகம். ரத்தமும் வலியும் புரியாத பள்ளிச் சிறுவன் படிக்க வேண்டிய வயதில் கூலி வேலை பார்த்துக் கிடைத்த கூலியில் வீட்டுக்குக் கொடுத்தது போக மிஞ்சிய சில்லறையைச் சேமித்து அழகு கிரீம் வாங்கச் செலவழித்து, எப்படியும் சிவப்பாகிவிட விரும்பும் ஏழைச் சிறுமிகள்; ஆபாச நடனத்துக்கு நடு வீட்டில் இடம் தருவோம், ஆனால், ஆரோக்கியம் பற்றிய பேச்சை ஒழுக்கக் கேடாகத்தான் நினைப்போம் என்று குழம்பிய மனதுடன் முழுக் குடும்பம்.

எப்படி நேர்ந்தது இது? யார் இதற்குப் பொறுப்பு? குடும்பம் முதல் அரசியல் வரை அதிகாரத்தில் உள்ள எல்லாரும் பொறுப்புதான் என்றாலும், அத்தனை பேருடைய சிந்தனையையும் சிந்திக்கும் முறையையும் வடிவமைக்கும் சக்தி எது?

மீடியா!

குறிப்பாக பத்திரிகைகளும் தொலைக்காட்சியும்தான். இன்று இந்தியாவிலேயே மிக அதிக எண்ணிக்கையில் பத்திரிகைகள் விற்கும் மிகச் சில மாநிலங்களில தமிழ்நாடும் ஒன்று. தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகள், கேபிள் இணைப்புகள் மிக அதிகமாகப் பரவியிருக்கும் ஒரு சில மாநிலங்களில் தமிழகம் முதன்மையானது. ஆனால் தமிழர்களுக்குப் படிக்கக் கிடைப்பது என்ன? பார்க்கக் கிடைப்பது என்ன? ஒரு சில விதிவிலக்குகளை விட்டுவிட்டுப் பார்த்தால் பெரும்பாலும் குப்பைதான்.

டெலிவிஷனின் வருகையம், வீச்சும் தமிழ்ப் பத்திரிகை உலகத்தை நிலைகுலையச் செய்தன. டெலிவிஷனுடன் போட்டி போடுவது எப்படி என்ற மலைப்பில் பொழுதுபோக்கு அம்சங்களை அதிகமாக பிரமாண்டமாக நாமும் தர வேண்டும் என்று திசை மாறிப்போயின. பத்திரிகைகளின் பலமே அகல உழுவதைவிட, ஆழமாக உழுவதற்கான சாதனம் அது என்பதுதான். இந்த பலத்தைத் தியாகம் செய்துவிட்டுத் தடுமாறத் தொடங்கின பத்திரிகைகள்.

டெலிவிஷனோ தான் தனியே ஒரு சக்தி வாய்ந்த சாதனம் என்பதை மறந்து சினிமாவின் குளோனிங் ஆட்டுக் குட்டியாகத் தன்னை வடிவமைத்துக் கொண்டது. உலகத்தில் வேறு எந்த நாட்டிலும் தமிழ்த் தொலைக்காட்சிகளில் இடம் பெறும் அளவுக்கு சினிமா ஆக்கிரமிப்பதில்லை. சினிமாவுக்கு என்று தனி சேனல்கள் உண்டே தவிர, எல்லா சேனலும் சினிமா கொட்டகையாக மாறும் அவலம் இங்கு மட்டும்தான்.

டெலிவிஷன் சொந்தமாகத் தயாரிப்பது தொடர்கள். பத்திரிகை சாதனத்திலிருந்து இரவல் வாங்கிய தொடர்கதை வடிவத்தில் டெலிவிஷன் அளிப்பது என்ன? சமூகத்தில் இருக்கும் அத்தனை கசடுகளையும் ரசிக்கத் தகுந்த விஷயங்களாகப் பார்வையாளர்களுக்கு முன் வைக்கின்றன. துரோகம், பொறாமை, கள்ளக்காதல், பெண்ணடிமைத்தனம் என்று சமூக மனித பலவீனங்கள் அத்தனையும் மீண்டும் மீண்டும் நமது மூளைக்குள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. கலையும், ஊடகங்களின் திசை தவறிய தடுமாற்றங்கள் எல்லாமே ஒரே ஒரு காரணம் காட்டி மட்டுமே நியாயப்படுத்தப்படுகின்றன. தொழில் நடத்த வேறு வழியில்லை இப்படிச் செய்யாவிட்டால் விளம்பரம் கிடைக்காது. எது செய்தால் லாபமோ அதில் ஈடுபடலாம் என்பது சுயநலம். எது சரியோ அதைச் செய்வோம்; அதை லாபகரமாக எப்படிச் செய்வது என்று வழிகள் கண்டுபிடிப்போம் என்ற முனைப்பே பொதுநலம். சுயநலம் இரண்டையும் ஒன்றுக்கொன்று முரண் இல்லாமல் சாதிக்கும் வழியாகும்.

ஆனால், பத்திரிகைகளிடம் சில தர்மங்களை எதிர்பார்க்கிறார்கள். வாசகர்கள், சமூகத்தில் எதெதுவோ கெட்டுப்போய்விட்டது. அவை எப்படியோ போகட்டும்... ஆனால் பதச்திரிகைகள் கெட்டுப்போய்விடக்கூடாது என்ற எதிர்பார்ப்பு இன்னமும்கூட வாசகர் மனங்களில் பொதிந்திருக்கிறது.

வேறு எந்தத் தொழிலையும்விட, பத்திரிகைத்தொழில்தான் மக்கள் நலன்களுக்குக் கேடயமாக விளங்கும் தொழில் என்ற நம்பிக்கையும் எதிர்பார்ப்பும்தான் பத்திரிகைகளின் கருத்துச் சுதந்திர உரிமைக்கே அடித்தளமாக இருக்கிறது. சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்தியாவின் முதல் செய்தித்தாளைத் தொடங்கிய ஹக்கி, அதை ஆங்கிலேய அதிகாரிகளின் ஊழலை அம்பலப்படுத்தத்தான் தொடங்கினார் என்ற சரித்திர உண்மையே இந்த நம்பிக்கைக்கும் ஆரம்பம்.

ஆனால் நடைமுறையில் இன்று பத்திரிகைகளும், தொலைக்காட்சி நிலையங்களும் முற்றிலும் நுகர்வோருக்கான பண்டங்களைத் தயாரிக்கும் தொழில்களாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டன. சோப், ஷாம்பு, சமையல் எண்ணெய், போல பத்திரிகையும் டெலிவிஷனும் ஒரு சரக்கு என்றாகிவிட்டது.

சமூகத்தின் தர்மங்கள், அறநெறிகளுக்கெல்லாம் மனசாட்சியாக இருந்த இருக்க வேண்டிய பத்திரிகைத் தொழிலும், டெலிவிஷனும் சரக்காகும்போது, வாசகரும் பார்வையாளரும் நுகர்வோராக மாற்றப்பட்ட பின்னர், அந்த நுகர்வோர் எப்படிப்பட்ட நுகர்வோராகச் செயல்படுகிறார்கள்?

தெருமுனை மளிகைக் கடையில் ஒரு கிலோ சர்க்கரை வாங்கினால், அதில் 200 கிராம் ரவை கலநந்திருந்தால், நுகர்வோராக என்ன செய்வோம்? கொதித்தெழுந்து கடைக்காரரிடம் போர் நடத்தி, நீதி கேட்போம். ஆனால் நமது பத்திரிகைகளும், டெலிவிஷன்களும் இதே போன்ற கலப்படச் சரக்குகளை அளிக்கும்போது என்ன செய்கிறோம்? கண்டுகொள்வதே இல்லை.

அதுவும் முழு உண்மையல்ல. கண்டு கொள்வதும் தப்புத் தப்பாகக் கண்டு கொள்கிறோம். ஒரு பத்திரிகையில், ஒரு பிரபல நடிகரின் அடுத்த காதலி கேரளத்திலிருந்து இறக்குமதியாகும் புது நடிகை என்று துப்பறிந்து செய்தி வெளியிட்டால் பத்திரிகை அலுவலகத்துக்கு 200 வாசகர் கடிதங்கள் வந்து குவிகின்றன. அதே இதழில் இன்னொரு பக்கத்தில், தமிழகத்தில் ஏழு மாவட்டங்களில் நிலத்தடி நீர் வற்றிவிட்டதால் இன்னும் மூன்று ஆண்டுகளில் இங்கொரு தார் பாலைவனம் உருவாக்கப்படுகிறது என்பதை ஆதாரங்களுடன் வெளியிட்ட கட்டுரைக்கு, வாசகரிடமிருந்து வரும் கடிதங்கள் இருபதுகூட இல்லை.

சராசரி நடுத்தர தமிழக குடும்பத்தின் இன்றைய நிலை என்ன? கடன் வாங்கிக் கஷ்டப்பட்டுக் கட்டும் வீட்டில் ஃப்ரிஜ் வைக்க ஒரு அறை, வாஷிங் மெஷினுக்கு இன்னொரு அறை, டிவி. வைக்க மர கேபினெட், ஆனால், வீட்டில் படித்தவர்கள் நான்கு பேர் இருந்தாலும், எல்லாருக்குமாகச் சேர்த்து புத்தகங்கள் வைக்க மூன்று அல்லது நான்கு தட்டு உள்ள அலமாரிதான். அதிலும் ஒரு தட்டை கலைப்பொருட்கள் என்ற பெயரில் துõசி படிந்த கிளிஞ்சல் குவியல்கள் ஆக்கிரமித்திருக்கும். மாதம் நுõறு ரூபாய்க்குப் பத்திரிகைகள் வாங்குவதும், இன்னொரு நுõறு ரூபாய்க்குப் புத்தகங்கள் வாங்குவதும் குடும்ப வருமானம் 20 முதல் 25 ஆயிரம் வரை உள்ள நடுத்தரக் குடும்பங்களுக்கு நிச்சயம் சுமையல்ல. õனால் வீட்டில் பொருளாதாரத் தட்டுப்பாடு வருவது போல தோன்றினதுமே, முதலில் வெட்டு பத்திரிகைக்குத்தான். காபிக்கோ, டீக்கோ அல்ல! நுõறு ரூபாய்க்கு பத்திரிகை வாங்குவதற்கு பதில் கேபிள் இணைப்பு கொடுத்துவிட்டால் போதும் ஐம்பது சேனல் பார்க்கலாம் என்று சமாதானம் சொல்லிக் கொள்வார்கள். ஆனால் அந்த ஐம்பது சேனலில் அறிவியல் சரித்திரம், சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான நிகழ்ச்சிகளுக்கென்றே இருக்கும் சேனல்களைப் பார்ப்பது பாவச் செயல் என்று கருதுகிறது தமிழ் சமூகம். சினிமா, தொடர் இரண்டைத்தவிர தமிழ்ச் சமூகம் விரும்பும் ஒரே டி.வி. ஓயாமல் யாராவது பேசிக் கொண்டே இருக்கக்கூடிய அரட்டை, பட்டிமன்ற பாணி நிகழ்ச்சிகள்தான். தமிழர்களைப் போல ஓயாத பேச்சின் ஒலியிலேயே தன்னை அழித்துக் கொண்டு அறிவுத் தற்கொலை செய்யும் சமூகம் உலகில் வேறெங்கும் இல்லை.

கடந்த தலைமுறைகளில் தமிழ் மீடியாவுக்கு ஆழம் இருந்தது சமூக அக்கறை இருந்தது. ஆனால் அதனிடம் நவீனத் தொழில்நுட்பமும், தேர்ச்சியும் இருக்கவில்லை. அடுத்த தலைமுறையிடம் தொழில்நுட்பமும் தேர்ச்சியும் வந்த வேளையில், அது சமூக அக்கறையையும் ஆழமான தேடலையும் தொலைத்துவிட்டது.

இன்று தமிழில் பிழையில்லாமல் எளிய வாக்கியங்களை எழுதும் ஆற்றல் உடைய இளைஞர்களைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கப் பெரும்பாடு பட வேண்டியிருக்கிறது. கற்பனையும் படைப்புத் திறனுனம் உடைய இளைஞர்கள் பலரும், மசாலா சினிமா தயாரிக்கும் மெஷினுக்கு நரபலியாக நிவேதனம் செய்யப்படுகிறார்கள். மசாலா சினிமாவில் ஜெயிக்கும் ஒவ்வொரு இளைஞரின் காலடிக்குக் கீழேயும் நுõறு அறிவாளி இளைஞர்களின் பிணங்கள் மிதிபடுகின்றன. இதை மாற்றாவிட்டால் தமிழ்ச் சமூகம் தாய்ப்பாலே குடிக்காமல் பவுடர் பாலிலேயே வளர்ந்த சலவைக் குழந்தையாக இன்னும் இளைத்துப் போகும்.

எட்டாம் வகுப்பிலிருந்தே ஒவ்வொரு சிறுவனும் சிறுமியும் தினசரி பத்திரிகைகள் படிக்கவும், டெலிவிஷன் நிகழ்ச்சிகளைத் தேர்வு செய்து பார்க்கவும் பயிற்றுவிக்கப்பட வேண்டும். இதற்கான மதிப்பெண் தேர்வு முறையில் சேர்க்கப்படவேண்டும். மீடியாவைப் புரிந்து கொள்ளவும், நுகரவும், ரசிக்கவும், அலசவும், கண்டிக்கவும், போற்றவும் தமிழ்க் குழந்தைகள் கற்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால், அவர்கள் பெரியவர்களாகும்போது பத்திரிகை படிப்பதற்கும் டி.வி. பார்ப்பதற்கும் மாற்றாக தினம் மூன்று வேளை ஒரு கேப்ஸ்யூல் விழுங்கினால் உலக அறிவும், பொது ஞூறிவும் கிட்டிவிடுமா என்று கேட்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுவார்கள்.

எந்தக் கேள்வியும் இல்லாமல், எந்த விமர்சனமும் இல்லாமல் கிடைப்பதை நுகர்ந்து வாழும் சமூகம் பிணங்களின் சமூகமாகிவிடும். மோசமான மீடியா ஆக்கிரமிக்கும் சமூகத்தில் அரசியலும், அறிவியலும், கலைகளும், மனித உறவுகளும் சகலமும் மோசமானதாகவே இருக்க முடியும்.

உயிர்ப்பும் மனிதமும் நிறைந்த தமிழ்ச் சமூகம் உருவாக வேண்டுமெனில் மீடியா பற்றிய நமது தேடல் இன்றே இந்த நிமிடமே இந்த நொடியே தொடங்க வேண்டும். ஆழ்கடலில் மூழ்கித் தேடினால் மட்டுமே முத்துக்கள் கிடைக்கும். சிரமப்படாமல் கரையில் நடந்தால் கிட்டுவது கிளிஞ்சல்கள் மட்டும்தான்.

தமிழா, தமிழா, உனக்கு எது வேண்டும்.... முத்தா, கிளிஞ்சலா?

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்... -- ஒரு வரலாறு

2006-08-03T08:09:00.000-07:00

இந்த பதிவு விவசாயி மற்றும் துபாய் ராஜா அவர்களுக்காக....

கடந்த வாரம் திரு. விவசாயி அவர்கள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படத்திற்காக ஒரு பதிவிட்டார். அந்த பதிவை தொடர்ந்து வந்த பின்னுடகங்களும், என்னுடைய இந்த பதிவிற்க்கு காரணமாக அமைகின்றன.

விவசாயி பதிவின் சில கேள்விகள் எழுந்தன. அதற்க்கு எனக்கு தெரிந்த சில உண்மைகள் (அதை நிங்கள்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்) உங்களுடன் பகிர்ந்துக் கொள்ளப்போகிறேன்.

முதல் கேள்வி: சிங்களர் என்பவர் யார்? அவர்களின் வரலாறு என்ன? எதற்காக இந்த போர்?

இந்த கேள்வியை 15 அண்டுகளுக்கு மூன் என் தந்தையிடம் கேட்டேன். அவர் சொன்ன கதை பலருக்கு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

பல நூற்றாண்டுக்கு முன்னால், தற்பொழுதுள்ள ஒரிசா மாகானத்தில் ஒரு சிற்றரசர் ஆண்டுக்கொண்டு இருந்தார்.

அரசருக்கு பின் அவரது முதல் மகன் அட்சியில் அமர்வது வழக்கம். ஆனால், இளவரசரின் போக்கு அரசரக்கு பிடிக்கவில்லை. அரசர், தனக்கு பின் தன் மகன் அரசராய் வருவதற்க்கு விருப்பமில்லை.

பல நாட்களாக சிந்தித்த அரசர் ஒரு முடிவிற்க்கு வந்தார். அதன் படி, ஒரு பெரிய கப்பல் செய்து, அதில் அந்த இளவரசரையும், அவருக்கு பணிவிடை செய்ய 2000 மக்களையும் ஏற்றி, இந்த கப்பல் எங்கு போகிறதோ அங்கு சென்று ஆட்சியை அமைத்துக்கொள் என்று அனுப்பிவிட்டார்.

அந்த கப்பல், காற்றடிக்கும் திசையில் எல்லாம் திரும்பி இறுதியில் தற்பொழுது இருக்கும் இலங்கையில் தெற்குப்பகுதியை அடைந்தது. அங்கிருந்து அவர்கள் ஆட்சி செய்ய ஆரம்பித்தார்கள்.

அதற்கு முன்பே, இந்தியா மற்றும் வடக்கு இலங்கை பகுதியிலும் தமிழர்கள் வசித்து வந்துள்ளனர். இந்தியா, இலங்கை ஒன்றாக இருந்தற்கான சான்றுகளும் உண்டு. சில காலங்களில் தமிழர்கள் இலங்கை பகுதிக்குள் செல்ல ஆரம்பித்தனர். இளவரசின் ஆட்சியிலிருந்த மக்களும் நாட்டைச்சுற்றி குடியேற ஆரம்பித்தனர். தமிழர்களும், அவர்களும் சந்தித்து கொண்ட போது எல்லை வகுப்பதில் சண்டை ஆரம்பித்து இப்போது வரை சென்று கொண்டிருக்கிறது.

சரி இந்த கதை எந்த அளவிற்க்கு உண்மை...

இந்த கதையை கேட்டவுடன், இதற்கான காரணங்களை தேட ஆரம்பித்தேன். முதலில் கிடைத்தது இராமாயணம். இக்கதையில், இராவணன், சீதையை கவர்ந்த (கடத்திய) இடம், அயோத்தியா அல்லது கிழக்கு இந்தியா. அங்கிருந்து இராவணன் சீதையை இலங்கைக்கு விமானம் மூலம் கடத்தி சென்றதாக கதை. இதன் மூலம், கிழக்கு இந்தியா மக்களுக்கு, இலங்கைக்கு செல்லும் வழி தெரிந்திருக்கிறது என அறிகிறோம். இராவணன் சீதையை விமானத்தில் அழைத்து செல்லவில்லை. கப்பலில் தான் கடத்தியிருக்க வேண்டும். உலகம் உருண்டை என கண்டுப்பிடித்து 300 ஆண்டுகள் தான் ஆகிறது. அதற்கு முன் உலகம் தட்டை என தான் மக்கள் நம்பியிருந்தனர். கடலில், கப்பல் பார்வையை தாண்டியதும் பறப்பதாக எண்ணினர்.

சரி, ஆனால், என் ராமர் மட்டும் நிலத்தில் சென்று இலங்கையை அடைந்தார்?. இந்த பாதையை அறிந்தவர்கள் ஒரு சிலரே. அவர்களும் உதவிக்கு வராத காரணத்தினால், கடலில் பாதை தவறுவதற்க்கு வாய்ப்புகள் அதிகமாக இருந்த காரணத்தினால், ராமர் காலம் நிறைய எடுத்தாலும் நிலத்தை தேர்ந்தெடுத்தார்.

மற்றோரு சான்று பௌத்த மதம். பௌத்த மதம் தோன்றியது கிழக்கு இந்தியா. அங்கு சில காலங்கள் பரவிய பௌத்த மதம், பின்னர் அன்னிய படையெடுப்பினால் குறைந்தது. ஆனால், பௌத்த மதம் இன்னும் சில மக்களால் இலங்கையில் கடைப்பிடிக்கபடுக்கிறது. இதன் மூலம், தற்போதைய சிங்களர்களுக்கும் கிழக்கு இந்தியாவிற்க்கும் தொடர்பு இருந்தது என கூறலாம்.

சமிபத்தில் வெளியான ஒரு படம் (மாயன் என் நினைக்கிறேன் சரியாக ஞாபகம் இல்லை). இதில் நாசர் மற்றும் ரஞ்சிதா ஒரு பாடல் ஒரிசாவில் படமாக்க இருப்பார்கள். இதில் அவர்களின் கலாசார நடனத்தை பயன்படுத்தியிருப்பார்கள். முதலில் அந்த பாடல் இலங்கையில் படமாக்கபட்டிருக்க வேண்டும் என் எண்ணியிருந்தேன். பின்னர், அது ஒரிசாவில் படமாக்கபட்டது தெரியவந்தது. அவர்களின் கலாச்சார நடனம் ஒத்து இருப்பதை கண்டேன்.

சரி இது உண்மையானால், சிங்களர்கள் எப்போது இலங்கையில் குடியேறியிருப்பர். எனக்கு தெரிந்த வரை அவர்கள் ராமரின் முந்தைய காலம் முதல் அங்கு வசித்து வருகின்றனர். இன்னும் சரியாக சொல்ல வேண்டும் என்றால், கலிக்காலம் முன்பிருந்தே அவர்கள் தங்கியிருக்கலாம்.

இந்த மாதிரி பல 'Da Vinci Code' இந்து மதத்திலும் உண்டு.

இந்த பதிவில் சில சர்சைக்குரிய கருத்துக்களை கூறியிருக்கிறேன். முக்கியமாக இந்துக்கள் கடவுளாக எண்ணியிருக்கும் ராமரை மனிதராக எழுதியிருக்கிறேன். இவற்றைப்பற்றி பிறகு பார்ப்போம்.

சரி இப்பொழுது நிகழ்காலத்திற்க்கு வருவோம். துபாய் ராஜாவின் கேள்வி,

//
ஈழத்தமிழர்களுக்காக இதுவரை நாம் என்ன செய்திருக்கிறோம்?.இனி என்ன செய்யப்போகிறோம்?.
//

கண்டிப்பாக எதுவும் செய்யவில்லை. இந்தியாவின் அரசியல் சட்டம் நமது மக்களுக்கு தவறான கருத்தை தந்திருக்கிறது. நமது சட்டம் விடுதலைப்புலிகளுக்கு எதிரானது. ஆனால், அகதிகளாக வந்த மக்களுக்கு கிடையாது. இது தெரியாமல் பலர் அவர்களைப்பற்றி பேசவே பயப்படுகின்றனர். அரசியல் கொள்கைகளை அரசியல் மேதைகளும், சமாதான மாநாடுகளும் பார்த்துக்கொள்ளும். அதைப்பற்றி நாம் கவலைப்பட தேவையில்லை.

சரி, எதற்க்காக நாம் அகதிகளாக வரும் மக்களுக்கு உதவ வேண்டும்?.

ஒரு சமயம் எனக்கு சில அகதிகளின் குழந்தைகளை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவர்களுடன் பேசும் போது, அவர்கள் மன நிலையை நன்றாக புரிய முடிகிறது. அந்த சிறு வயதிலேயே, அவர்கள் கண் முன்னால் நடந்த கொடுமைகள், தமது நாட்டை விட்டு வந்த பரிதாபம், போர் முனையில் உயிர் பிழைத்து வந்தது எல்லாம் அவர்கள் மனதில் தாக்கம் எற்படுத்திருந்தது. ஒரு சிறுவன், தான் வளர்ந்ததும், போர் முனைக்கு சென்று பழி வாங்குவேன் என்றான். அவன் கண்ட காட்சிகள் அப்படி...

போர் இல்லாத சமுதாயமே மேம்பட்ட சமுதாயமாக திகழ முடியும். எனது கல்லூரி காலங்களில், நான் என் அப்பாவிடம் கேட்ட அதே கேள்வியை (மேலே) என் மகன் என்னிடம் கேட்க கூடாது என எண்ணினேன். அடுத்த தலைமுறையினர் போர் பற்றி வரலாறு புத்தகத்தில் மட்டுமே படிக்க வேண்டும். ஆனால், இப்போது அது நடக்காது. ஒவ்வோரு நாட்டிலும் யுத்தம் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.

இதை நிறுத்த எல்லோருக்கும் கல்வியறிவு அவசிமாகிறது. மேலே யுத்ததிற்க்கு செல்வேன் என சொன்ன சிறுவனை கல்வி கொண்டு திருத்த முடியும். அது இல்லாத சமயத்தில் யுத்தம் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும். நாம் அடுத்த தலைமுறைக்கு ஒப்படைக்கும் சமுதாயம் மேம்பட்டதாகவும், போர் அற்றதாகவும் இருக்க வேண்டும். அதற்கு கல்வி அறிவு அவசியம். அதை பெற அவர்களுக்கு நம் உதவி அவசியம்..

வாழ்க மனிதம்,

-- ஸ்ரீதர்

நவீன புலிகேசிகள் -- வலையில் விழுந்தது ! -- தினமலர்

2006-08-02T23:26:00.000-07:00

கோக கோலா மற்றும் பெப்சி குளிர் பானங்களில் அளவுக்கு அதிகமாக ரசாயன நச்சு இருப்பது தற்போது நடந்த ஒரு ஆய்வின் மூலம் மீண் டும் தெரிய வந்துள்ளது. மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் இதே போன்ற ஒரு புகாரை தெரிவித்த பிறகும் அவ்விரு நிறுவனங்களும் இந்த விஷயத்தில் எந்தவித மாறுதலும் மேற்கொள்ளவில்லை என்பது இதன் மூலம் நிருபணமாகியுள்ளது.

வெளிநாட்டு நிறுவனங்களான கோக கோலா மற்றும் பெப்சி குளிர்பானங்களில் அளவுக்கு அதிகமான பூச்சி கொல்லி மருந்து உள்ளது என்று 2003ம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வில் தெரிய வந்தது. இந்த ஆய்வை மேற் கொண்டது அறிவியல் மற்றும் சுற்றுசுழல் மையம் என்ற அமைப்பு தான். அப்போது இப் பிரச்னை பூதாகரமாக வெடித்தது. மக்களின் உடல் நலத்துக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் இந்த குளிர்பானங்களை இந்தியாவில் விற்பனை செய்ய தடைவிதிக்க வேண்டும் என்று பல தரப்பிலும் இருந்தும் மத்திய அரசுக்கு நெருக்கடி ஏற் பட்டது. இதுப்பற்றி விசாரிக்க பார்லிமென்ட் கூட்டுக்குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது.

அதன்பிறகு இப்பிரச்னை அமுங்கி விட்டது. தண்ணீரில் காணப்படும் பூச்சி கொல்லி மருந்து தான் குளிர்பானங் களிலும் காணப்படுகிறது என்று அப்போது இதற்கு விளக்கமும் அளிக்கப்பட்டது.இந்த சூழ்நிலையில், கோக கோலா மற்றும் பெப்சி குளிர் பானங்களில் உள்ள பூச்சி கொல்லி மருந்தின் அளவை பரிசோதிக்க அறிவியல் மற்றும் சுற்றுசூழல் மையம் மீண்டும் ஒரு ஆய்வை சமீபத்தில் மேற்கொண்டது.

இதற்காக கோக கோலா மற்றும் பெப்சி சார்பில் விற்பனை செய்யப்படும் பிரபலமான 11 பிராண்ட் குளிர் பானங்கள் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப் பட்டன. பன்னிரண்டு மாநிலங்களில் உள்ள 25 தொழிற்சாலைகளில் இருந்து 57 மாதிரிகள் திரட்டப் பட்டு ஆய்வு செய்யப்பட்டன.

இந்த ஆய்வின் மூலம் கிடைத்த தகவல்கள் குறித்து அறிவியல் மற்றும் சுற்றுசூழல் மையத்தின் இயக்குனர் சுனிதா நாராயண் டில்லியில் நேற்று நிருபர்களிடம் கூறியதாவது: ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட அனைத்து குளிர்பானங்களிலும் மூன்று முதல் ஐந்து வரையிலான பல்வேறு பூச்சி கொல்லி மருந்துகளின் கலவை காணப்பட்டது. இந்திய தர நிறுவனம் சார்பில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவை விட 25 மடங்கு அதிகமான அளவு பூச்சி கொல்லி மருந்து அந்த குளிர்பானங் களில் இருந்தன. மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் ஆய்வு செய்த போது இந்த குளிர்பானங்களில் நான்கு பூச்சி கொல்லி மருந்துகளின் கலவையே இருந்தது. தற்போது இது ஐந்து பூச்சி கொல்லி மருந்துகளின் கலவையாக உயர்ந்துள்ளது.லின்டேன் என்ற புற்றுநோயை ஏற்படுத்தும் ரசாயன நச்சு அனுமதிக் கப்பட்ட அளவை விட 54 மடங்கு அதிகமாக இந்த குளிர்பானங்களில் காணப்பட்டது. இதே போல் குளோர்பைரிபாஸ் என்ற ரசாயன நச்சின் அளவு 47 மடங்கு அதிகமாகவும், இந்தியாவில் தடை செய்யப்பட்ட ஹெப்டாகுளோர் என்ற ரசாயன நச்சு 71 மடங்கு அதிகமாகவும் இந்த குளிர்பானங்களில் காணப்பட்டன. இதில் அனுமதிக் கப்பட்ட அளவை விட பெப்சி குளிர்பானங்களில் 30 மடங்கு ரசாயன நச்சும், கோக கோலாவில் 27 மடங்கு ரசாயன நச்சும் இருப்பது தெரிய வந்துள்ளது.

மக்களின் உடல் நலன் மீது அரசுக்கு அக்கறை இல்லை என்பதையே இந்த ஆய்வு வெளிப்படுத் துகிறது. இந்த குளிர்பானங்களை பாதுகாப்பானதாக்க கடந்த காலங் களில் குறைந்த அளவே நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு சுனிதா நாராயண் கூறினார்.

கடவுளுக்கு ஒர் மடல் -- அஞ்சலில் வந்தது

2006-07-29T06:56:00.000-07:00

The Matrix -- ஒரு தேடலின் கதை

2006-07-26T08:26:00.000-07:00

கடந்த வாரத்தில் ஒரு அருமையான ஆங்கில படம் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அருமையான படம் என சொல்வதற்க்கு இரண்டு காரணங்கள் உண்டு.

1. படத்தில் சொல்ல வந்த கருத்துக்கள் அனைவருக்கும் புரிந்து, அதை இயக்குனர் வியக்கும் விதத்தில் அமைந்திருக்க வேண்டும்.

2. படம் எதைப்பற்றியது என்றே புரியாமல், ஆனால் காட்சிகள் செய்யும் மாயாஜாலத்தை கண் இமைக்காமல் பார்க்கும் படி அமைந்திருக்க வேண்டும். (இன்னும் சொல்லனும்னா பட்டிக்காட்டான் முட்டாய்க்கடைய பாக்குற மாதிரி).

ஆங்கில படம் பாக்கும் போது நான் எப்போதுமே இரண்டாவது ரகம் தான். யாரையாவது பக்கதில ஒக்கார வச்சிக்கிட்டு கதை கேட்டுக்கிடே இருப்பேன். ஆனா இந்த தடவை அப்படி செய்ய முடியலை. யாருக்குமே புரியாத மாதிரி எடுத்து வைச்சிருக்காங்க.

எல்லாம் நம்ம "The Matrix" படத்த பத்தி தான் சொல்றேன். எத்தனை தடவைப்பார்த்தாலும் புரியாத புதிராகவே இருக்குது. எதோ எனக்கு புரிஞ்சத உங்களுக்கு சொல்றேன்.

படத்துல 'Neo' னு ஒரு கதாநாயகன். நம்ம சூப்பர்மேன், ஸ்பைடர்மேன் எல்லோரையும் போல சும்மா பறந்து பறந்து அடிப்பார். அவருக்கு ஒரு ஜோடி 'Trinity' னு பேரு. இவங்க இரண்டு பேரும் சேந்தாங்கனா, சும்மா கில்லி மாதிரி 'Blazer' ல வர வில்லனுங்கல பந்தாடுவாங்க. அப்புறம் இந்த படத்துல, சாரை சாரையா இயந்திர சிலந்தி பூச்சி வரும். இந்த சிலந்திங்க நம்ம மக்களை ரொம்ப இம்சிக்கும்.

படத்தோட முதல் பாகத்தில், நம்ம 'Neo' வ வந்து இன்னோரு உலகத்துக்கு தொலைபேசி மூலமா கொண்டு போவாங்க. அங்க 'Neo'க்கு பறக்குறதுக்கு, சண்டைபோடுறதுக்கேல்லாம் சொல்லி தருவாங்க. அப்புறம் நம்ம கதாநாயகன் தனி ஆளா எல்லாரையும் காப்பத்துவார். இன்னும் கொஞ்சம் கதைக்குள்ளே போனா, நாம இருக்கிற உலகமே ஒரு இயந்திரங்களால் உருவாக்கினது என்றும், நமது விதி இந்த இயந்திரங்க கணினியில பண்ற மாதிரி 'Program' பண்ணியிருக்குதுனு சொல்லவறாங்க. அப்படியே தலை ஒரு அடி மேலே எறி சுத்துற மாதிரி இருக்குது.

மனிதன் தோன்றிய காலம் முதலே இந்த மாதிரி கருத்துக்கள் இருந்து வருகிறது. நாம் எல்லோரும் காலத்தின் அடிமைகள் என உணர்கின்றோம். இப்படத்தில் ஒரு காட்சியில், 'Neo' ஒரு டீக்கடையை (அதாங்க நம்ம 'Coffee Shop') பார்த்து அங்கு உணவு சுவையாக இருக்கும் என்று கூறுவார். உடனே அருகிலிருப்பவர் "நாம் சுவை என்னும் உணர்ச்சியால் அடிமைபட்டிருகிறோம்" என்பார். சிறிது சிந்தித்தால், நமக்கு இறைவன் தந்திருக்கும் ஐந்துபுலன்களே, நம்மை அடிமையாக்கி உள்ளது என்பதை அறியலாம். 'Shakesphere' இந்த உலகம் ஒரு நாடக மேடை எனக்கூறினதை இப்படியும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். மனிதன் "நான் யார்?" எனக்கேள்விகளுக்கு இந்த மாதிரி விசித்திர விடை பதிலாக கிடைக்கின்றது. அனைத்திற்க்கும் மூலக்காரணமாக இந்த கேள்வி அமைகின்றது.

"நான் யார்" என்ற கேள்விக்கு பலரும் பல விதமாக பதில் தேடுகின்றனர். ஆத்திகர், இறைவனிடம் சென்று கேட்கிறார். விஞ்ஞானி, பூமியை குடைந்தும், வின்மீன்களை எண்ணியும் அராய்கிறார். ஞானி தனக்குள்ளே தேடுகின்றார். விடை கிடைத்ததோ இல்லையோ, ஆனால், தேடல் மட்டும் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

ஒரு பாடல் வரியில், கவிஞர் இப்படி கூறுவார்,

"தேடல் உள்ள உயிர்களுக்கே தினமும் பசியிருக்கும்..
தேடல் என்பது உள்ளவரை வாழ்வில் ருசியிருக்கும்.."

உயிருள்ள வரை தேடல் தொடர்ந்திருக்கும்.

ஒரு நாள் இரவு, தூங்குறதுக்கு முன்னாடி இதைப்பற்றி யோசித்துப்பாருங்க.. விடை வருதோ இல்லையோ நல்லா தூக்கம் வரும்.

நீங்க ரொம்ப பொருமைசாலி தான்.. இது வரைக்கும் படிச்சிடிங்களே.. சரி அப்படியே இதுக்கும் ஒரு விடை சொல்லிட்டு போங்க..

ஒரு ஊருக்குள்ளே இரண்டு ரயில் பாதைகள் இருக்கு.. ஒன்னுல ரயில் எப்போதுமே போகாது.. இது அந்த ஊர்ல இருக்கிற எல்லோருக்குமே தெரியும். ஒரு நாள், சில பள்ளிக்கூடத்து பசங்க அந்தப்பக்கமா விளையாட போனாங்க. ஒரு பையன் மட்டும், அந்த இயங்காத ரயில் பாதைல விளையாட ஆரம்பிச்சான். மிச்சமிருந்த 6-7 பசங்க, ரயில் போகும் பாதையிலே விளையாட அரம்பிச்சாங்க.

அந்த சமயம் பார்த்து ஒரு ரயில் அந்தப்பக்கமா வருது. இத, அந்த பாதைல தூரமா இருக்கிற 'Line man' கவனிச்சிட்டான். அவனால ஓடிபோய் கத்த முடியாது. பசங்க ரொம்ப தொலைவுல இருக்காங்க. இப்போ 'Line man' கிட்ட ஒரு 'Gear' இருக்குது. அந்த 'Gear' மாத்தினா, ரயில் போற பாதைய மாத்த முடியும். இப்போ 'Line man' எந்த பாதையில ரயில போகவைப்பார்.

1. ரயில் சாதாரணமாக போகாத பாதையில் ஒரு பையன் தான், ரயிலை திருப்பிவிட்டால் ஒரு பையனுக்கு தான் அடிப்படும். ஆனா! அந்த பையன், இந்த பாதையில் ரயில் போகாதுனு நம்பிக்கையா விளையாடிட்டு இருக்கான். ரயிலை அந்தப்பக்கம் திருப்பிவிட்டால், அந்த பையனோட நம்பிக்கை பொய் ஆகிடும்.

2. ரயில் எப்போதும் போகிற பாதையில் விட்டால், பல சிறுவர்கள் அடிப்படுவார்கள்..

சரி.. இப்போ நீங்கதான் அந்த 'Line man' ரயில் போறதுக்குள்ள முடிவு பண்ணுங்க..

நட்புடன்,

ஸ்ரீதர்

தமிழ் மாதங்கள் -- ஒரு பார்வை

2006-07-20T09:33:00.000-07:00

இந்த வாரம் ஒரு புதிரோட ஆரம்பிக்கலாம்.. இந்த தமிழ் மாதங்களை வரிசைப்படுத்துங்கள்.

சித்திரை, வைகாசி, ஆனி, ஆடி, ஆவணி, புரட்டாசி, கார்த்திகை, ஐப்பசி, மார்கழி, மாசி, தை, பங்குனி

இதற்க்கான விடை இப்பதிவின் இறுதியில்....

இந்த வாரம் என்னை ஒரு செய்தி எனக்கு அதிர்ச்சியை தந்தது. அது முன்னாள் இந்திய கால்பந்தாட அணியின் தலைவர் வி.பி. சத்யனின் மரணம். அவரை நான் சில முறை சந்தித்து இருக்கிறேன். என் பள்ளிக்காலங்களில் அருகாமையில் நடக்கும் கால்பந்து போட்டிகளில் தலைமையேற்ப்பார். எனக்கு கால்பந்து விளையாட்டின் மீது ஆர்வம் இருந்த காரணத்தினால் அவரை பற்றின செய்திகளை சேகரித்தேன்.

அவரின் தற்கொலை பல கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. ஒரு விளையாட்டு வீரரின் முடிவு இப்படி அமைந்துவிட்டது வேதனைக்குரியது. இச்செய்தியை ஒரு இந்திய ஆங்கில செய்தி தொலைக்காட்சியில் வாசித்தார்கள். அந்த செய்திக்குப்பின் 'Cricket Controveries' என்னும் நிகழ்ச்சியை ஒளிபரப்பினர். அந்த நிகழ்ச்சியில், கிரிகெட் வீரர்கள் விருந்து விழாக்களுக்கு செல்லும் போது எந்த மாதிரி உடையணிய வேண்டும் என்று ஒரு மணி நேரம் வாதிட்டார்கள். இதற்க்கு ஒரு 'Fashion Designer' மற்றும் இரண்டு முன்னாள் கிரிகெட் வீரர்கள் கருத்து மோதலில் ஈடுப்பட்டனர்.

வினை எங்கே உள்ளது என அப்போது புரிந்தது. ஒரு பகுதியில் பல விரர்கள் நல்ல பயிற்சியில் ஈடுப்பட பணமில்லாமல் ஒதுங்குகின்றனர். மறு சாரர் சேர்த்த பணத்தை எப்படி செலவளிப்பது என தெரியாமல் வாதடுகின்றனர். தவறு வேறு எங்கும் இல்லை. நம்மிடம் தான் உள்ளது. நாம் தான் கிரிகெட் வீரர்களை கடவுளாக பார்க்கும் உயர்ந்த எண்ணம் உடையவர்கள். நான் படிக்கும் காலத்தில் சென்னை சேப்பாக்கம் மைதானத்தில் ஒரு போட்டி நடந்தால் அன்று அரசாங்கம் விடுமுறை அளிக்கும். இப்படி அரசங்கமே துக்கிவிட்ட விளையாட்டு, கிரிகெட். கால்பந்து விளையாடுபவருக்கு அதன் அருமை தெரியும். 150 கோடி பேர் இருக்கும் ஒரு நாட்டில், 15 பேர் கொண்ட ஒரு கால்பந்து அணியை உருவாக்க முடியவில்லை என்பது வெட்கத்துக்குரியது.

கால்பந்து நிலைமை இது என்றால் நம் தேசிய விளையாட்டு இன்னும் சிதைந்திருக்கிறது. பலருக்கு நம் தேசிய விளையாட்டு எது என்பதே மறந்திருக்கும். அதில் இருக்கும் அரசியல் அனைவருக்கும் வெளிச்சமானது. மத்திய அரசாங்கம் எடுக்கும் தெளிவான முடிவுதான் இதனை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும்.

சரி மேலே இருக்கிற புதிருக்கு வருவோம். நான் கடந்த முறை அம்மாவுக்கு போன் செய்தபோது, தாத்தாவும் ஆச்சி (பாட்டி, நாங்கள் இப்படி அழைப்பது வழக்கம்) ஆடி முடிந்து ஆனியில் சென்னை வருவதாக கூறினார். எனக்கு ஆடித்தள்ளுப்படி தெரியும் ஆனால், இங்கு இருப்பதினால் அதுவும் மறந்துவிட்டது. அசட்டுத்தனமாக அம்மாவிடமே கேட்டுவிட்டேன். அப்புறம் எனக்கு புரிகின்ற மாதிரி ஆங்கில மாததில் கூறினார். சரி, இங்கே என்னை மாதிரி எத்தனை பேர் இருக்காங்க ஒரு கணக்கெடுப்பு. சரி புதிருக்கான விடை இதோ...

சித்திரை, வைகாசி, ஆனி, ஆடி, ஆவணி, புரட்டாசி, ஐப்பசி, கார்த்திகை, மார்கழி, தை, மாசி, பங்குனி

இந்த மாததில் பல உண்மைகள் அடங்கியிருக்கின்றன. தமிழ் மாதங்கள் சூரியனின் சுற்றுப்பாதையில் மையமாகக்கொண்டு கணக்கிடப்படூகின்றது. 12 மாதங்கள் 12 ராசிகளைக் கூறுகிறது. ஜோதிடசாஸ்த்திரத்தில் இதை பன்னிரண்டு கட்டங்களில் அல்லது வீடுகள் என வரையருப்பர். ஒவ்வோரு வீட்டிலேயும் சூரியன் ஒரு மாதம் இருக்கும். இதனை கணக்கிட்டே மற்ற கீரகங்களின் நிலையை நிர்ணயம் செய்யப்படுகின்றது. கல்லூரிக்காலங்களில் வானியல் படிக்கும் ஆசையில் சிறிது ஜோதிடமும் பயின்றேன். நமது முன்னோர்கள் விட்டு சென்ற அரிய கலை இந்த வானியல் சாஸ்திரமாகும். இப்போது விஞ்ஞானிகள் தேடிக்கொண்டிருக்கும் பல விஶயங்கள் நம் சாஸ்த்திரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஜோதிடம் ஒருவரின் காலத்தை சொல்கிறதோ இல்லையோ ஆனால் பல ரகசியங்களை உள்ளடக்கியது.

- மாதம் - இராசி
1 சித்திரை - மேடம்
2 வைகாசி - இடபம்
3 ஆனி - மிதுனம்
4 ஆடி - கர்க்கடகம்
5 ஆவணி - சிங்கம்
6 புரட்டாசி - கன்னி
7 ஐப்பசி - துலாம்
8 கார்த்திகை - விருச்சிகம்
9 மார்கழி - தனு
10 தை - மகரம்
11 மாசி - கும்பம்
12 பங்குனி - மீனம்

சரி எப்படி இந்த ஆடித்தள்ளுபடி வந்தது என யாருக்காவது தெரியுமா? தெரிந்தால் பின்னூடத்தில் இட மறவாதீர்கள்.

நட்புடன்,

ஸ்ரீதர்

பின்குறிப்பு: சில கருத்துக்கள் wikipedia விலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

அஞ்சலில் வந்தது

2006-07-15T03:14:00.000-07:00

சமையல் குறிப்பு -- பயம் தவிர்க்கவும்

2006-07-12T09:07:00.000-07:00

தேவையான பொருள்கள்:

அரிசி -- 3 கிண்ணம்.
பருப்பு -- 1 கிண்ணம்
புளி -- சிறிதளவு,
கத்திரிக்காய் -- 1,
முருங்கை -- 4 துண்டுகள்,
வாழக்காய்
கேரட்
பீன்ஸ்
உருளை
மிளகாய் தூள்
உப்பு
தேங்காய் துருவல்
கிளங்கு

செய்முறை:

1. அரிசி : து. பருப்பு --> 3:1 எடுத்து கொள்ளவும்.
2. அதில் புளி கரைசல், காய்கறிகள், மிளகாய்தூள், தேவையான அளவு உப்பு, தண்ணீர் சேர்த்து

குக்கரில் வைத்து வேக வைக்கவும்.
3. இக்கலவையுடன் எண்ணெய், கடுகு தாளித்து சேர்க்கவும். தனியாக தாளிப்பு செய்து சேர்க்கவும்.

அரிசி + பருப்பு ---> தண்ணீர்
3 + 1 ---> (4 x 3) = 12 கப் தண்ணீர்

அரிசி : தண்ணீர்
1 : 2
பருப்பு : தண்ணீர்
1 : 3

பயப்படாதிங்க.. என்ன பாருங்க எவ்வளவு தைரியமா இருக்கேன்.. இதுக்கே பயந்தா எப்படி..
ஒன்னும் இல்லைங்க.. சென்னை போய்ட்டு வந்த கதை இன்னும் கொஞ்சம் பாக்கியிருக்கு. அதையும் சொல்லி முடிச்சிக்கிறேன்.

இங்கே பக்ரேன் ல நானே சமையல் பண்ணி சாப்பிட்றேன் வீட்லே சொன்னேன். அதுக்கப்புறம்
நடந்த கூத்து தான் மேலே சொன்னது. சித்தி, அத்தை னு ஒருத்தர் விடாம சமையல் குறிப்பு சொல்ல ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. சமையல் செய்றத விட, இவங்க சொன்ன சமையல் குறிப்பு எல்லாம் எடுத்து எடுத்து கையே வலிக்க ஆரம்பிச்சிடிச்சி.

ஒரு நாள் அம்மா கூட்டாஞ்சோறு செய்திருந்தாங்க. அம்மா சமையல் யாருக்கு தான் பிடிக்காது,
அதுவும் இல்லாம ஒரு 8 மாசமா பாலைவனத்துல கஷ்டப்பட்டிருந்தேன். அதனால சும்மா
பாத்திக்கட்டி சாப்பிட ஆரம்பிச்சேன். அண்ணிக்கு ரொம்ப சந்தோஷம், அவங்க செய்றத அந்த
அளவுக்கு நான் விரும்பி சாப்பிடமாட்டேன். அன்னைக்கு என் கிரகம், நான் நல்லா சாப்பிடறத
பாத்துட்டு சரி இதை இவனுக்கும் சொல்லி தந்துடுவோம் முடிவுப்பண்ணிட்டாங்க.

நான் இதுக்கு தீவிரமா எதிர்ப்பு தெரிவிச்சேன். கடைசியா எனக்கு "கூட்டாஞ்சோறு செய்வது எப்படி" னு எழுதி தந்தா போதும் னு ஒரு மனதா திர்மானம் போட்டோம். சரி எழுதுறது யாரு? நாம அந்த மாதிரி கஷ்டமான வேலை எல்லாம் செய்ய மாட்டோம். அதனால அண்ணியே அந்த வேலைய எடுத்துக்கிட்டாங்க. எல்லோரும் சுத்தி அமர்ந்துட்டு வேலைய ஆரம்பிச்சோம். அம்மா சொல்ல சொல்ல அண்ணி எழுத அரம்பிச்சாங்க. நான் ஸ்ரீராம கைல வச்சிக்கிட்டு வேடிக்கை பாக்க ஆரம்பிச்சேன்.

இப்போ தான் குழப்பம் ஆரம்பம். எப்படி எழுதினா நல்லா வரும். அம்மா ஒரு வரி சொல்ல,
அதையே அண்ணி எழுத்து வடிவிலே போட, அப்பா அதற்கு சம்மதம் தரல. ஒரு வாக்கியத்துக்கு பல விதமான வடிவங்கள் தந்தாங்க. கொஞ்சம் காகிதமும், நேரமும் செலவான பிறகு மேலே சொன்ன சமையல் குறிப்பு தயாரானது. அதுல கடைசியா இருக்கிற புள்ளிவிவரம் அப்பா பிறகு சேர்த்தது.

அம்மா எப்படிப்பார்த்தாலும் ஒரு 30 வருஷமா சமையல் பண்ணிட்டு இருக்காங்க, அண்ணி இந்த கூட்டணில சேர்ந்து 3 வருஷமாச்சு. இவங்களால ஒரு சமையல் குறிப்பு எழுத இவ்வளவு நேரமாச்சி ஒரு கேள்வி?.

நான் இந்த வேலைக்கு சேரும் போது முதல்ல ஒரு 2 மாசம் Training அனுப்பினாங்க. அந்த
Training ல ஒரு பாடம் 'Effective Technical Writing Skill'.

சரி இந்த பாடத்தை இப்போ நான் சொல்ல போறது இல்ல. (நல்ல வேலை நிங்க எல்லாம்
தப்பிச்சிங்க). அதில் இருந்து சில முக்கிய கருத்துக்கள். எழுத ஆரம்பிக்கும் மூன் நனைவில் இருக்க வேண்டிய கேள்விகள்.

* யாருக்காக எழுதப்போகிறோம்?
* எதற்க்காக எழுதப்போகிறோம்?
* என்ன எழுதப்போகிறோம்?
* எப்படி எழுதப்போகிறோம்?
* எப்போழுது எழுதப்போகிறோம்?

இவை அனைத்திற்க்கும் விடை இருந்தால் நாம் எழுதும் எந்த கோப்பும் சரியான இலக்கை
அடையும்.

இவ்வளவு சொன்ன பிறகு, யாராவது இந்த கூட்டாஞ்சேறு செய்து பார்த்து நல்லா இருக்கானு
சொல்லவும்.சரி கடைசியா ஒரு உண்மையை சொல்றேன். மேலே சொன்ன அந்த 5 கேள்விகளும் எனக்கு இந்த பதிவு எழுதும் போது மறந்துவிட்டது. அப்புறம், என்னோட 'Training Documents' ல தேடி எடுத்து படித்து போட்டேன்.

நட்புடன்,

ஸ்ரீதர்

இசையுடன் ஓர் இரவு

2006-07-10T12:09:00.000-07:00

இசை செய்யும் வித்தைகள் ஆயிரம். கொஞச காலமா எனக்கு பிடிச்ச இசையை கேக்க முடியல. இன்னைக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சது. சும்மா இளையராஜா பாடலை தட்டி விட்டேன். அருமையான பாடல்கள். உடலில் புகுந்து உயிரில் கலந்தது இசை. நான் ரொம்ப ரசிச்ச பாடலின் வரிகள் உங்களோட பகிர்ந்துக்க போறேன்.

இதயம் ஒரு கோவில் -- இதய கோவில்

இதயம் ஒரு கோவில் அதில் உதயம் ஒரு பாடல்
இதில் வாழும் தேவி நீ
இசையை மலராய் நானும் சூட்டுவேன் (2)

(இதயம் ஒரு)

ஆத்ம ராகம் ஒன்றில்தான் வாழும் உயிர்கள் என்றுமே
உயிரின் ஜ“வ நாடிதான் ராகம் தாளம் ஆனதே
உயிரில் கலந்து பாடும்போது எதுவும் பாடலே
பாடல்கள் ஒரு கோடி எதுவும் புதிதல்ல
ராகங்கள் கோடி கோடி அதுவும் புதிதல்ல
எனது ஜ“வன் ஒன்றுதான் என்ரும் புதிது

(இதயம் ஒரு)

காமம் தேடும் உலகிலே ஜ“வன் என்னும் கீதத்தால்
ராம நாமன் மீதிலே நாதத் தியாகராஜரும்
ஊனை உருக்கி உயிரில் விளக்கு ஏற்றினாரம்மா
அவர் பாடலின் ஜ“வன் அதுவே அவரானார்
என் பாடலின் ஜ“வன் எதுவோ அது நீயே
நீயும் நானும் ஒன்றுதான் எங்கே பிரிவது

(இதயம் ஒரு)

நீயும் நானும் போவது காதல் என்ற பாதையில்
சேரும் நேரம் வந்தது மீதித் தூரம் பாதியில்
பாதை ஒன்று ஆனபோதும் திசைகள் வேறம்மா
எனது பாதை வேறு உனது பாதை வேறம்மா
மீராவின் கண்ணன் மீராவிடமே
எனதாருயிர் ஜ“வன் எனை ஆண்டாயே
வாழ்க என்றும் வளமுடன் என்ரும் வாழ்கவே

(இதயம் ஒரு)

என்னைக்கவர்ந்த இன்னும் சில திரைப்பாடல்கள் இங்கே.

http://thirai-kavithaigal.blogspot.com/

இசையுடன்,

ஸ்ரீதர்

வலையில் விழுந்தது - விகடன்

2006-07-07T01:13:00.000-07:00

விர்ர்ர்ரென விரைந்து வருகிறது ஒரு படகு. கடலின் நடுவே சின்னச் சின்னதாக மணல் திட்டுக்கள், பொட்டலங்களைத் துõக்கியெறிவது போல சிலரை அவசரகதியில் தள்ளிவிட்டுக் கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் காணாமல் போகிறது படகு.

கரை மணலைப் பார்த்த புன்னகையும், சொந்த மண்ணைத் தொலைத்த கண்ணீருமாக இப்படி தினம் தினம் கூட்டம் கூட்டமாக இந்தியக் கடலோரம் வந்து இறங்குகிறார்கள் ஈழத் தமிழர்கள்

பிழைச்சு வந்துட்டம். இனி பயம் இல்லை. அழக்கூடாது அம்மா இருக்கேன். அழாதேடா செல்லம் என்று தேற்றுகிற தன் தாயின் மடியில் முகம் புதைத்து உடல் நடுங்கக் கதறுகிறாள் ஜனனி. அப்பா.... அப்பா.... என்ற ஒரே வார்த்தை மட்டுமே திரும்பத் திரும்ப. மனைவியம் மகளும் மட்டும் பிழைத்தால் போதுமென்று இருந்த பணத்தையெல்லாம் படகுக்காரனுக்குக் கொடுத்து அனுப்பிவைத்திருக்கிறார் அந்தப் பாசமிகு தந்தை.

பத்து மணி நேரத்துக்கும் மேலாக, மூச்சுத் திணறலோடு உயிரின் விளிம்பில் தத்தளிக்கிறது எட்டுமாதப் பிஞ்சு லச்சு. உக்கிரமான கடல் காத்து வீசு அலை எங்களது போட்டில் விழுந்துடுச்சு. கடவுளே.... சால கடல் நீர் இந்தப் பிள்ளையின் முகத்தில் அறைஞ்சிடுச்சு. என் பிள்ளைக்கு மருத்தும் பார்க்க இயலுமா? என்று கதறுகிற யோகேஸ்வரியுடன் கடற்படையினரிடம் மன்றாடிக் கொணடு டருக்கிறார் கணவர் யோகராசா.

படகு கவிழ்ந்து எல்லோரும் ஆளுக்கு ஒரு திசையில் நீந்திப் போனோம். என்னோட மூன்று மகள்கள் என்ன ஆனார்கள் என்று தெரியாமல் என் சின்ன மகனை மட்டும் முதுகில் சுமந்து நீந்திக் கொணடே வந்தேன். இரவு நேரம் இருட்டைத் தவிர, எதுவும் தென்படவில்லை. மூர்ச்சையாகி மயங்கிய பிள்ளையைச் சுமக்கமாட்டாமல் தண்ணீரிலேயே விட்டுவிட்டு இருபதடி துõரம் நீந்தி வந்தால் காலில் கரை தட்டுப்பட்டது. ஐயோ.... என் பிள்ளையை நானே கொன்றுவிட்டேன். என்னை எந்தக் கடவுளும் மன்னிக்கமாட்டார் என்று கத்துகிறார். அகதிகள் முகாமில் இருக்கும் கந்தசாமி.

இலங்கைப் போரில் துõக்கி எறியப்பட்டுக் கூட்டம் கூட்டமாக அகதிகளாக ராமேஸ்வரம் தீவில் அடைக்கமாகிறார்கள் இலங்கைத் தமிழர்கள். மன்னார், பேசாலை பகுதிகளிலிருந்து புறப்படும் படகுகள் ஏக்கமும் துயரமும் சுமந்தபடி வந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

18 கி.மீ கடல் பயணத்தில் மரணத்தின் வாசல்வரை சென்று பிறைக்கிறார்கள் அகதிகள். எங்கள் படகில் மொத்தம் 12 பெரியவர்கள், 5 குழந்தைகள், தலைக்குப் பத்தாயிரமும், சிறுசுகளுக்கு 8 ஆயிரமும் தந்து படகு ஏறினோம். நடுக்கடலில் வந்தபோது படகின் ஓரத்தில் விரிசல் விழுந்ததாகச் சொல்லி படகை நிறுத்திவிட்டார்கள். உயிர் பிழைக்கத்தானே படகு ஏறினோம். இப்படி நடுக்கடலில் அனாதைப் பிணமாக வேண்டியதாகிப் போச்சே! என்று அழுதோம். எங்களது உடைமைகளையெல்லாம் துõக்கிக் கடலில் எறிந்தார்கள். பாரம் குறைஞ்சாதான் படகு பிழைக்குமாம். எங்களுக்கு மாற்று உடுப்புக்கூட எதுவும் இல்லை. பையில் வைத்திருந்த கொஞ்ச நஞ்ச பணமும் கடலோடு போய்விட்டது. அகதியாக இறங்கியதுமே மானம் மறைக்க உடுப்பு போடக் கேட்கவேண்டியதாகிப் போச்சு. இப்படிப் பிழைக்க வேண்டுமா என்று மனசுக்குள் ஒரு வலி உறுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது என்று மரணவாசலைக் கடந்து வந்த தன் துயர அனுபவத்தைச் சொல்கிறார் கோமஸ்.

தொண்டு நிறுவனம் தந்த ரொட்டித் துண்டை அமிர்தமாக எண்ணிச் சாப்பிடுகிறாள் நிஷாந்தினி. ஒரு நாள் பசியை ஈடுகட்டுகிற அவசரம் அவள் கண்களில்!

நல்ல இசை கேட்டால், குழந்தை நன்றாகப் பிறக்கும் என்றார் திரிகோணமலை டாக்டர். என் வயிற்றில் வளரும் பிள்ளைக்கு ஷெல் அடிக்கும் சத்தம்தான் பரிச்சயம். நாங்கள் பிறந்து அகதியானோம். என் பிள்ளை பிறக்கிறபோதே அகதி. ஐயோ ஏன் பிள்ளை பெற்றுக் கொள்ள ஆசைப்பட்டேனோ? என்று தன் வயிற்றுக்குள் வளரும் எட்டு மாத உயிரைத் தடவிக் கெண்டு கலங்குகிறார் செல்வி.

கடந்த வாரம் நாங்கள் போக இருந்த போட்டை தேவிக்காரர்கள் எரிச்சுப் போட்டாங்க. யாரும் அகதியாப் போகக்கூடாதுன்னு மிரட்டினாங்க. நாங்க போகத் திட்டமிட்டிருந்தது நெரிஞ்சுருந்தா, இந்நேரம் ஏதேனும் ஒரு புதைகுழியில் பிணமாகிப் புதைஞ்சிருப்போம் என்கிறார் கிறிஸ்டியா.

கடல் வழியா தமிழ்நாடு வந்துட்டா, நாங்க பிழைச்சோம். இல்லையென்றால் கடலிலேயே இறந்து போவோம். ஆனால் எங்கள் நாட்டில் சிங்களப் படையிடம் சிக்கினால் ஆண்கள் உடல் சிதைந்து சின்னாபின்னமாகி இறக்க வேணும். பெண்கள் சிக்கினால் பல ஆண்களின் வல்லுறுவுக்கு ஆளாகி இறக்க வேணும். கடலுக்கு அப்படியெல்லாம் சித்ரவதை செய்து கொல்லத் தெரியாதுதானே?

பிழைத்து வந்து அகதியாக வாழ நேர்ந்தாலும், மானத்தோடு இருக்க முடியும். அதனால்தான் எல்லாவற்றையும் துறந்து துணிந்து புறப்படுகிறோம் என்கிற கிறிஸ்டியாவின் வார்த்தைகள் நெஞ்சைச் சுடுகின்றன.

இப்படி ஒவ்வொருவரிடமும் நிறைய சோகங்கள் இருக்கின்றன. உயிரைக் காப்பாற்றித் திட்டில் நம்பிக்கையோடு வந்து இறங்குகிற மக்களை இன்னும் அதிக காயப்படுத்துகின்றன விசாரணைகள்.

தண்ணீரில் நடுங்கிக் கொண்டே வருகிறவர்களுக்கு ஒரு டம்ளர் டீ கொடுக்கக்கூட தனுஷ்கோடியில் வசதி இல்லை. நம் கடற்படையிடம் சிக்கிவிடக்கூடாது என்பதற்காக அகதிகளை ஆளரவமற்ற பகுதியில் இறக்கிவிட்டுச் சென்றுவிடுகிறார்கள் படகுக்காரர்கள். 24 மணி நேரமும் வந்து குவியும் மக்கள் வெகு துõரம் நடந்து வந்து கடற்படையிடம் சரணடைய வேண்டியிருக்கிறது. பிறகு காவல் நிலையத்தில் தங்கள் வருகையைப் பதிவு செய்து கொண்டு வெகு நேரம் காத்திருந்த பிறகே, அவர்கள் மண்டபம் அகதி முகாமுக்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள். குழந்தைகள் மீது யாரேனும் இரக்கப்பட்டுக் குடிக்கப் பால் வாங்கித் தந்தால்தான் உண்டு. அகதிகள் விஷயத்தில் அரசு இன்னும் அதிக அக்கறை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். தனுஷ்கோடியில் இறங்கியவர்களை மண்டபம் முகாமுக்கு அழைத்துச் செல்ல எந்த வாகன வசதியம் கிடையாது. மூட்டை முடிச்சுகளோடு குழந்தைகளையும் சுமந்து கொண்டு வெகுதுõரம் நடக்க வேண்டிய நிலை. அகதிகளை அலட்சியமாக நடத்தாமல், கொஞ்சமாவது கௌரவமாக நடத்த அரசு முயற்சிகள் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்கிற ரோஸ்மேரி, அகதிகளுக்கான தொண்டு நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறார்.

மீனவர் கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த அருளானந்தம் அகதிகளோடு மீனவர்களையும் சேர்த்துப் பந்தாடுகிறது அரசாங்கம் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார். இலங்கையில் உயிரைப் பணயம் வைத்து அகதிகளை ஏற்றி வருகிற இலங்கைத் தமிழ் மீனவர்கள் அந்நாட்டுக் கடற்படையிடம் சிக்கினால் மரணமோ, சிறைத் தண்டனையோ நிச்சயம். இந்தியக் கடற்படையிடம் சிக்கினாலும் அதே பரிசுதான். இரண்டு நாட்டு அரசுகளும் அகதிகள் மீது இரக்கப்படாமல் நடுக்கடலிலேயே கொன்றுவிட வேண்டும் என்று விரும்புகிறதா? கிடைக்கிற எந்த மீனவரையும், அகதியையும் விடுதலைப் பலியாகவே சித்திரித்து, விசாரணை என்கிற பெயரில் சித்ரவதை செய்து படகைப் பறிமுதல் செய்து சிறையில் தள்ளினால், மீனவர்கள் எப்படி அகதிகளைக் காப்பாற்றுவார்கள்? கடல் நடுவில் உள்ள திட்டில் பசியோடும், பயத்தோடும் இருக்கிற சகோதரர்களைக் கனிவோடு ஏற்றிக் கொண்டு ஒரு தமிழக மீனவன் கரைக்கு வந்துவிட்டால் அவனது வாழ்க்கையே முடிந்துவிடும். இரக்கப்படக்கூடாது என்று அரசாங்கமே சொல்வது தான் வேதனையாக இருக்கிறது. இரண்டு நாட்டு மீனவர்களையும் கைது செய்து கொடுமைப்படுத்துவதை, இரண்டு நாடுகளும் உடனடியாகக் கைவிட வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுகிறார் அருளானந்தம். மண்டபம் அகதிகள் சிறப்பு முகாமுக்குள் நுழைந்தால் தங்களுக்கு வழங்கப்படுகிற உதவித் தொகையையும், உணவுப் பொருட்களையும் அதிகரிக்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைக்கிறார்கள் அகதிகள்.

குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்படுகிற உதவித்தொகையில் பால் வாங்கவும் ஏலாது. எங்களுக்கு ஏதேனும் உடலுழைப்பு செய்ய வாய்ப்பு ஏற்படுத்தித் தந்தால், நாங்கள் எங்கள் உழைப்பிலேயே கொஞ்சம் சுயமரியாதையோடு வாழ்ந்துவிடுவோம் என்கிறார்கள் அகதிகள் கண்ணீரோடு.

அகதிகள் வந்திருப்பதாகக் காவல் நிலையங்களிலிருந்து மண்டபம் முகாம் அதிகாரிகளுக்குத் தகவல் வந்து கொண்டே இருக்கிறது. அரசு அலுவலகத்தில் கோப்புகள் நகரும் விதத்திலேயே மிகவும் மந்தகதியில் நடக்கின்றன. வேலைகள், அகதிகளுக்கு வழங்கப்படுகிற உணவுப் பொருட்களிலும் முறைகேடுகள் நடப்பதாகப் புகார்கள் இருக்கின்றன. சொந்த நாட்டில் மட்டுமின்றி, வந்த நாட்டிலும் வஞ்சிக்கப்படுகிறார்கள் அப்பாவிகள், எங்கள் சகோதர நாடுதானே இந்தியா எங்கள் நாட்டில் அமைதி ஏற்பட, எங்கள் தமிழ்ச் சகோதரர்கள் உதவி செய்வார்கள்தானே? என்று மூட்டை முடிச்சுகளோடு நம்பிக்கையையும் சுமந்தபடி கேட்கிறார்கள் இலங்கைத் தமிழ் அகதிகள்.

தனுஷ்கோடி கடல் அகதிகளின் கண்ணீரால் அதிகமாகவே கரிக்கிறது!

சென்னை விஜயம்..

2006-07-06T03:37:00.000-07:00

மன்னிக்கனும்...மன்னிக்கனும்...மன்னிக்கனும்... போன மாசம் அவசரமா சென்னை போக வேண்டியதா போச்சு. சொல்லக்கூட நேரம் இல்ல. இதோ இப்பதான் வந்து கனிணி முன்னாடி இருக்கேன். ஆனா! சென்னைக்கு நான் வந்த விஷயத்தை சென்னைவாசிகளுக்கு நம்ம மழை சொல்லிடிச்சு. சென்னை 8 மாசத்துல ஒரு மாற்றமும் இல்ல. அப்படியே தான் இருக்கு. ஆனா என்னோட பார்வை தான் மாறியிருக்கு. சென்னையும் பக்ரைன் மாதிரி மாறாதா என சின்ன ஆசைதான். அப்புறம் என்ன 10 நாளும் ஊர் சுத்தறது தான் வேலை. வானிலையும் கொஞ்சம் நல்லா இருந்ததால கவலையே இல்ல. நிறைய வேலை பாதியிலே இருந்தது. ஒரளவுக்கு முடிச்சாசு. அம்மாவின் ஆசையை இப்போதான் நிறைவேத்த முடிந்தது.

சென்னை வந்ததுக்கு இன்னோரு முக்கிய காரணம், ஸ்ரீராம். இரண்டரை வயது அண்ணன் மகன். 8 மாசமா வெறும் தொலைபேசியிலே குரலைக்கேட்டவனுக்கு ஒரு எட்டு போய் பாக்கலாம்னு நினைச்சேன். உடனே கிளம்பிட்டேன். ஸ்ரீராம் மீது எல்லோருக்கும் கொஞ்ச பாசம் அதிகம். குடும்பத்திலே முதல் குழந்தை. அதுவும் எனக்கு ரோம்ப ராசிக்கார பயல். அவன் பிறந்தநாள் அன்று தான் என் வேலையோட 'Appointment Order' வாங்கினேன். அவன் என்ன கேட்டாலும் வீட்டில அடுத்த நொடி இருக்கும். எல்லாரும் கொஞ்சம் அதிகமாவே செல்லம் கொடுப்போம்.

நான் அவசரமா கிளம்ப வேண்டியிருந்ததால அவனுக்கு எதுவும் வாங்கமுடியலை. வழியிலே கொஞ்சம் இனிப்பு தான் வாங்க முடிஞ்சது. பரவாயில்ல! இந்தியா போய் வாங்கிகலாம்னு வந்துட்டேன்.

இந்தியாவில, முடிந்த அளவு நேரத்தை அவனுக்காக செலவளித்தேன். அவனுக்கு பிடிச்சது, பிடிக்காதது, பார்த்தது, கேட்டது எல்லாம் வாங்கித்தரனும் ஆசைப்பட்டேன். இரண்டரை வயசு ஆசைகள் ஒன்னும் பெரிசா இல்ல. 10 நாளும் எப்படிப்போச்சு தெரியலை. கிளம்ப வேண்டிய நாள் வந்தாச்சு. அம்மா இன்னும் கொஞ்ச நாள் இருக்க சொன்னாங்க. ஆனா நான் தான் விடுப்புல இருந்தா சம்பளம் வராது னு கிளம்பிட்டேன்.

எனக்கு மறுநாள் அதிகாலைல Flight. அதனால பொருள் எல்லாம் முதல் நாளே எடுத்து வச்சுட்டேன். காலைல ஸ்ரீராம எழுப்ப வேண்டாமே சொல்லிட்டு அப்போதே விடைப்பெற்றுவிட்டேன். அவன் தூங்க போய்விட்டான். நானும் அன்றைய கால்ப்பந்து போட்டியில் அமர்ந்துவிட்டேன். சிறிது நேரம் களித்து, எனக்கு பக்கத்தில் இருந்து ஒரு குரல் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. போட்டியில் லயித்திருந்த நான், சற்றே திரும்பிப்பார்தேன். ஸ்ரீராம் பக்கத்தில் அமர்ந்து எதோ சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். அவன் மழலை மொழி எனக்கு சரியாக விளங்காது என்பதாலும், போட்டியின் மீது கவனம் இருந்ததாலும் சரியாக கவனிக்கவில்லை. குரல் திரும்ப திரும்ப கேட்கவே, சற்றே கவனிக்க அரம்பித்தேன்.

"சீத்தா ... ஊருக்கு.... நாளைக்கு.... போ... no" என்றான். அவன் சொல்ல நினைத்தது பின்னர் தான் புரிந்தது. அவன் முதல் முறையாக பிரிவு என்பதை உணர்கின்றான். அவன் கண்களின் இருந்த பிரிவை கண்டேன். அவன் அதிகமாக அடம் பிடிக்க தெரியாது. வீட்டில் எல்லோரும் வேலைக்கு செல்வதால் அவனுக்கு அது பழகிவிட்டது. ஆனால், இந்த முறை அவன் அழுது அடம் செய்திருந்தால், அதை பெரிதாக எடுத்திருக்க மாட்டேன். இந்த முறை அவன் கேட்ட விதம் வேறுவிதமானது. அவன் பிரிவை எண்ணி, என்னை வேண்டிக்கொண்டு இருந்தான். என்னால் அவனுக்கு விடைத்தர முடியவிலை.

அவன் கேட்டாதது, தெரியாதது எல்லாம் வாங்கித்தந்த என்னால், இதை செய்ய முடியவில்லை. அப்பொழுது சில மாதங்களுக்கு முன்பு படித்த ஒரு கதை ஞாபகம் வந்தது.

அப்பா அலுவலகத்தில் இருந்து வீடு திரும்பினார். தன் அறு வயது மகன் துங்காமல் சோபாவில் அமர்ந்திருப்பதை பார்தார்.

"இங்க என்னடா பண்ற. இன்னும் துங்கலையா?" அப்பா மகனிடம் கேட்டார்.

"அப்பா நாளைக்கு School' ல Annual Day' பா. நான் பேச்சுப்போட்டியில பரிசு வாங்குறேன். நிங்க நாளைக்கு School' க்கு என்னோட வருவிங்களா?".

"கண்ணா! நாளைக்கு அப்பாவுக்கு office' ல முக்கியமான வேலை இருக்குடா. என்னால வர முடியாது பா. நீ போய் தூங்கு."

"அப்பா! எல்லாரோட 'Parents' சும் வராங்கப்பா. ஒரு நாளைக்கு வந்தா போதும்பா! நான் தான் first prize வாங்குறேன். நீங்களும் வரனும்பா!"

"கண்ணா! அப்பா சொன்னா கேட்டுக்கனும். போய் தூங்கு."

"இல்ல பா ......"

"டேய், அப்பா இவ்வளவு சொல்றேன், இன்னும் பிடிவாதமா இருக்கியே. நீ கேட்டதெல்லாம் வாங்கி தரேன். 'Pocket Money' தரேன். உன்னக்கு எல்லாம் செய்தாலும் இப்படி அடம் பிடிக்கிறியே! அப்பா, ஒரு நாள் 'Office' போகலைனா 1000 ருபாய் நஷ்டம். அப்புறம் யார் உன்னக்கு இதெல்லாம் பண்ணுவா. நீ போய் தூங்கு" எனறார் கோபமாக.

மகன் அறையை விட்டு வெளியேறினான்.

சிறிது நேரம் பிறகு, மகன் கதவை திறந்தான்.

"அப்பா!"

"என்னடா"

"அப்பா, நிங்க தந்த 'Pocket Money' ல கொஞ்சம் save பண்ணிருக்கேன். 800 ருபாய் இருக்கு. இதை வாங்கிக்கிட்டு ஒரு நாள் என் கூட வர முடியாதா?"

அப்பா அதிர்ந்தார்.

-------------------------------------

நல்லவேளை, நான் அம்மாவிடம் என் சம்பளத்தை பற்றி சொன்னதை அவன் கேட்கவில்லை. இல்லை என்றால், அவன் என்னுடைய ஒரு நாள் சம்பளம் தந்து என்னை உடைத்திருப்பான்.

இன்றும் சில சமயம், ஸ்ரீராம் எனது வீட்டிலுள்ள அறைக்கு சென்று தேடுகிறான். சில நாட்களில் என்னை மறந்துவிடுவான். நானும் அவனின் நினைவுகளில் இருந்து விடுபடுவேன்.

மறதி என்று ஒன்று கடவுள் தராவிட்டால் உலகம் எப்பொழுதோ கண்ணிரில் முழ்கியிருக்கும்.

பிரிவுடன்,

ஸ்ரீதர்

June 15, 2006

2006-06-15T08:07:00.000-07:00

இந்த வாரம் மென்பொருள் துறையில் நடைமுறையில் உள்ள சில பழக்கங்களை எழுத போகிறேன். மென்பொருள்கள் பல வகையாக பிரிக்கலாம். அதில்

1. பயனாளர் சாரத மென்பொருள் (Generic Software)
2. பயனாளர் சார்ந்த மென்பொருள் (Customized Software)

முதல் வகை மென்பொருள், ஒரு குறிப்பிட்ட பயனாளர் சாராமல், எல்லோரும் பயன்படுத்த இயல்பாக அமைந்திருக்கும். இரண்டாவது ஒரு பயனாளரின் தேவைக்கு எற்ற மாதிரி அமைந்திருக்கும். முதல் வகைக்கு எடுத்துக்காட்டாக Microsoft' ன் சில மென்பொருள்களை சொல்லலாம்.

மென்பொருள் வாழ்க்கை சுழற்சி (SDLC) என்பது ஒரு மென்பொருள் முதற்க்கட்ட ஆய்வு முதல் அதன் இறுதிக்காலம் வரை வரையறுப்பதாகும். இந்த சுழற்சி சில மாதங்கள் முதல் பல வருடங்கள் வரை செல்லும். இந்த சுழற்சியில் மென்பொருள் வெகுவாக செதுக்கப்பட்டு பின்னர் வெளியிடப்படும்.

இந்த சுழற்சியின் ஒரு கட்டமாக மென்பொருள் பரிசோதனை காலம் வரும். மென்பொருள் உருவாகும் போது ஏற்படும் தவறுகளை கண்டுப்பிடித்து திருத்துவதாகும். இது மிக முக்கிய காலமாக மென்பொருள் வாழ்க்கையில் கூறிப்பிடுவர். இந்த பரிசோதனை காலம் முன்று வகைப்படும்.

1. செயல்ப்பாடு பரிசோதனை (Functional Testing)
2. செயல்த்திறன் பரிசோதனை (Non-Functional Testing)
3. பயனாளர் பரிசோதனை (End-User Testing)

ஒவ்வொறு காலத்திலும் மென்பொருள் சிராக பரிசோதிக்கப்பட்டு பின் உற்பத்திக்கு (Production) அனுப்பிவைக்கப்படும். இப்படி உற்பத்தியில் இருக்கும் போது ஏற்படும் தவறுகளை போக்க அவ்வப்போது சிர் துண்டுகள் (Patches) வெளியிடப்படும். Microsoft இது போல பல துண்டுகளை எல்லா மாதமும் வெளியிட்டுக்கொண்டே இருக்கும். நிங்கள் கேட்பது புரிகிறது. ஒழுங்காக பரிசோதனை செய்தால் எதற்க்கு சிர் துண்டுகளை வெளியிட வேண்டும்?.

தற்பொழுது உள்ள எந்த மென்பொருளும் தவறே இல்லை எனக்கூற இயலாது. எல்லா மென்பொருளும் அதன் பரிசோதனை காலதிலிருந்து தப்பின தவறுகளுக்கு சிர் துண்டுகள் கொண்டே சரி செய்ய இயலும். அதனால், மென்பொருள் வாழ்க்கை சுழற்சியில் 'மென்பொருள் பராமரிப்பு' என்று ஒரு காலமும் உண்டு.

இதை எல்லாம் நான் எதுக்கு எழுதினேன் மட்டும் யோசித்து பாத்திங்கனா ஒரு உண்மை தெரியும். இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு பன்ற மென்பொருள் இவ்வளவு தவறுகள் இருக்குதுனா, என்னோட துகள் (Blog) ல ஒரு சில சொல் தவறுகள் இருப்பதில் என்ன தப்பு? எல்லா தடவையும் நான் இரண்டு தரம் பிரசுரிக்கிறேன். எனது பதிவிற்க்கு வருபவர்கள் எல்லாம் என் துகளை சொற்ப்பரிசோதனை செய்கின்றனர்.

இந்த துகளில் தவறுகள் குறைந்திருக்கும் என்று எண்ணுகின்றேன். சரி இந்த வாரம் இனைய முகவரி,

http://www.indlinux.org/

இங்கிருந்து தமிழ் லினக்ஸ்சை பதிவிறக்கம் செய்யலாம். இந்த லினக்ஸ் பதிவு மிக தொடக்க நிலையில் இருந்தாலும் அவர்கள் எடுத்த முயற்சி பாராட்டுதலுக்கு உரியது. இது போது பயனாளர்களுக்கு சிக்கிரமே கிடைக்கும் என நம்புகிறேன்.

எனது விட்டில் கனிணி வந்த முதல் நாள், அப்பாவை அழைத்து அமர வைத்தேன். அவரிடம் சுட்டியை (Mouse) கொடுத்து இயக்க வைத்தேன். அப்பா எல்லாம் ஆங்கிலத்தில் இருந்ததை பார்த்து தமிழில் வேண்டும் எனக்கேட்டார். அதற்க்கு நான் பெருமையாக 'அதுக்கென்ன எழுதிட்டா போதும்' என்றேன். இன்று வரை அப்பா நான் தமிழில் இயக்க சுழலை தருவேன் என கனிணி பயிலாமல் காத்திருக்கிறார். அப்பாவுக்கு தன் மகன் பெரிய 'Bill Gates' னு நினைப்பு. நான் பட்ற கஷ்டம் யாருக்கு தெரியும். இந்திய திரும்பினதும் இதைப்போட்டு பந்தா பண்ண வேண்டும்.

முக்கிய அறிக்கை:

எனது நண்பர் திரு. ராஜேஷ் கண்ணன் அவர்கள் என்னிடம் 'முல்லா கதை' கேட்பதாக வாக்களித்து விட்டு, இன்று வரை தலைமறைவாக உள்ளார். இன்னும் ஒரு வாரத்தில் அவர் கதை கேட்காவிட்டால் என்னுடைய அடுத்த பதிவில் அக்கதை பரசுரிக்கப்படும் என்று வன்மையாக எச்சரிக்கின்றேன். உலக நலன் கருதி அவர் என்னிடம் கதைக்கேட்க வேண்டும்.

பின் குறிப்பு:

இந்த துகளின் நான் மொழிப்பெயர்த்த வார்த்தைகள் எல்லாம் எங்கிருந்தும் எடுக்கப்படவில்லை. இதற்க்கு தகுந்த வார்த்தைகள் இருந்தால் அனுப்பவும்

Testing - பரிசோதனை (Blood Testing லிருந்து எடுக்கப்பட்டது)
செயல்ப்பாடு பரிசோதனை - Functional Testing
செயல்த்திறன் பரிசோதனை - Non-Functional Testing
பயனாளர் பரிசோதனை - End-User Testing

சிர் துண்டுகள் - Patches
Software Development LifeCycle - மென்பொருள் வாழ்க்கை சுழற்சி
Production - உற்பத்தி
Blog - துகள் (Logging Bits - Blogs)

இறுதியாக,

Rose flower little rose flower,
a rose flower which says my name,
swaying in the breeze alone,
with only your songs for a companion

பூக்களுடன்,

ஸ்ரீதர்

June 09, 2006

2006-06-09T08:30:00.000-07:00

என் சிறு வயதில் சின்ன செடிகளை வைத்து விளையாட பிடிக்கும். என் பள்ளிக்கால நண்பனின் தந்தை எங்களது பள்ளியருகே உரக்கடை வைத்திருந்தார். அவன் என்னக்கு நெருங்கிய நண்பன். அதனால், கடைக்கு வரும் புதுரக விதைகளை எடுத்து வருவான். எங்கள் பள்ளியில் ஒர் முலையில் அதனை வளர்ப்போம்.

விதையை முதலில் சுத்தம் செய்து, அதை இட தகுந்த இடம் தேடுவோம். பின்னர் அதனை மண்ணில் புதைத்து சரிப்பார்போம். அவனுக்கு இதில் PHD முடித்தவன். நான் அவன் சொல்வதெல்லாம் செய்வேன். எனது 'water bag' ல் தண்ணர் கொண்டுவந்து முளைகளுக்கு எல்லாம் உத்துவேன். ஒவ்வொரு நாளும் அந்த விதையை சுற்றியே எங்கள் நினைவுகள் இருக்கும்.

ஒரு நாள் அந்த விதை மண்ணில் இருந்து எழும். அன்றிரவு எதோ சாதித்த மாதிரி மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். அந்த பள்ளிக்காலம் முடிந்தப்பின், நான் பதினோரம் வகுப்பு அதேப்பள்ளியில் சேர்ந்தேன். எனது முதற்ப்பாடமாக கணினியை எடுத்தேன். 'ரோஜா' படம் பார்ததில் இருந்து கணினி மீது ஒரு காதல். அதனால் அதன் மீது அதிக கவனம் செலுத்தினேன். நான் எழுதும் ஒவ்வொரு 'Program' க்கும் உயிர் இருப்பதாக எண்ணினேன்.

கண்ணதாசனின் ஒரு பாடல் வரியில், 'கவிதைகள் படைப்பதால் கடவுள் ஆகிறேன்' எனக்கூறுவார். நானும் 'Program' மைப்படைப்பதால் இறைவனாகிறேன் என்றேன். எனது நண்பர்களுக்கு சுத்தமாக புரியவில்லை.

எனது 'Program'கள், 'Cyber' உலகில் உயிருடன் இருப்பதாக இன்றும் எண்ணுகின்றேன். அதனால் நான் கடவுள் ஆகிறேன். கடவுள் தனது படைப்பில் எப்பொழுதும் தவறு செய்வதில்லை. இப்படி எண்ணும் போது எனது வேலையில் தவறு செய்ய விருப்பம் இல்லை.

கடந்த ஒரு வாரமாக ஒரு ' Production Environment' டை உருவாக்குவதில் ஈடுபட்டுள்ளோம். இது 'Mainframe' கணினிக்கு உயிர் கொடுப்பதாகும். 'Mainframe' என்பது மிகப்பெரிய 'Super Computer' அல்ல. அனால், தற்பொழுது சந்தையில் இருக்கும் கணினிகளில் பெரியது. சரியாக சொல்லாம் என்றால், இந்தியாவின் பொருளாதாரம் இந்த கணினிகளில் ஒடிக்கொண்டு இருக்கிறது எனலாம். இந்த வேலை தொடர, நான் ஒரு அழகிய விதை, செடியாக வளர்வதை உணர்கிறேன். கணினி உயிர்ப்பெற்று கண் சிமிட்டும் நேரம் ஒரு மலர்ச்சி தெரிகிறது. இதற்க்காக 8 மாதங்கள் காத்திருந்தேன்.

'Bahrain' சாப்பாடு அழுத்துவிட்டது. சிக்கிரம் வீடு திரும்பி அம்மா, அண்ணி சமையலை குறை சொல்ல வேண்டும்.

தமிழ் இனையத்தில் வளர்வது வியப்பாக உள்ளது. இந்த வாரம், தமிழ் 'wikipedia' தளத்தை பார்த்தேன். அது தமிழ் 'Encyclopedia' போல இருந்தது.

என்னால் இப்பொழுது தமிழிலேயே தெடுச்சொற்களை தட்டச்சு செய்ய முடிகிறது. தமிழை யாராவது ஒருவர் எந்த காலத்திலும் வளர்த்துக்கொண்டே இருப்பார்கள்.

அவலுடன்,

ஸ்ரீதர்

வலையில் விழுந்தது !!! -- குத்திக் காட்டியது - என் தமிழ் ...!

2006-06-09T08:29:00.000-07:00

குத்திக் காட்டியது - என் தமிழ் ...!

தாத்தாவின் மூக்குக் கண்ணாடி
கைத் தவறி விழும் முன் சொன்னேன்
"Sorry" தாத்தா என்று ...!

தூங்கும் பொழுது கழுத்து வரை
போர்த்தி விடும் கருணை - தூக்கத்திலும் சொல்வேன்
"Thanks" ம்மா என்று ...!

நாளை நண்பனின் பிறந்த நாள் - இன்றே
வாழ்த்து அட்டையில் எழுதினேன்
"Happy Birthday da" என்று ... !

காலையில் நாளிதழ் படிக்கும் போது எதிர் விட்டுக்காரர்
அவர் சொல்லும் முன் - முந்திக் கொள்வேன்
"Good Morning Uncle" என்று ...!

கோயிலில் பத்தாம் வகுப்பு சிநெகிதி கணவனுடன்
அவள் பேசும் முன் - முடித்துக் கொள்வேன்
"Hai" என்று ...!

மாலையில் கடற்க்கரையில் என்னவள் - மணலில்
அவள் விரல் பிடித்தே எழுதுவேன்
"I Love You" என்று ...!

இரவில் ...
வீட்டிற்கு செல்லும் வழியில் - காலை
குத்தியது முள் ...!
"Amma" அம்மா என்று அலறினேன் ...
குத்தியது முள்ளில்லை - என்னை
குத்திக் காட்டியது - என் தமிழ் ...!

http://en-kavithai.blogspot.com/2006/06/blog-post.html

Orkut போதை

2006-06-02T02:48:00.000-07:00

மீண்டும் ஒரு சின்ன துகள். சில காலமாக நான் நேரத்தை நன்றாக வீணாக்குகிறேன். இன்று காலையில் இருந்து இந்த திரைக்கு முன் தான் இருக்கிறேன். எதுவும் செய்யவில்லை. எல்லாம் இந்த orkut வந்த நேரம். வலையுலக போதையில் வாழ்ந்துக்கொண்டு இருக்கின்றேன். சரி எனக்கு வந்த ஒரு ஆங்கில மின்னஞ்சல். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. புரிந்தவர்கள் விளக்கவும்.

FROM THE DESK OF : MR MUSA AHMED

AUDITING AND ACCOUNTING SECTION,

AFRICAN DEVLOPMENT BANK ( A.D.B )

OUAGADOUGOU BURKINA-FASO,WEST AFRICA.

ATTENTION PLEASE

I AM MR MUSA AHMED THE DIRECTOR IN CHARGE OF AUDITING AND ACOUNTING
SECTION OF AFRICAN DEVELOPMENT BANK (A.D.B) OUAGADOUGOU BURKINA-FASO WEST AFRICA. WITH DUE RESPECT AND REGARD. I HAVE DECIDED TO CONTACT YOU ON A BUSINESS TRANSACTION THAT WILL BE VERY BENEFICIAL TO BOTH OF US AT THE END OF THE TRANSACTION . DURING OUR INVESTIGATION AND AUDITING IN THIS BANK, MY DEPARTMENT CAME ACROSS A VERY HUGE SUM OF MONEY BELONGING TO A DECEASED PERSON WHO DIED IN A PLANE CRASH AND THE FUND HAS BEEN DORMANT IN HIS ACCOUNT WITH THIS BANK WITHOUT ANY CLAIM OF THE FUND IN OUR CUSTODY EITHER FROM HIS FAMILY OR RELATION BEFORE OUR DISCOVERY TO THIS DEVELOPMENT. THE SAID AMOUNT WAS (U.S 22.85M DOLLARS). AS IT MAY INTEREST YOU TO KNOW, I GOT YOUR IMPRESSIVE INFORMATION THROUGH INTERNET DIRECTORY . MEANWHILE ALL THE WHOLE ARRANGEMENT TO PUT CLAIM OVER THIS FUND AS THE BONAFIDE NEXT OF KIN TO THE DECEASED, GET THE REQUIRED APPROVAL AND TRANSFER THIS MONEY TO A FOREIGN ACCOUNT HAS BEEN PUT IN PLACE AND DIRECTIVES AND NEEDED INFORMATION WILL BE RELAYED TO YOU AS SOON AS YOU INDICATE YOUR INTEREST AND WILLINGNESS TO ASSIST, AND ALSO BENEFIT YOUR SELF TO THIS GREAT BUSINESS OPPORTUNITY. IN FACT I COULD HAVE DONE THIS DEAL ALONE BUT BECAUSE OF MY POSITION IN THIS COUNTRY AS A CIVIL SERVANT (A BANKER),WE ARE NOT ALLOWED TO OPERATE A FOREIGN ACCOUNT AND WOULD EVENTUALLY RAISE AN EYE BROW ON MY SIDE DURING THE TIME OF TRANSFER BECAUSE I WORK IN THIS BANK. THIS IS THE ACTUAL REASON WHY IT WILL QUIRE A SECOND PARTY OR FELLOW WHO WILL FORWARD CLAIMS AS THE NEXT OF KIN WITH AFFIDAVIT OF TRUST OF OATH TO THE BANK AND ALSO PRESENT A FOREIGN ACCOUNT WHERE HE WILL NEED THE MONEY TO BE RE-TRANSFERRED INTO ON
HIS REQUEST AS IT MAY BE AFTER DUE VERIFICATION AND CLARIFICATION BY THE CORRESPONDENT BRANCH OF THE BANK WHERE THE WHOLE MONEY WILL BE REMITTED FROM TO YOUR OWN DESIGNATION BANK ACCOUNT. I WILL NOT FAIL TO INFORM YOU THAT THIS TRANSACTION IS 100% RISK FREE.ON SMOOTH CONCLUSION OF THIS TRANSACTION, YOU WILL BE ENTITLED TO 30% OF THE TOTAL SUM AS GRATIFICATION, WHILE 10% WILL BE SET ASIDE TO TAKE CARE OF EXPENSES THAT MAY ARISE DURING THE TIME OF TRANSFER AND ALSO TELEPHONE AND INTERNET BILLS, WHILE 60% WILL BE FOR ME AND MY COLEAGUES. PLEASE, YOU HAVE BEEN ADVICED TO KEEP "TOP SECRET" AS I AM STILL IN SERVICE AND INTEND TO RETIRE FROM SERVICE AFTER WE CONCLUDE THIS DEAL WITH YOU. I WILL BE MONITORING THE WHOLE SITUATION HERE IN THIS BANK UNTIL YOU CONFIRM THE MONEY IN YOUR ACCOUNT AND ASK ME TO COME DOWN TO YOUR COUNTRY FOR SUBSEQUENT SHARING OF THE FUND ACCORDING TO PERCENTAGES PREVIOUSLY INDICATED AND FURTHER INVESTMENT, EITHER IN YOUR COUNTRY OR ANY COUNTRY YOU ADVICE US TO INVEST IN. ALL OTHER NECESSARY VITAL NFORMATION WILL BE SENT TO YOU WHEN I HEAR FROM YOU.

I LOOK FORWARD TO RECEIVE YOUR PHONE AND FAX NUMBERS FOR EASY

COMMUNICATION,

YOURS FAITHFULLY,

MR MUSA AHMED

MOBILE: ( 00226 76086692)

FROM THE DESK OF : MR MUSA AHMED

AUDITING AND ACCOUNTING SECTION,

AFRICAN DEVLOPMENT BANK ( A.D.B )

OUAGADOUGOU BURKINA-FASO,WEST AFRICA.

நட்புடன்,

ஸ்ரீதர்

All the world's a stage

2006-05-25T07:31:00.000-07:00

நானும் ஒவ்வோரு வியாழக்கிழமை தோறும் துகள் எழுத வேண்டும் என்று அசைப்படுகிறேன். ஆனால் அது கடந்த வாரம் தவறிவிட்டது. எனது வலைப்பக்கங்கள் தமிழில் தான் இருக்க வேண்டும் என்று பிடிவாதமாக உள்ளேன். அம்மா நான் எல்லா விஷயத்திலும் மிக பிடிவாதமாக இருகிறேன் என்று திட்டுவார். ஆனால் எனது நண்பர்கள் அப்படி சொல்வதில்லை. சில நெருங்கிய நண்பர்கள் உடன் பிடிவாதமாக இருந்திருகிறேன்.

எல்லா மனிதர்களுக்கும் ஒரு முகம், பல முகமூட்டிகள் உண்டு. இராவணன் போல மாற்றிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். நண்பர்கள் ஒரு முகம், வீட்டில் ஒரு முகம், பணியிடஙகளில் ஒன்று இப்படி பல முகம். இந்த சமுதாயதிற்காக நாம் பல முகமூட்டிகளை மாற்ற வேண்டும். ஆனால் பலர் இந்த முகமூட்டிகளை பல முறை மாற்றி தங்கள் உண்மையான முகத்தை மறக்கின்றனர்.

"All the world's a stage" என்பது போல் எல்லோரும் இங்கு நடிகின்றோம்.

கடந்த சில வாரங்களாக தலைநகரில் நடந்து வரும் தீவிர இட ஒதுக்கீடு போராட்டம் அதிர்ச்சியாக உள்ளது. நான் எந்த பக்கத்திற்க்கும் பரிந்து பேசுவதில்லை. முடிந்த வரை சமத்துவமாக ஏழுத போகிறேன்.

மருத்துவர்கள் போராட்டதினால் நோயாளிகள் படும் வேதனையை தொலைக்காட்சியில் (NDTV) கண்டேன். அதில் ஒரு வயது குழந்தைக்கு இடது கண்ணில் அடிப்பட்டு தையல் போடிருந்தனர். அதை சுத்தம் செய்து மறுபடி போட வேண்டும். அதற்கு மருத்துவர்கள் இல்லாமல் அழும் காட்சி மனதை கலங்கவைத்தது.

இந்த போராட்டதிற்கான காரணம் எனக்கு சரியாக புரியவில்லை. NDTV நடத்திய கருத்து கணிப்பின் முடிவில் 88% பேர் இட ஒதுக்கீடு வேண்டாம் என்றும், 12% பேர் இட ஒதுக்கீடு வேண்டும் என்றும் பதிலளித்து உள்ளனர். எனது கணிப்பு சரியானால், 88% மேல் வகுப்பை சேர்ந்தவர்கள் இட ஒதுக்கீடு வேண்டாம் என்றும், 12% பேர் இட ஒதுக்கீடு வேண்டும் என்றும் ஒட்டளித்து உள்ளனர். இதிலிருந்து 88:12 என்ற விகித்ததில் ஒரு ஆங்கில தொலைக்காட்சியை பார்த்து, செல்பேசியை பயன்படுத்தி ஒட்டளிக்க திறன் பெற்றவர்களாக உள்ளனர். வகுப்பை வைத்து இட ஒதுக்கீடு முறை அமைவது விரும்பதகாதது. ஆனால் அதற்கு முன் நம் கல்வி முறை மாற்றப்பட வேண்டும். கல்வி தற்பொழுது வியாபாரமாக இருக்கிறது. தரமான கல்விக்கு விலை தந்து வாங்கவேன்டியுள்ளது. இது மாறினால் ஒழிய இட ஒதுக்கீடு கட்டயமாகிறது.

இந்த போராட்டம் மீருகத்தனமானது என நினைகின்றேன். ஒரு உயிர் மற்றொரு உயிர் வருந்துவதைக்கண்டு வேடிக்கை பார்க்காது. ஆனால் இன்று மாணவர்கள், மருத்துவமனையின் வாசலில் நோயாளிகள் செல்லவிடாமல் போராட்டம் செய்கின்றனர். இவர்கள் படித்தப்பின் மக்களுக்கு சேவை செய்வது கேள்வியாகிறது. நாளை இவர்கள் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு சேவை செய்ய மாட்டேன் என்று கூறவும் வாய்ப்பிருகிறது. மருத்துவம் ஒரு தொழில் அல்ல, அது மக்கள் சேவை. ஒவ்வோரு மருத்துவரும் படித்தபின் சமுதாயதிற்காக சேவை செய்ய உறுதிமொழி எடுக்க வேண்டும். இனி அது தேவையிருக்காது.

மிகவும் வருத்ததுடன் எழுதிவிட்டேன். சரி இப்பொழுது ஒரு கீதா அக்காவின் வலைப்பக்கத்திலிருந்து ஒரு இணைப்பு. அவரது முதல் திருமண நாள் நினைவுகளை கடந்த வாரம் பகிர்ந்து கொண்டார்.

http://sivamgss.blogspot.com/2006/05/2_16.html

நட்புடன்,

ஸ்ரீதர்

தமிழ் இணைய பல்கலைக்கழகம்

2006-05-25T07:29:00.000-07:00

சற்றே சிறிய துகள்,

தற்செயலாக தமிழ் இணைய பல்கலைக்கழகம் இணையத்தளதை காண நேர்ந்தது. இந்த தளத்தில் பல சேவைகள் இலவசமாக அளிக்கப்படுகின்றது. இத் தளத்தில் உள்ள நூலகத்தை வலம் வர பதிவு செய்தேன். இந்த நூலகத்தில் பண்டைய தமிழ் நூலகள், இலக்கியங்கள், அகராதிகள் மற்றும் பட தொகுப்புகளை இலவசமாக படிக்க முடிந்தது.

தமிழ் இலக்கணம், காப்பியங்களை இணையத்தில் தொகுத்து இருப்பது வியப்பாக இருக்கிறது. தமிழர்கள் கண்டிப்பாக பதிய வேண்டிய இணையத்தளம்.

http://www.tamilvu.org/

ஸ்ரீதர்

வலையில் விழுந்தது !!! -- எழில்முதல்வனின் கவிதை

2006-05-25T07:28:00.000-07:00

தனியே விடு, என்னைத் தனியேவிடு
அழவேண்டும் நான் என்னைத் தனியே விடு

பெருஞ்சுமை நெஞ்சில் கனக்கிறது-ஒருபிரளயம் என்னுள் நடக்கிறது
நெருஞ்சியின் மேலே நடப்பது போல-என் நினைவுகள் என்னை வதைக்கிறது.

உடம்பே வாயாய் அழவேண்டும்-நான் 'ஓ' வென்றலறி விழ வேண்டும்
வடிகால் தேவை-இலையென்றால் இவ்வாரிதி எனை விழுங்கி விடும்.

ஊற்று மணற்கரை போல்-மனம்
உருகி நெகிழ்ந்திட வேண்டும்
நீற்றுத் துகளெனத் துன்பம் நீங்கிப்
பொடிந்திட வேண்டும்
வெந்த பசும்புண் போலே-இதயம்
இந்த அழுகையின்றி-மருத்துவத்தால்
ஏதும் பயனுண்டோ-தனியே விடு என்னை

ஒற்றைச் சிறிய கிளை -
முற்றி உடைந்த பலாப்பழத்தைப்
பற்றியே தாங்கிடுமோ?
இற்று முறிந்திடுமோ?
தளைகளை விட்டு நான் விடுபட வேண்டும்
தாங்கும் சுமைகளை இறக்கிட வேண்டும்

நவின திருவிளையாடல் !!!

2006-05-21T01:01:00.000-07:00

2006-05-04T23:58:00.000-07:00

இப்பொழுது எல்லாம் வலை துகள் எழுதுவதிற்க்கு சிறிது தயக்கம் வருகிறது. வலையில் உள்ள சில துகள்களை படிக்கும் போது நான் எல்லாம் எழுத ஒன்றும் பெரிதாக சொல்லவில்லை. இருந்தாலும், எனது துகளை பிறரால் தொடர முடியாத காரணத்தினால் இன்றும் தமிழை கொல்வேன்.

http://muthukmuthu.blogspot.com/
http://bbthots.blogspot.com/
http://kaipullai.blogspot.com/
http://thamizmanam.com/

கடந்த வாரம் அட்சய திருதை பண்டிகை. இந்த பண்டிகை யார் இந்த உலகிற்க்கு சொல்லியது என்று தெரியவில்லை. இது மலையாள தோழர்கள் கொண்டாடியதாக கேள்வி. ஆனால் இப்பண்டிகை இப்பொழுது உலகமே கொண்டாடப்படுகிறது. பலரை மாத இறுதியில் திண்டாட வைக்கிறது. இந்த வருடம் நான் தப்பினேன். நேற்று அம்மாவிடம் தங்க நிலவரம் பற்றி கேட்டேன். அது எட்டாக்கனியாக இனித்தது.

எனது அருமை தம்பி (சித்தியின் மகன்), சித்திக்கு தங்கம் தந்து குளிர செய்து விட்டான். எனது பாடு திண்டாட்டம் ஆகிவிட்டது. ஒரு வழியாக பின்னர் தருகிறேன் என்று தப்பிவிட்டேன்.

தமிழர் வருடபிறப்பை மறக்கும் நமக்கு, பிற பண்டிகை எதற்க்கு?. இப்பண்டிகையின் எனக்கு விளங்கவில்லை. ஒரு பக்கம் இது சுயநலத்தை வளர்ப்பதாக இருக்கிறது. Possession (Possessiveness) on the costlier thing. இதனால் ஒரு சிலருக்கே (தங்க கடை) லாபம்.

கடந்த வாரம் நிகழ்ந்த Karvvy சேதிக்கும் இதற்க்கும் பெரிய மாற்றம் இல்லை. தனி வியாபாரிகள் (Retail Investors) இதனல் நன்கு நஷ்டமடைந்து உள்ளனர்.

பிறகு சில திரை செய்திகள் :-).

சிலர் படம் எடுப்பதை விட்டு சும்மா இருக்கலாம். சமீபத்திய படங்கள் எல்லாம் குப்பைக்கு கூட விளங்காதவை. அவற்றை எடுப்பதிற்க்கு மாட்டுசாண எரிப்பொருள் செய்யலாம். எனக்கு நாடு திரும்பவே பயமாக இருக்கிறது. இங்கையே "Kஅஜ க டொச்த்" சொல்லிக்கொண்டு தங்கிவிடலாம் போல் உள்ளது.

"The Da-Vinci Code" படம் இம்மாதம் திரைக்கு வருகிறது. இது புத்தகமிலிருந்து படமாக எடுக்கபடுகிறது. இந்த படதின் சில பகுதிகள் இணையதில் காண முடிந்தது. சற்று சொதப்பலக்கு இருக்கும் என்று நினைகிறேன். இறுதி முடிவு படம் திரைக்கு வந்தப்பின் எழுதுகிறேன். அதுவரை,

http://flash.sonypictures.com/movies/davincicode/website/home.html

2006-04-20T12:45:00.000-07:00

இந்த வாரம் சில துயரமான சம்பவங்களின் கோர்வை கடந்த சில வாரங்களில் சிலரின் மறைவு என்னை துக்கத்தில் நிறுத்தியது.

எனது கல்லூரி காலங்களில் நான் வேதத்திரி மகரிஷி மன்றத்தில் தியானம் கற்றேன். என்னுடைய சோதனை காலங்களில் அது அறுதலாக இருந்தது. மனதை ஒரு நிலை படுதுவதின் முலம் காணும் விந்தையை கண்டேன். அவரின் புத்தகங்கள் மற்றும் குறிப்புகளை சேகரித்தேன். அந்த சில மாதங்கள் என்னுடைய வாழ்க்கை பாதையை காட்டியது.

மகரிஷி சென்ற மாதம் இயற்கை எய்தினார். ஒரு நண்பனின் மடலின் முலம் இதை தெரிந்து கொண்டேன். அவரின் சில குறிப்புகளை இன்றும் தொடர்ந்து வருகிறேன்.

இந்த வேகமான வாழ்க்கை முறையில் தியானம் மற்றும் யோகா அறிவியல் கற்பது கட்டாயமாகிறது. தியானம், அறிவியலில் ஒரு பாகமாக கருதுகிறேன். அதை தியானம் கற்றவரே அரிய முடியும். நான் பல நண்பர்களை மன்றத்தில் சேர்த்துள்ளேன். ஒரு முறையாவது ஆழியாறு சென்று மகரிஷியை சந்திக்க வேண்டும் என இருந்தேன். அது இறுதியில் முடியவில்லை.

இந்த அமைப்பின் வலை முகவரி,

http://www.vethathiri.org/tamil

வாழ்க வளமுடன்,

ஸ்ரீதர்

2006-04-13T13:47:00.001-07:00

உஙக்ள் முயற்சிகள் அனைத்தும் இந்த புத்தாண்டில் வெற்றிப்பெற எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.

அன்புடன்,

ஸ்ரீதர்

2006-04-06T08:15:00.000-07:00

கடந்த வாரம் ஏழுதிய துகளுக்கு விமர்சனத்தை அறிந்தேன். வார்த்தை பிழையை குறைக்க வேண்டும். அதற்காக ஏழுதுவதை நிறுத்த போவதில்லை. திருவிளையாடல் படத்தில் ஒரு காட்சி,

" எனது Blog'ல் பிழை உள்ளதா !!!
வார்த்தை பிழையா !! அல்லது
பொருட் பிழையா !! "

கண்டிப்பாக பொருட்பிழையாக இருக்காது. (இல்லாத பொருளுக்கு பிழை எது?)

சமீபத்தில் ஒரு நாவலை படிக்க தொடங்கி உள்ளேன். Sidney Shelton' னின் "The stars shine down". அது ஒரு பெண் தொழிலதிபரின் (லாரா) கதை. முதல் பாகத்தில் ஏழுதாளர் அவளின் புகழ் பாடுகிறார். அடுத்த பாகத்தில், அவள் வளர்ந்த முறை பற்றி கூறுகிறார். அவள் உலகின் மிக உயரந்த கட்டிடங்களை எழுப்பியுள்ளாள். அவளின் வெற்றி பாதையின் சரித்திரம் நோக்கி கதை செல்கிறது.

இந்த வாரம் மேத்தா பட்கரின் போராட்டத்தைக் கண்டு வியக்கிறேன். பல ஆண்டுகளாக மத்திய அரசு மறந்துவிட்ட ஆணையை, இன்றும் அஹிம்சை முறைப்படி போராட்டம் நடத்தி வெற்றி கண்டுள்ளார். மேத்தா அவர்களின் மனவலிமை வியக்கவைகிறது.

பெண்கள், ஆண்களை விட மனவலிமை அதிகம் பெற்றவர்கள். இது அறிவியலில் கூட உறுதி படுத்தியுள்ளனர். பெண்களின் முடிவு-திறன் (Decision-Making), ஆண்களை விட சிறப்பானது.

ஆண்கள் எடுக்கும் முடிவைவிட பெண்களின் முடிவு சிறப்பனதாக இருப்பதை கண்டு உள்ளேன். அவர்கள் மிக துரிதமாக முடிவேடுக்கின்றனர். ஆண்களை விட பெண்களுக்கு மன வலிமையை இயற்கை அளித்துள்ளது. பல பெண்கள், ஆண்களின் சரித்திரத்தையே மாற்றியுள்ளனர்.

எனக்கு ஒரு நண்பர் இருந்தார். ஒரு முறை அவரது வாழ்க்கையை கேக்க நேர்ந்தது. அவரின் வெற்றிக்குப்பின் அவரது காதலி (தற்போது மனைவி) இருந்தார். அவரது எல்லா தோல்வி கற்களையும் வெற்றிதூணாக மாற்றியதை கேட்டு வியந்தேன்.

இந்த வாரம், சில சுட்ட (திருடப்பட்ட) நகைச்சுவை,

பெண் ஸ்பின் பௌலரோட பெயர் என்னவோ? - "பால திரிபுர சுந்தரி"

ஷார்ட் சர்க்யூட்டுக்கும் பொறாமைக்கும் என்ன ஒற்றுமையோ? - "வயர் (wire) எரியும்"

கடியுடன்,

ஸ்ரீதர்

2006-03-31T01:30:00.000-08:00

March 31, 2006

நேற்று தெலுங்கு தோழர்களின் வருட பிறப்பு. ஓரு சிலரே அலுவலகம் வந்தனர். அவர்கள் கொண்டாடியதை கண்டு வியகிறேன். தமிழர்கள் தஙகள் பண்டிகையை கொண்டாடுவதை மறகின்றனர். நகரதில் பொங்கல் பண்டிகை விடுமுறையாகவே கருதபடுகிறது. இந்த நிலை மாற வேண்டும்.

நேற்று ML இரவு விருந்துக்கு அழைதிருந்தார். Project இல் தொடங்கி America வின் சர்வாதிகார போக்கு வரை வாதம் போனது. இடையே இரவு விருந்து. மிக நிண்ட மாலை நேரம் அது.

இன்று 159வது நாள். அன்னிய நாட்டில் எனது வாழ்க்கை பயணத்தை தொடர்கிறேன். ஒவ்வொரு வாரமும் திரும்பிவிடுவேன் என அம்மவிடம் பொய் சொல்லி கொண்டு வருகிறேன். ஒரு நாள் அது நிஜமாகும்.

இன்று எனது வாழ்வின் முக்கிய இலக்கு ஒன்ரை அடைகிறேன். ஆறு வருட கனவு அது. இன்று இரவு அது சாதியமாகும். நான் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி. கானும் கனவு பலிப்பது சிலருக்குதான். அதில் நானும் ஒருவன்.

2006-03-30T05:15:00.000-08:00

வணக்கம் ... என் வலை துகள்கள் பகுதிக்கு உங்களை வரவேற்கின்றேன். இப்பகுதியில் என்னுடைய நினைவுகள், நிகழ்வுகள், விருப்பங்கள், திருப்பங்களை உங்களுடன் பகிரிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

நன்றி,

ஸ்ரீதர்